അരുൺ (ഗൗരവത്തിൽ): “നീ കള്ളം പറയുകയാണെന്ന് നിനക്ക് തന്നെ അറിയില്ലേ അജി? ഈ പാടുകൾ… ഇത് ചുമ്മാ ഉണ്ടായതല്ല. നീ ആരുടെ കൂടെയായിരുന്നു?”
അജിത (പ്രതിരോധിച്ചുകൊണ്ട്): “അരുണേട്ടാ… നിങ്ങൾക്കെന്താ വട്ടായോ? ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ ഓഫീസ് പാർട്ടിയായിരുന്നു എന്ന്. അവിടെ എസി ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഭയങ്കര അലർജി വന്നു ചൊറിഞ്ഞതാകും. നിങ്ങൾ വെറുതെ ഓരോന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കാതെ!”
അരുൺ ഒരു പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു. അവൻ ബെഡിൽ വിരൽ ഓടിച്ചു.
അരുൺ: “അലർജി വന്നാൽ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ ഇങ്ങനെ നനഞ്ഞ പാടുകൾ ഉണ്ടാകുമോ? ഈ മുറിയിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ആൽക്കഹോളിന്റെയും സിഗരറ്റിന്റെയും മണം അടിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ സിഗരറ്റ് വലിക്കാറില്ല എന്ന് നിനക്കറിയാമല്ലോ. പിന്നെ ആരാണ് എന്റെ ബെഡിലിരുന്ന് പുക വലിച്ചത്?”
അജിത (ദേഷ്യത്തോടെ): “ഓ… അതാണോ നിങ്ങളുടെ പ്രശ്നം? ഞാൻ പബ്ബിൽ പോയപ്പോൾ എന്റെ വസ്ത്രത്തിൽ പിടിച്ച മണമായിരിക്കും അത്. അതല്ലാതെ ഇവിടെ ആരും വന്നിട്ടില്ല. നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ സംശയിച്ച് എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കരുത്!”
അരുൺ പതുക്കെ അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. അജിത ഒന്ന് ഞെട്ടിവിറച്ചു. അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിന് തൊട്ടടുത്തേക്ക് മുഖം നീട്ടി.
അരുൺ: “നിന്റെ ദേഹത്ത് നിന്നും വരുന്നത് നിന്റെ പെർഫ്യൂം മണമല്ല അജി. ഇത് മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ വിയർപ്പിന്റെ മണമാണ്. സത്യം പറയടാ… നിന്റെ കൂടെ വരുൺ ഉണ്ടായിരുന്നോ? അവൻ നിന്നെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കിയപ്പോൾ അകത്തേക്ക് വന്നോ?”
അരുൺ ഒരു പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു. അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി അടുത്ത ചോദ്യം എറിഞ്ഞു.
അരുൺ: “ഓഫീസ് പാർട്ടിയാണെങ്കിൽ പിന്നെ വരുൺ എന്തിനാ നിന്നെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കിയത്? അവൻ നിന്റെ ഓഫീസിലല്ലല്ലോ ജോലി ചെയ്യുന്നത്?”
അജിതയുടെ ഉള്ളൊന്നു കാളി. തന്റെ നാക്ക് പിഴച്ചതവൾ വൈകിയാണ് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. അവൾ വേഗം ആ കള്ളം മറയ്ക്കാൻ മറ്റൊരു കഥ മെനഞ്ഞു.
അജിത (വെപ്രാളത്തോടെ): “അത്… പാർട്ടി കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ടാക്സി കിട്ടാൻ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. അപ്പോൾ ഞാൻ വരുണിനെ വെറുതെ വിളിച്ചു നോക്കിയതാ. അവൻ പബ്ബിന്റെ അടുത്തുള്ള ഫ്ലാറ്റിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അവൻ വന്ന് എന്നെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കി. അല്ലാതെ നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ ഒന്നുമില്ല.”
അരുൺ ബെഡിൽ വിരൽ ഓടിച്ചു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു വല്ലാത്ത ഭാവം പടർന്നു.
അരുൺ: “വരുൺ അത്ര നല്ലവനാണോ? നിന്നെ ഗേറ്റിൽ വിട്ടിട്ട് അവൻ പോയോ അതോ കൂടെ അകത്തേക്ക് വന്നോ? ഈ മുറിയിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ആൽക്കഹോളിന്റെയും സിഗരറ്റിന്റെയും മണം അടിക്കുന്നുണ്ട്.ആരാണ് എന്റെ ബെഡിലിരുന്ന് പുക വലിച്ചത്?”
അജിത (ദേഷ്യത്തോടെ): “ഓ… അതാണോ നിങ്ങളുടെ പ്രശ്നം? കാറിൽ വരുൺ സിഗരറ്റ് വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ആ മണം എന്റെ വസ്ത്രത്തിൽ പിടിച്ചതാകും. അതല്ലാതെ ഇവിടെ ആരും വന്നിട്ടില്ല. നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ സംശയിച്ച് എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കരുത്!”
അരുൺ പതുക്കെ അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. അജിത ഒന്ന് ഞെട്ടിവിറച്ചു. അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിന് തൊട്ടടുത്തേക്ക് മുഖം നീട്ടി.
അരുൺ: “നിന്റെ ദേഹത്ത് നിന്നും വരുന്നത് നിന്റെ പെർഫ്യൂം മണമല്ല അജി. ഇത് മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ വിയർപ്പിന്റെ മണമാണ്. സത്യം പറ… രാത്രി ഇവിടെ എന്താണ് നടന്നത്? ബെഡ്ഷീറ്റൊക്കെ ആകെ അലങ്കോലമായി കിടക്കുന്നത് എന്തിനാ?”
അജിത (വിറയലോടെ): “ഇല്ല! വരുൺ എന്നെ ഗേറ്റിൽ ഇറക്കി വിട്ടു പോയി. ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ് അകത്തേക്ക് വന്നത്. എനിക്ക് തലവേദനയായിട്ട് ഞാൻ കിടന്ന് തിരിഞ്ഞതാകും. നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് എന്നെ ഇങ്ങനെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്? എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു അരുണേട്ടാ… നിർത്തൂ ഇത്!”
അരുൺ വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു തിളക്കം അജിത കണ്ടു. അവൻ അവളെ കൂടുതൽ മുറുക്കി ചോദ്യം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
അരുൺ: “നീ ഇന്നലെ പബ്ബിൽ പോയ കാര്യം പോട്ടെ. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച നീ അവന്റെ കൂടെ സിനിമയ്ക്ക് പോയത് എന്തിനാ എന്നോട് മറച്ചു വെച്ചത്? എന്നിട്ട് വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ ഓഫീസിൽ മീറ്റിംഗ് ആയിരുന്നു എന്ന് കള്ളവും പറഞ്ഞു.”