നിന്ന് ഉയർന്നുവന്ന ഗന്ധവും അയാളെ വല്ലാതെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു.
സാർ ബുക്കിലേക്ക് ചൂണ്ടി കാര്യങ്ങൾ
വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടയിൽ വിസ്മയ പതുക്കെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു. അവൾ സാറിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, പിന്നീട് അയാളുടെ പാന്റിന്റെ മുൻവശത്തേക്ക് ആ കണ്ണുകൾ ചെന്നു. ഇന്നലത്തെ അതേ മുഴപ്പ് വസ്ത്രത്തിന് പുറത്തേക്ക് തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് അവൾ കൃത്യമായി കണ്ടു.
അവൾ തന്റെ നിഷ്കളങ്കതയുടെ മുഖംമൂടി അല്പം കൂടി ഭംഗിയാക്കി, കള്ളച്ചിരിയോടെ അയാളുടെ അരികിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചേർന്നുനിന്നു. എന്നിട്ട് വിരൽത്തുമ്പ് കൊണ്ട് അയാളുടെ പാന്റിലെ ആ മുഴപ്പിൽ ഒന്നു തൊട്ടു.
”സാർ…” അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു.
സാർ ഞെട്ടിപ്പോയി. അയാൾ നിവർന്നു നിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വിസ്മയ അടുത്തുതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് അയാൾക്ക് അനങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
”എന്താ… എന്താ വിസ്മയാ?” അയാൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
വിസ്മയ അല്പം കൂടി അടുത്തുചെന്ന് അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. എന്നിട്ട് വളരെ നിഷ്കളങ്കമായി, ഒന്നുമറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ അവൾ ചോദിച്ചു:
”സാർ ഇന്നലെ പറഞ്ഞതുപോലെ ഇന്നും വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാണോ? അതുകൊണ്ടല്ലേ സാറിന്റെ പാന്റിന്റെ ഈ ഭാഗം ഇങ്ങനെ വീർത്ത് ഇരിക്കുന്നത്?
അവൾ ആ ഭാഗത്തേക്ക് തന്റെ കൈ ചൂണ്ടി, അല്പം കൂടി അമർത്തിക്കൊണ്ട് തുടർന്നു, “സാർ വല്ലാതെ വിയർക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. ഇത്രയും അസ്വസ്ഥതയുള്ളതുകൊണ്ടാണോ സാർ ഇവിടെ ഇത്രയും വീർത്ത് നിൽക്കുന്നത്?”
സാർ ഒരു ദീനമായ ഞരക്കത്തോടെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു. അയാളുടെ നാണം കൊണ്ടും കാമം കൊണ്ടും ശരീരം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു അധ്യാപകൻ എന്ന നിലയിലുള്ള അവസാനത്തെ ഗൗരവവും അവൾ ചോദിച്ച ആ നിഷ്കളങ്കമായ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ
അലിഞ്ഞുപോയി. അയാൾക്ക് ഒന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, അവളുടെ ആ സാമീപ്യവും ആ ചോദ്യവും അയാളുടെ ഉള്ളിലെ ആർത്തിയെ വീണ്ടും ആളിക്കത്തിച്ചു.
”അത്… വിസ്മയാ… നീ എന്തിനാ ഇതൊക്കെ ചോദിക്കുന്നത്? ഇത്… ഇത് നീ അറിയേണ്ട കാര്യങ്ങളല്ല,” സാർ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.
വിസ്മയ ഒട്ടും വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. അവൾ ഒരു ചെറിയ കുസൃതിച്ചിരിയോടെ സാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് വീണ്ടും നീങ്ങി നിന്നു. ഇന്നലെ സാറിനൊട് അവള് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അവൾ അയാളെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
”സാർ മറന്നോ? ഇന്നലെ ഞാന് പറഞ്ഞതല്ലേ, സാറിന് എന്തെങ്കിലും അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് പറയണമെന്ന്? ഇപ്പോൾ സാർ വല്ലാതെ വിയർക്കുന്നുണ്ടല്ലോ, അതുകൊണ്ട് തന്നെ സാറിന് എന്തോ അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്. പിന്നെന്തിനാ സാർ ഇത്ര മടിക്കുന്നത്?”
സാർ എന്തു പറയണം എന്നറിയാതെ കുഴങ്ങി. അയാളുടെ മനസ്സ് ആകെ കലങ്ങിയിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് അധ്യാപകന്റെ മര്യാദ, മറുവശത്ത് വിസ്മയ നൽകുന്ന ഈ വശ്യമായ പ്രലോഭനം. അയാൾ നിസ്സഹായതയോടെ പറഞ്ഞു, “വിസ്മയാ, ഇത്… ഇത് നിനക്ക് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാകില്ല… ഇത് ആണുങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു കാര്യമാണ്.”
അയാൾ അല്പം കൂടി അസ്വസ്ഥനായി പറഞ്ഞു, “ഇതൊരു… ഇതൊരു സാധാരണ കാര്യമാണ്. ഇതിനെ ‘കുണ്ണ’ എന്നാണ് പറയുന്നത്. ആണുങ്ങൾ മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന അവയവമാണിത്. അസ്വസ്ഥതയോ ഉത്തേജനമോ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ഇത് ഇങ്ങനെ കടുത്ത് നിൽക്കും.”
വിസ്മയ ആ വാക്ക് കേട്ടതും ഒരു അത്ഭുതത്തോടെ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
എന്നിട്ട് ഒന്നും അറിയാത്ത
ഭാവത്തിൽ, അല്പം കുനിഞ്ഞ് ആ മുഴപ്പിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു:
”ഓ! അതാണോ ഇതിന്റെ പേര്? ‘കുണ്ണ’യോ? മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ഉള്ളതാണോ ഇത്? അപ്പൊ സാർ മൂത്രമൊഴിക്കാൻ മുട്ടുന്നത് കൊണ്ടാണോ ഇത് ഇത്രയും വലുതായി ഇരിക്കുന്നത്? ഇതിന് ഇത്രയും വലിപ്പമുണ്ടോ?”
അവൾ അല്പം കൂടി അടുത്ത് നിന്ന്, തന്റെ വിരൽത്തുമ്പ് കൊണ്ട് ആ ഭാഗത്ത് പതുക്കെ ഒന്ന് തൊട്ടു. ആ സ്പർശനം ഏശിയതും സാറിന്റെ ശരീരം ഒന്നാകെ ഞെട്ടിവിറച്ചു.