വിവാഹിതയാണ്, എന്നെക്കാൾ അല്പം പ്രായമുണ്ട്, മുപ്പതുകളുടെ
മധ്യത്തിൽ. എനിക്ക് ഒരിക്കലും സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിയാത്തവൾ. അതേസമയം ഞങ്ങളോടൊക്കെ എപ്പോഴും വലിയ സ്നേഹത്തോടെയും ദയയോടെയും പെരുമാറിയിരുന്നയാൾ.
ഒരിക്കൽ അവൾ ഞങ്ങളിൽ ചില സഹപ്രവർത്തകരെ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചിരുന്നു. എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും നിങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ വരാമെന്നും അവൾ പറഞ്ഞിരുന്നു. വെറുതെ മര്യാദയ്ക്ക് പറഞ്ഞൊരു വാക്കാകാം അതെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ എനിക്ക് അതൊരു വലിയ കാര്യമായി തോന്നുന്നു.
അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് എനിക്ക് കടക്കാനാകുമെന്ന് എന്റെയുള്ളിലെന്തോ എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് അവളെ എന്റേതാക്കണം, അതിനുള്ള ആഗ്രഹം എന്നെ ഭരിക്കുന്നു.
ഞാൻ ആ രാത്രി തന്നെ അതൊന്ന് പരീക്ഷിച്ചുനോക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പാർക്കിന്റെ അരികിലുള്ള വീടുകൾ അവയുടെ പിന്നാമ്പുറങ്ങൾ ഒരു നടവഴിയിലേക്ക് തുറക്കുന്നതാണ്. പാതിരാത്രിയിൽ ഞാൻ മതിലുകൾ ചാടിക്കടന്ന്, പൂട്ടിയിടാത്ത ഏതെങ്കിലും വാതിലുകൾ ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കി.
അതുപോലെ തന്നെ, എനിക്ക് വാതിൽ തുറക്കാൻ കഴിഞ്ഞു, പക്ഷേ അകത്തേക്ക് കാൽവെക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്തോ അദൃശ്യമായ ഒരു ശക്തി എന്നെ തടയുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ആ വീടിന്റെ ഉടമസ്ഥതയുടെ പവിത്രത ആ സ്ഥലത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും നല്ലൊരു വശവുമുണ്ട്… രാത്രിയുടെ നിഴൽപോലെ എത്ര നിശബ്ദമായി എനിക്ക് നടക്കാനാകുമെന്നും, ഒച്ചപോലും ഉണ്ടാക്കാതെ മതിലുകൾ ചാടാമെന്നും ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി.
ക്യാമറകളും പട്ടികളും എനിക്ക് ചുറ്റുമിരിപ്പുണ്ടെങ്കിൽ, അവ എന്നെ കാണുന്നതിന് വളരെ മുമ്പേ അവയെ കണ്ടെത്താൻ എന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് കഴിയുന്നുണ്ട്. പിന്നീട് ഞാൻ ഒരു പെട്രോൾ പമ്പിലേക്ക് നടന്നുപോയി;
അതൊരു വ്യക്തിയുടെ സ്വന്തം വീടല്ലെങ്കിൽ, എനിക്ക് എളുപ്പത്തിൽ അകത്തേക്ക് കയറാൻ കഴിയുമെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി.
ഞാനിപ്പോൾ അവളുടെ വീടിന്റെ അടുത്താണ് . ഞാൻ ചുണ്ടിലെ രക്തം ഒരിക്കൽ കൂടി തുടച്ചുമാറ്റി. ആ വയസ്സായ
അമ്മച്ചിയെക്കാൾ രുചി ആ മനുഷ്യന്റെ രക്തത്തിനായിരുന്നു.
വിദ്യയുടെ ഭർത്താവ്, രാഹുൽ… അവൻ എപ്പോഴും ഒരു ജാഡക്കാരനാണ്, അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ പേര് പറയുമ്പോൾ മാത്രം എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ആ തോന്നൽ വരുന്നതാകാം. എനിക്ക് അവനോട് എപ്പോഴെങ്കിലും അസൂയ തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകാം.
ഞാൻ അവന്റെ ബിഎംഡബ്ല്യു കാറിനുള്ളിൽ ഇരുന്ന് വിദ്യയുടെ ഫോണിൽ നിന്ന് അവൾക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചു; തനിക്ക് ഇന്ന് ഓഫീസിൽ നിന്ന് വരാൻ വൈകുമെന്ന് പറഞ്ഞു.
അവന്റേത് വലിയ കോർപ്പറേറ്റ് ജോലിയായതുകൊണ്ട് വൈകുന്നത് സാധാരണമാണ്. അവൾ തിരികെ മെസ്സേജ് അയച്ചു: “ഓക്കേ ഡിയർ, ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കണേ, ലവ് യൂ”.
രാത്രി വൈകുന്നത് വരെ ഞാൻ കാത്തുനിന്നു, എന്നിട്ട് കാറുമായി അവളുടെ വീടിന്റെ മുന്നിലെത്തി. ഇവിടുത്തെ വലിയ വീടുകൾ തമ്മിൽ നല്ല അകലമുണ്ട്, അയൽപക്കങ്ങളിൽ നിന്ന് നല്ല സ്വകാര്യതയും കിട്ടും.
വീടിനകത്തെ ലൈറ്റുകൾ എല്ലാം അണച്ചിരിക്കുന്നു. വീടിനോട് ചേർന്നുതന്നെയുള്ള രണ്ട് കാറുകൾ ഇടാവുന്ന ഗാരേജിലേക്ക് ഞാൻ കാർ കയറ്റി വെച്ചു, മുകളിലെ ഷട്ടർ താഴേക്ക് താഴ്ത്തി.
ഞാൻ കാറിനു പുറത്തിറങ്ങി നോക്കിയപ്പോൾ ഭിത്തിയിൽ ടൂളുകൾ വെച്ചിരിക്കുന്ന കുറച്ച് ഷെൽഫുകൾ കണ്ടു. എനിക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും ആവശ്യമായി വന്നേക്കാമെന്ന് കരുതി ഞാൻ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കറുത്ത ടാപ്പ് എടുത്തു.
ഗാരേജിൽ നിന്ന് വിദ്യയുടെ വീടിനുള്ളിലേക്ക് കടക്കുന്ന വാതിൽ ഞാൻ തുറന്നു. വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ ചെറിയൊരു ശബ്ദം കേട്ടു, എങ്കിലും വീട് മുഴുവൻ ഇരുട്ടുമൂടി നിശബ്ദമാണ്.
എല്ലാവരും നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. തടസ്സമായി അദൃശ്യ ശക്തിയൊന്നും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല. അകത്തേക്ക് കടന്നപ്പോൾ വിശാലമായ ഒരു ഡൈനിങ് റൂമാണ് കണ്ടത്; തടിയുടെ മനോഹരമായ തറ, തൊട്ടുമുന്നിൽ മനോഹരമായൊരു ഡൈനിങ്
ടേബിൾ.