ആകാംഷയുടെ 3 ദിനരാത്രങ്ങൾ പാർട്ട് 5

Three Night Three Days of Desire Part 5 | Author : Night King

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

അന്ന് രാവിലെ ആ കോണ്ടം എന്റെ കൈകളിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ലോകം കീഴ്മേൽ മറിയുന്നതുപോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. അജിത മറ്റൊരുവന്റെ കൂടെ ഇരിക്കുന്നത് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു, അവൾ ഒരു ‘ഹോട്ട്‌വൈഫ്’ ആകണമെന്ന് ഞാൻ തന്നെയാണല്ലോ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നത്.

പക്ഷേ, എന്റെ തന്നെ കണ്മുന്നിൽ, നമ്മൾ ഒന്നിച്ചു കിടക്കുന്ന അതേ ബെഡിൽ വെച്ച് അവൾ അത് പൂർത്തിയാക്കി എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു മരവിപ്പായിരുന്നു.

ആ കോണ്ടത്തിനുള്ളിലെ വരുണിന്റെ ആ അംശം കാണുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ കടുത്ത വേദനയും അസൂയയും തോന്നി. പക്ഷേ, ആ വേദനയോടൊപ്പം തന്നെ വല്ലാത്തൊരു വന്യമായ ആവേശവും എന്റെ ഉള്ളിൽ പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അജിത ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ അവളെ എങ്ങനെ ഫേസ് ചെയ്യണം എന്ന് എനിക്കൊരു രൂപവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

എന്റെ ഹോട്ട്‌വൈഫ് അവളുടെ ദൗത്യം കഴിഞ്ഞ്, മറ്റൊരുവന്റെ അടയാളങ്ങളും പേറി ഇപ്പോൾ എന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിൽക്കാൻ പോകുകയാണ്. ആ ചിന്ത എന്നെ വല്ലാതെ തളർത്തുകയും അതോടൊപ്പം ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

അരുൺ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ കോണ്ടം പെറുക്കിയെടുത്തു പതുക്കെ തന്റെ പോക്കറ്റിലേക്ക് മാറ്റി. തകർന്നു വീണ ഫോട്ടോ ഫ്രെയിമിന്റെ ചില്ലുകൾക്കിടയിൽ, തന്റെ തകർന്ന ദാമ്പത്യം പോലെ അവൻ തറയിൽ തളർന്നിരുന്നു.

ആ സമയത്താണ് ബാത്ത്റൂം വാതിൽ തുറന്ന് അജിത പുറത്തേക്ക് വന്നത്. നനഞ്ഞ മുടിയും, ഒരു തോർത്ത് മാത്രം ചുറ്റിയ അവളുടെ നഗ്നമായ തോളുകളും ആ പ്രഭാത വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അരുണിനെ ആ അവസ്ഥയിൽ കണ്ടതും അവളുടെ മുഖത്ത് ഭയവും പരിഭ്രമവും നിഴലിച്ചു.

അരുൺ പതുക്കെ തലയുയർത്തി അവളെ നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ഭർത്താവിന്റെ തകർച്ചയായിരുന്നു.

അരുൺ (ക്ഷീണിച്ച ശബ്ദത്തിൽ): “നീ എപ്പോഴാ വന്നത് അജി? ഞാൻ ഒരുപാട് നേരം നിന്നെയും കാത്ത് ആ ഹാളിൽ ഇരുന്നു… പിന്നെ എപ്പോഴോ ബോധമില്ലാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയി. ഫോൺ വിളിച്ചിട്ടും നീ എടുത്തില്ലല്ലോ.”

അജിതയുടെ ശ്വാസം ഒന്ന് നിലച്ചു. അവൾ പതറുന്ന ശബ്ദത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

അജിത: “അത്… അരുണേട്ടാ… പബ്ബിലെ ബഹളം കാരണം ഞാൻ ഫോൺ റിങ്ങ് ചെയ്യുന്നത് കേട്ടില്ല. പിന്നെ അതൊരു ഓഫീസ് പാർട്ടിയായി മാറിയപ്പോൾ കുറച്ച് വൈകിപ്പോയി. ഞാൻ വന്നപ്പോൾ നിങ്ങൾ നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു… അതുകൊണ്ട് വിളിച്ചില്ല.”

അവൾ ഓരോ കള്ളങ്ങൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ പരിഭ്രമത്തിനിടയിൽ തന്റെ ശരീരത്തിലെ ആ വന്യമായ അടയാളങ്ങൾ മറയ്ക്കാൻ അവൾ മറന്നുപോയി. അവളുടെ വെളുത്ത കഴുത്തിലും, തോളിലും, മാറിടത്തിന് തൊട്ടുമുകളിലും വരുൺ ആവേശത്തോടെ കടിച്ചു വെച്ച ആ ചുവന്ന പാടുകൾ അരുണിന്റെ കണ്ണിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ആ ബെഡിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.

അരുൺ: “നമ്മുടെ ബെഡ്ഷീറ്റൊക്കെ ആകെ അലങ്കോലമായി കിടക്കുന്നല്ലോ അജി? ആരോ അവിടെ മല്ലയുദ്ധം നടത്തിയത് പോലെ… എന്തുപറ്റി?”

അജിത ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവൾ തന്റെ ഷാൾ എടുത്ത് കഴുത്തിന് ചുറ്റും പുതയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.

അജിത: “അത്… എനിക്ക് നല്ല തലവേദനയായിരുന്നു… രാത്രി ഉറക്കമില്ലാതെ കിടന്ന് തിരിഞ്ഞതാകും. നിങ്ങൾ എന്തിനാ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചോദിക്കുന്നത്?”

അരുൺ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവന്റെ ഓരോ ചുവടും അജിതയെ ഭയപ്പെടുത്തി. അവൻ അവളുടെ തൊട്ടടുത്ത് വന്ന് നിന്നു. അവന്റെ പോക്കറ്റിലിരിക്കുന്ന ആ കോണ്ടം അവളുടെ ഉള്ളിൽ വരുൺ പടർത്തിയ ആ ചൂടിന്റെ ബാക്കിപത്രമാണെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല.

അരുൺ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അജിതയുടെ കഴുത്തിലെ ആ കടുംചുവപ്പ് പാടുകളിൽ തറഞ്ഞുനിന്നു. അജിത ഭയത്തോടെ തന്റെ ഷാൾ ഒന്നുകൂടി വലിച്ചു പുതയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.