”വിസ്മയാ… നീ… നീ ഇത് തൊടരുത് എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ…” അയാൾ ഇടറുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അവൾ അതിലേറെ വശ്യമായ ഒരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു, “എന്താ സാർ, ഇതിൽ തൊട്ടാൽ സാറിന് എന്തെങ്കിലും വേദനയുണ്ടോ? അതോ സാറിന് കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥതയാണോ തോന്നുന്നത്? എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ മതി സാർ, ഞാൻ സാറിനെ
സഹായിക്കാം. ഇന്നലെ നമ്മൾ കണ്ടതല്ലേ, ഞാൻ സഹായിച്ചപ്പോൾ സാറിന് എത്ര ആശ്വാസമാണ് കിട്ടിയതെന്ന്!”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും സറിന്റെ നിയന്ത്രണങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും തകർന്നു. ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം ചൂടുപിടിച്ചു.
സാർ… ഈ സാധനം മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ആണെങ്കിൽ, ഇന്നലെ ഇതിൽ നിന്ന് വന്നത് മൂത്രമൊന്നുമല്ലല്ലോ! പിന്നെ അതെന്തായിരുന്നു? മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ഉള്ളതാണെങ്കിൽ അത് ഇത്രയും നേരം കടുത്ത് നിൽക്കുന്നതെന്തിനാ?” വിസ്മയ അതീവ നിഷ്കളങ്കതയോടെ ചോദിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിയുന്ന ആ കുസൃതി സറിനെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി.
സാർ വിയർപ്പുകുളിച്ചു. അയാളുടെ നാക്ക് വരളുകയായിരുന്നു. “അത്… വിസ്മയാ… അത്… അത് അങ്ങനെയല്ല…” അയാൾക്ക് വാചകം പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അയാള് അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞുനിൽക്കാൻ
ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വിസ്മയ സാറിനെ തടഞ്ഞുനിർത്തി.
”സാർ എന്തിനാ ഇത്ര പരുങ്ങുന്നത്? എനിക്ക് മനസ്സിലാകാത്തത് കൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നത്? സാറിന് ഇത്രയും അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ എങ്ങനെയാ സാർ പഠിപ്പിക്കുന്നത്? സാറിന്റെ ഈ അസ്വസ്ഥത മാറ്റേണ്ടത് എന്റെ കൂടി ആവശ്യമാണല്ലോ സാർ! ഇന്നലെ പറഞ്ഞില്ലേ, എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് പറയാൻ? അപ്പോൾ പിന്നെ ഇത് മാറ്റാൻ എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റുന്ന സഹായം ഞാൻ ചെയ്യണ്ടേ?”
വിസ്മയ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, ആ ചോദ്യത്തിലെ പ്രലോഭനം സാറിന് കൃത്യമായി മനസ്സിലായി.
സാർ അങ്ങേയറ്റം ദയനീയമായി അവളെ നോക്കി. “വിസ്മയാ… നീ… നീ എന്നെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കുകയാണ്… ഇത്… ഇത് ശരിയല്ല…”
സാർ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ, തല
കുനിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “വിസ്മയാ… ഇത്… ചില കാര്യങ്ങൾ….. കാണുമ്പോൾ ആണുങ്ങൾക്ക്…..ഇങ്ങനെ വരുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയാ, ഇത് മാറിയില്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പറ്റില്ല. ഇതിന് ശമനം കിട്ടണമെങ്കിൽ ഇന്നലത്തെ പോലെ… അതൊന്ന് പുറത്ത് വരണം.”
വിസ്മയ നിഷ്കളങ്കത അഭിനയിച്ചുകൊണ്ട്, എന്നാൽ കണ്ണുകളിൽ കാമത്തിന്റെ തിളക്കത്തോടെ ചോദിച്ചു, “എന്താ സാർ, സാറിന്റെ ഈ അസ്വസ്ഥത മാറ്റാൻ ഞാൻ സഹായിക്കട്ടെ? അതോ ഇനി സാറിന് ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിൽ ഞാൻ അമ്മയെ വിളിക്കട്ടെ? അമ്മയ്ക്ക് ഇതിനെക്കുറിച്ച് അറിയാമായിരിക്കും!”
അമ്മയെ വിളിക്കുമെന്ന് കേട്ടതും സാർ ഒന്ന് ഞെട്ടി. ഒരു നിമിഷം അയാൾ ആകെ പരിഭ്രമിച്ചു. “അയ്യോ… വേണ്ട… നീ അമ്മയെ വിളിക്കണ്ട! അതെന്താണെന്ന് നീ
അറിയേണ്ട… അത്…
അത് അങ്ങനെയല്ല…”
വിസ്മയ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി നീങ്ങി നിന്നു. “പിന്നെന്തിനാ സാർ ഇത്ര പേടിക്കുന്നത്? സാറിന്റെ ഈ വേദന മാറ്റാൻ ഞാൻ സഹായിക്കട്ടെ? ഞാൻ ഇന്നലെ ചെയ്തത് പോലെ ഇന്നും ചെയ്താലോ?”
സാർ, വിസ്മയയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു അധ്യാപകന്റെ മര്യാദയല്ല, മറിച്ച് ഒരു പുരുഷന്റെ ദാഹമായിരുന്നു. അയാൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു, “വിസ്മയാ… നിന്നെപ്പോലെ ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ മുന്നിൽ ഞാൻ ഇങ്ങനെ വരുന്നത് തെറ്റാണ്. പക്ഷെ… പക്ഷെ നിന്റെ സാമീപ്യം… നിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ കാണുന്ന കാഴ്ചകൾ… അത്… അത് എന്നെ ഭ്രാന്തുപിടിപ്പിക്കുന്നു.”
വിസ്മയ പതുക്കെ ചോദിച്ചു, “സാർ, അപ്പോൾ ഞാൻ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടതുകൊണ്ടാണോ സാറിന് ഈ
അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാവുന്നത്? എന്റെ മാറിടങ്ങൾ ഇങ്ങനെ കാണുന്നത് സാറിന് അത്രയും വലിയ അസ്വസ്ഥതയാണോ നൽകുന്നത്?”
സാർ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി സത്യം തുറന്നു പറഞ്ഞു, “അത് അസ്വസ്ഥതയല്ല വിസ്മയാ… അത്… അത് വല്ലാത്തൊരു ആഗ്രഹമാണ്. നിന്റെ മാറിടങ്ങളുടെ വടിവുകളും… അത് എന്നെ പൂർണ്ണമായും കീഴ്പ്പെടുത്തുകയാണ്. എനിക്ക്… എനിക്ക് നിന്നിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നില്ല.”