കൊടുംക്രൂരതകൾ ചെയ്യാൻ എനിക്ക് തോന്നുന്നു.
എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഞാൻ ചെയ്യും, എന്റെ വികൃതമായ കാമവികാരങ്ങൾ ഞാൻ നിറവേറ്റും. അനന്തമായ ശരീരങ്ങൾ എന്റെ മനസ്സിലൂടെ മിന്നിമറഞ്ഞു; പിടയുന്ന കൈകാലുകൾ, വിയർത്തു കുളിച്ച ശരീരങ്ങൾ.
കാമം എന്റെയുള്ളിൽ തിളച്ചുരുകുന്നു…. ഉപദ്രവിക്കാനും കൊല്ലാനുമുള്ള അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹം. വിശപ്പടക്കണം, രക്തം കുടിക്കണം.
അടുത്ത കുറേ ദിവസങ്ങൾ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടേറിയതായിരുന്നു. ഞാൻ റോഡുകളിലൂടെ അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞു… പകൽവെളിച്ചം എനിക്ക് ദോഷം ചെയ്യുമെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ നിന്നാൽ ഞാൻ മരിച്ചുപോയേക്കാം.
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പകൽസമയം ഒളിച്ചിരുന്ന് രാത്രിയുടെ സുരക്ഷിതത്വം തേടി. ഒരു രാത്രി ഞാൻ ഒരു ചെറിയ പള്ളിയുടെ മുന്നിലൂടെ നടന്നുപോകുമ്പോൾ, പുറത്തുണ്ടായിരുന്ന കുരിശു കണ്ട് എന്റെ കണ്ണുകൾ നീറിപ്പിടിച്ചു, വല്ലാതെ പൊള്ളുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ഞാൻ അവിടെനിന്നും ഓടിരക്ഷപ്പെട്ടു. എനിക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ ഭക്ഷണത്തോടല്ല. ചോറിനോടല്ല, മറിച്ച് മാംസത്തോടും രക്തത്തോടും സൗന്ദര്യത്തോടുമാണ്. എന്റെ ശരീരം പണ്ടത്തെപ്പോലെ തന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നി.
ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ശ്വാസോച്ഛ്വാസം, ഹൃദയമിടിപ്പ്, അഡ്രിനാലിൻ… എല്ലാം അതുപോലെ തന്നെയുണ്ട്, അല്ലെങ്കിൽ ആ തോന്നലെങ്കിലും ബാക്കിയുണ്ട്.
ചില ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ഞാൻ എന്റെ വിശപ്പിനെ കീഴടക്കി. സൂര്യൻ പൂർണ്ണമായി ഉദിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, ഇരുണ്ട പ്രഭാതത്തിൽ പാർക്കിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്ന ഒരു വയസ്സായ അമ്മച്ചി.
അവർ തീർത്തും അവശയായിരുന്നു, പതുക്കെയായിരുന്നു നടപ്പ്. ഞാൻ വരുന്നത് അവർ കണ്ടതേയില്ല. ഒറ്റക്കടി… അതോടെ അവർ തളർന്നു, അർദ്ധബോധാവസ്ഥയിലായി. അവരുടെ ചൂടുള്ള രക്തം കുടിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് പുതിയ ജീവൻ കിട്ടിയതുപോലെ തോന്നി.
ഞാൻ ഒരു തുള്ളിപോലും പാഴാക്കിയില്ല… പിന്നീട് അവരുടെ ശരീരം ഞാൻ കാട്ടിനുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു.
അടുത്ത കുറേ ദിവസങ്ങളിൽ രാത്രികളിൽ
ഞാൻ ഇത് ആവർത്തിച്ചു. പാർക്കിലെ വഴികളിലൂടെ നടന്നിരുന്ന മറ്റു ചില നിസ്സഹായരായ ആളുകളെക്കൂടി ഞാൻ ഇരയാക്കി.
ആ ആദ്യ ആഴ്ചയിൽ തന്നെ എനിക്ക് കൂടുതൽ ശക്തി ലഭിച്ചു. എന്റെ കണ്ണുകൾ കൂടുതൽ ശക്തമായി, സാധാരണ മനുഷ്യരേക്കാൾ നന്നായി രാത്രിയിൽ കട്ട ഇരുട്ടിൽ പോലും എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
എന്റെ മാംസപേശികളും ബലപ്പെട്ടു, ശരീരം ഒതുക്കമുള്ളതായി. സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് സ്പോർട്സിലും വർക്കൗട്ടിലും സജീവമായിരുന്ന ആ പഴയകാല ഊർജ്ജം വീണ്ടും കിട്ടിയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
ഈ ആഗ്രഹത്തിന് പിറകെ തന്നെ പോകണം, കൂടുതൽ പേരെ ഇരയാക്കണം, ശക്തി കൂട്ടണം.
എന്നാൽ അതിനേക്കാളൊക്കെ ഉപരിയായി എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടിയ മറ്റൊരു കാര്യമുണ്ടായിരുന്നു. അവളെ കണ്ടെത്തുക എന്നതാണ് ആ ആഗ്രഹം. വിദ്യ…. ഞാൻ മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പുള്ള ഓഫീസിലെ എന്റെ ബോസ്.
മറ്റാരെയും കുറിച്ചൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ അവൾ മാത്രം എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. എന്റെ പഴയ ജീവിതത്തിലെ മിക്ക കാര്യങ്ങളും ഓർത്തെടുക്കാൻ പോലും കഴിയാത്തവിധം ഒരു സ്വപ്നം പോലെ മങ്ങിപ്പോകുന്നു.
കാര്യങ്ങളൊക്കെ എനിക്കറിയാം, ഓർമ്മയുണ്ട്… എങ്കിലും അതൊക്കെ മറ്റൊരു ജീവിതകാലത്തോ, മറ്റാരോ അനുഭവിച്ചതോ പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്.
പക്ഷേ വിദ്യയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും പച്ചയായി നിൽക്കുന്നു. എനിക്ക് അവളെ വേണം, അവളെ എന്റേതാക്കണം. എനിക്ക് അവളോട് എപ്പോഴും ഒരു പ്രത്യേക ക്രഷ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ കർശനക്കാരിയായിരുന്നു… ചിലരൊക്കെ അവൾക്ക് അഹങ്കാരമാണെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ സ്വന്തം ജോലിയിലെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഗൗരവത്തോടെ കാണുന്നത് കൊണ്ടു മാത്രമാണ് അവൾ അങ്ങനെ പെരുമാറിയത്.