ബാബുവും പാപ്പനും രാമപ്പനും എല്ലാം മുമ്പിൽ നിരത്തി വെച്ചിരിക്കുന്ന വിഭവങ്ങൾ നോക്കി ചുണ്ടു നുണഞ്ഞു.
ഭാർഗവൻ അവരോട് കഴിക്കാൻ ആംഗ്യം കാട്ടി. അവരും കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഭാർഗവൻ രണ്ടു കഷണം ചിക്കൻ വായിൽ ഇട്ടു ചവച്ച് ബാക്കി കുപ്പിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന വാറ്റ് കൂടി തീർത്തു. അടുത്ത കുപ്പി പൊട്ടിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും അഹമ്മദ് കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു.
“ഭാർഗവാ, ഒരുത്തന്നെ തല്ലി കൈയും കാലും ഓടിക്കണം.”
“ഈ ചെറിയ കാര്യത്തിന് ആണോ മൊതലാളി എന്നെ വിളിച്ചത്. ഈ ചെറിയ കാര്യത്തിന് ഇവര് മതി.”
“അതു ഭാർഗവാ താനും കൂടി വേണം. എന്തെങ്കിലും പഴുത്തുണ്ടാവൻ പാടില്ല.”
“ശരി മൊതലാളി, എന്നാ ഇപ്പൊ പോയി ചെയ്യട്ടെ, എനിക്ക് മറ്റന്നാൾ ഒരു വർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു.”
“ഇപ്പൊ വേണ്ട, ശരിക്കും പ്ലാൻ ചെയ്തു മതി.”
ഭാർഗവൻ ഒന്നു ആലോചിച്ച ശേഷം പറഞ്ഞു.
“മൊതലാളി നാളെ രാത്രി തന്നെ ഈ പണി തീർക്കാം. അതിൽ കൂടുതൽ ഇവിടെ നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല.”
“അപ്പൊ നീ എന്താന്നു പ്ലാൻ ചെയ്യ്. ഇന്നു രാത്രി ഇവിടെ തങ്ങിക്കോ, പിന്നെ എന്തു കാര്യത്തിനും വാച്ച്മാനോട് പറഞ്ഞാ മതി.”
അഹമ്മദ് എഴുന്നേറ്റു തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും എന്തോ ഓർത്തു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നിന്നു പറഞ്ഞു.
“പിന്നെ
ഇതിനു പുറകിൽ ഞാനെന്നെ കാര്യം ആരും അറിയരുത്.”
“അതോർത്ത് മൊതലാളി പേടിക്കണ്ട. നാളെ ഞാൻ ബാബുവിനെ അങ്ങോട്ട് വിടാം, ഇവന് ആളെ കാണിച്ചു കൊടുത്താൽ മതി. ബാക്കി രാത്രി ഞങ്ങൾ നോക്കിക്കൊളം.”
അഹമ്മദ് പോയി….
ഭാർഗവനും കൂട്ടരും ഇരുന്നു മദ്യപിച്ചു…
**********
പിറ്റേന്ന് പകൽ…..
കടയിൽ പണിക്കാർ നേരത്തെ പണി തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഭാസ്കരൻ എല്ലാത്തിനും മേൽനോട്ടം നടത്തി. രമേശനും അവരുടെ കൂടെ കൂടി..
രമേശൻ കുറച്ചു നേരം പണിത് പിന്നെ ഒരു മര ചോട്ടിൽ പോയിരുന്നു. അപ്പൊ ദൂരെ നിന്നും ആരോ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതായി അവനു തോന്നി.
ബാബുവായിരുന്നു അത്. ഭാർഗവൻ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചു രാവിലെ മുതൽ അവനെ നിരീക്ഷിക്കാൻ….
രമേശന് മുന്നിൽ ഒരു വെള്ള അംബാസിഡർ കാർ വന്നു നിന്നു.
അച്ചായാനായിരുന്നു.
അയാള് കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. പണി നടക്കുന്ന സ്ഥലം എല്ലാം നോക്കി.
ശേഷം രമേശനോട് കുറച്ചു നേരം നിന്നു കുശലം പറഞ്ഞു. കാറിൽ കയറും മുമ്പ് അച്ചായൻ പറഞ്ഞു.
“ടാ നീ കുറച്ചു പൈസ വീട്ടിൽ കൊടുക്കണം.”
“അതിനെന്താ അച്ചായാ, ഞാൻ ഇപ്പോ തരാം.”
“അതു വേണ്ട, ഞാൻ ഇപ്പൊ കുമളി വരെ പോകുവാ, രാത്രി തിരിച്ചു വരുള്ളൂ. നീ വീട്ടിൽ കൊടുത്താൽ മതി. ഷേർളി ഉണ്ടാവും. ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.”
അംബാസിഡർ പോയതും അവൻ്റെ ഉള്ളിൽ അടുത്ത ഇരയായ ഷേർളി ആയിരുന്നു.
(തുടരും.)