അജിത ഇപ്പോഴും തന്റെ കള്ളത്തിൽ തന്നെ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവൾ ഷാൾ ശരിയാക്കി ഒരടി പിന്നിലേക്ക് മാറി.
അജിത: “അരുണേട്ടാ, നിങ്ങൾ ഓരോന്ന് സങ്കല്പിച്ച് എന്നെ ഇങ്ങനെ കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്. വരുൺ എന്നെ വീട്ടിൽ വിട്ടു പോയി, അത്ര തന്നെ. അതിനപ്പുറം ഒന്നും ഇവിടെ നടന്നിട്ടില്ല. നിങ്ങൾ വെറുതെ സംശയിക്കുകയാണ്.”
അരുൺ ഒന്ന് ദീർഘമായി ശ്വാസം വിട്ടു. അവൻ പതുക്കെ സൈഡ് ടേബിളിലെ ആ കോണ്ടം പാക്കറ്റ് കയ്യിലെടുത്തു.
അരുൺ: “അജി… നമ്മൾ ലാസ്റ്റ് രണ്ട് മാസമായി കോണ്ടം ഉപയോഗിക്കാറില്ല, അല്ലേ? ഇതിന്റെ ഫ്ലേവർ നമുക്ക് രണ്ടാൾക്കും ഇഷ്ടമല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഇത് ഇവിടെ വെറുതെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇന്ന് രാവിലെ ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ഇതിൽ ഒരെണ്ണം കുറവാണ്. ഇത് നീ ആർക്ക് വേണ്ടി എടുത്തു?”
അജിത മറുപടി പറയാതെ പരുങ്ങി നിന്നു. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞു. അരുൺ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു അവളുടെ മുഖത്തിന് നേരെ തന്റെ പോക്കറ്റിലിരുന്ന ആ ഉപയോഗിച്ച കോണ്ടം പുറത്തെടുത്തു. അതിനുള്ളിലെ ആ വെളുത്ത ദ്രാവകം കണ്ടതും അജിതയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. മുറിയിൽ കനത്ത നിശബ്ദത പടർന്നു.
അരുൺ (ശാന്തമായി): “ഇത് നമ്മുടെ ബെഡിന്റെ അടിയിൽ കിടന്നതാണ് അജി. ഇത് എങ്ങനെ ഇവിടെ വന്നു എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ല. കള്ളങ്ങൾ പറഞ്ഞു നമുക്കിനി മുന്നോട്ട് പോകാൻ പറ്റില്ല…”
അവൻ ആ കോണ്ടം ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചു. എന്നിട്ട് അജിതയെ ഒന്ന് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ ലോകം തന്നെ തകർന്നതുപോലെ അവൾ മരവിച്ചു നിന്നു.
അരുൺ: “നീ ഒന്ന് സമാധാനപ്പെട്.. നിനക്ക് കാര്യങ്ങൾ ആലോചിക്കാനും എന്നോട് സത്യം പറയാനും ഞാൻ സമയം തരാം. നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടെങ്കിൽ, അത് പറയാൻ തയ്യാറാകുമ്പോൾ ഹാളിലേക്ക് വാ. ഞാൻ അവിടെയുണ്ടാകും. ഞാൻ പോയി രണ്ട് കോഫിയും ടോസ്റ്റും റെഡിയാക്കാം. എന്നിട്ട് നമുക്ക് സംസാരിക്കാം.”
അരുൺ പതുക്കെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. അജിത ആ മുറിയിൽ തനിച്ചായി. തന്റെ കള്ളങ്ങളെല്ലാം പൊളിഞ്ഞുവെന്നും, തന്റെ ഭർത്താവ് എല്ലാം അറിഞ്ഞുവെന്നുമുള്ള സത്യം അവളെ ഭയപ്പെടുത്തി. പക്ഷേ അരുണിന്റെ ആ ശാന്തതയും, ആ കോണ്ടം കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണിലുണ്ടായ ഒരു ചെറിയ തിളക്കവും അവളെ വല്ലാതെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി.
അരുൺ പതുക്കെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. അടുക്കളയിൽ പോയി രണ്ട് കപ്പ് കോഫിയും കുറച്ച് ടോസ്റ്റും റെഡിയാക്കി. അവൻ സോഫയിലിരുന്ന് ആവി പറക്കുന്ന കോഫി പതുക്കെ കുടിച്ചു. അവന്റെ മനസ്സ് ശൂന്യമായിരുന്നു. ഫോൺ വെറുതെ കയ്യിലെടുത്ത് ഗാലറിയിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ,
തന്റെ പാവം ഭാര്യ എങ്ങനെയായിരിക്കും മറ്റൊരുവന്റെ വന്യമായ ആവേശത്തിൽ ഉരുകിയിട്ടുണ്ടാവുക എന്ന ചിന്ത അവനെ വീണ്ടും വേട്ടയാടി. ആ അസൂയയ്ക്കിടയിലും അവളുടെ നഗ്നത വരുൺ ആസ്വദിക്കുന്നത് ആലോചിച്ചപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വന്യമായ സുഖം പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അകത്ത് ബെഡ്റൂമിൽ അജിത ആകെ തകർന്നിരുന്നു. ചില്ലുകൾ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന തറയിൽ അവൾ നിശ്ചലയായി ഇരുന്നു. ആത്മഹത്യയെക്കുറിച്ച് പോലും ഒരു നിമിഷം അവൾ ചിന്തിച്ചു പോയി.
പക്ഷേ, അരുൺ പലപ്പോഴായി ആഗ്രഹിച്ച ആ ഹോട്ട്വൈഫ് ആയി മാറിയത് താൻ തന്നെയാണല്ലോ എന്ന ബോധം അവൾക്ക് പതുക്കെ ധൈര്യം നൽകി. ‘അദ്ദേഹം ഇത് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ലേ? ഞാൻ ചെയ്തത് ഒരു തെറ്റാണോ അതോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹം തീർത്തതാണോ?’ എന്ന ചോദ്യം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഉയർന്നു.
ഏകദേശം അരമണിക്കൂറിന് ശേഷം അവൾ പതുക്കെ ഹാളിലേക്ക് വന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ കരഞ്ഞ് ചുവന്നിരുന്നു. സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്ന അരുണിന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്ന് അവൾ അവനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
അവളുടെ നഗ്നമായ തോളുകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു. അവളുടെ കണ്ണീർ അവന്റെ തോളിൽ വീണപ്പോൾ അത് ഉരുകിയ ലാവ പോലെ അവന് അനുഭവപ്പെട്ടു.