————————————————————————————————
രണ്ടു ദിവസത്തെ ഇടവേളയ്ക്ക് ശേഷം രാജേഷ് കോളേജിലെത്തുമ്പോൾ മനസ്സ് നിറയെ അമ്മയുമായി ചേർന്ന് മെനഞ്ഞ ആ വന്യമായ പ്രതികാരത്തിന്റെ പ്ലാനുകളായിരുന്നു. കോളേജ് ഇടനാഴിയിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ സ്മിത അവനെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പഴയ പരിഭവങ്ങളെല്ലാം മായ്ച്ചുകളഞ്ഞ ഒരു വിവശതയോടെ അവൾ ഓടിവന്ന് അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു.
“രാജേഷേ… എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ചു സംസാരിക്കാനുണ്ട്,” ചുറ്റും നോക്കി ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി അവൾ അവനെ ലൈബ്രറിയുടെ വിജനമായ പിൻഭാഗത്തേക്ക് വലിച്ചു കൊണ്ടുപോയി.
ചുവരിലെ വള്ളിപ്പടർപ്പുകൾക്കിടയിൽ മറഞ്ഞുനിന്ന് അവൾ വിതുമ്പി.
“അന്ന്… അന്ന് അച്ഛൻ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ പേടിച്ചുപോയിട്ടാ ഞാൻ നിന്നെയൊക്കെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയത്. ഞാൻ പറഞ്ഞത് തെറ്റാണെന്ന് എനിക്കിപ്പോൾ മനസ്സിലായി. പ്ലീസ്… എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.” സ്മിതയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ ഒലിച്ചിറങ്ങി.
രാജേഷ് അവളുടെ ആ മുഖത്തേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി. ഉള്ളിൽ ചിരി വന്നെങ്കിലും അവൻ പുറമെ ഗൗരവം നടിച്ചു. ‘പെണ്ണല്ലേ… നിമിഷനേരം കൊണ്ട് കള്ളക്കണ്ണീരൊഴുക്കാൻ ഇവളെയൊക്കെ കഴിഞ്ഞേ മറ്റാരുമുള്ളൂ’ എന്ന് അവൻ മന്ത്രിച്ചു. സ്മിതയുടെ അവിഹിതങ്ങൾ തന്റെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കണ്ടതാണെന്ന സത്യം അവൾക്കറിയില്ലല്ലോ. പൂറി മോൾ അഭിനയിച്ച് തകർക്കുകയാണല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ അവന് അവളോട് പുച്ഛം തോന്നി.
“അതെല്ലാം മറന്നേക്കൂ സ്മിതേ… നിന്നോടുള്ള എന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് ഒരു കുറവും വന്നിട്ടില്ല,” ഒരു മികച്ച നടനെപ്പോലെ അവൻ അവളുടെ കണ്ണീർ തുടച്ചു.
“…. നിൻറെ ദേഷ്യം ഇത്ര പെട്ടന്ന് കുറയുമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചതേയില്ല …”. സ്മിത അവൻറെ ദേഹത്തെ വാരിപ്പുണർന്നു.
രാജേഷിന്റെ ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ സ്മിതയുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം പടർന്നു. അവൾ ആവേശത്തോടെ അവന്റെ ദേഹത്തേക്ക് പറ്റിപ്പിടിച്ചു.
“നിന്റെ ദേഷ്യം ഇത്ര പെട്ടെന്ന് മാറുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയതേയില്ലടാ…” അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമമർത്തി.
അവളുടെ തലമുടിയിലെ ഷാമ്പൂവിന്റെ മണം അവന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. ആ മണം അവനിലുണ്ടാക്കിയത് സ്നേഹമല്ല, മറിച്ച് വന്യമായ ഒരു കാമമായിരുന്നു.
അവൻ തന്റെ കൈകൾ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ ചന്തികളിൽ ആഞ്ഞു പതിപ്പിച്ചു.
“ആാാഹ്… അവിടെ പതുക്കെ പിടിക്ക് രാജേഷേ,” സ്മിത ഒന്ന് പുളഞ്ഞു.
“…ഉം … എന്ത് പറ്റി …” രാജേഷ് ചോദിച്ചു.
“അന്ന് നീ എന്റെ പിന്നിലൂടെ കയറ്റിയതിൽ പിന്നെ ഇപ്പോഴും ആ വേദന മാറിയിട്ടില്ല. മര്യാദയ്ക്ക് ഒന്ന് തൂറാൻ പോലും എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല അത്രയ്ക്ക് വേദനയാ…” പരിഭവം നിറഞ്ഞ അവളുടെ വാക്കുകളിൽ അന്ന് അനുഭവിച്ച ആ വന്യമായ സുഖത്തിന്റെ ഓർമ്മയും കലർന്നിരുന്നു.
“അതൊക്കെ ശരിയാകും സ്മിതേ… കല്യാണം കഴിഞ്ഞാലും ഇനിയും അവിടെ കയറ്റാനുള്ളതല്ലേ!” രാജേഷ് ഒരു വഷളൻ ചിരിയോടെ അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ സ്മിതയുടെ മുഖത്ത് നാണം കലർന്നൊരു ചുവപ്പ് പടർന്നു.
“ഇങ്ങു വാടീ സ്മിതേ… നമുക്ക് ആ മൂത്രപ്പുരയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് പോകാം. എനിക്കിപ്പോൾ ഒരു കളി കളിക്കണമെന്ന് തോന്നുന്നു,” രാജേഷ് അവളുടെ മുലകളിൽ ആഞ്ഞു ഞെക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
സ്മിത പരിഭ്രമത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി. “അയ്യോ… അതിന്റെ ഉള്ളിലോ? ആരെങ്കിലും വന്നാലോ?”
“…. ആരും വരില്ലെടീ … ക്ലാസ്സുകൾ തുടങ്ങി … ഇവിടെയൊന്നും ആരുമില്ല ..”. രാജേഷ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളുടെ കൈപിടിച്ച് ലൈബ്രറിയുടെ പുറകിലുള്ള മൂത്രപ്പുരയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.
“ആരും വരില്ലെടീ… ക്ലാസുകൾ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. ഇവിടെയൊന്നും ഇപ്പോൾ ആരുമുണ്ടാവില്ല,” രാജേഷ് അവളുടെ കൈപിടിച്ച് കാടുപിടിച്ചു കിടക്കുന്ന ലൈബ്രറിയുടെ പിന്നിലെ മൂത്രപ്പുരയിലേക്ക് നീങ്ങി. ലൈബ്രറിയിൽ വരുന്ന ചുരുക്കം ചില പെണ്ണുങ്ങൾ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്ന ആ വിജനമായ ഇടമായിരുന്നു അത്.