പാരമ്യത്തിലേക്ക് അടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു.
സാറിന്റെ ഉള്ളിൽ ആനന്ദത്തിന്റെ അണക്കെട്ടുകൾ തകരാൻ തുടങ്ങിയെന്ന് വിസ്മയയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. അയാളുടെ കുണ്ണ ഒരു പൾസ് പോലെ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയതും, സാറിന്റെ നടുവ് ഒന്നാകെ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞതും അവൾ അറിഞ്ഞു. സാർ വെപ്രാളത്തോടെ അവളുടെ തലയിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ച്, “വിസ്മയാ… നിർത്തൂ… നിർത്തൂ… എനിക്ക് വരുന്നു!” എന്ന് അലറുന്നതുപോലെ പറഞ്ഞു.
അവൾ ഉടൻതന്നെ തന്റെ വായ അല്പം പിന്നിലേക്ക് മാറ്റി. ആ നിമിഷം സാറിന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്ന് കാമത്തിന്റെ വെള്ള നിറത്തിലുള്ള പാല് ശക്തിയോടെ ചീറ്റിത്തെറിച്ചു. അത് താഴെ തറയിലും, കുറച്ചുഭാഗം വിസ്മയയുടെ മുഖത്തും
തെറിച്ചുവീണു. ചൂടുള്ളതും കട്ടിയുള്ളതുമായ ആ പാലിന്റെ തുള്ളികൾ അവളുടെ കവിളിലും നെറ്റിയിലും പറ്റിപ്പിടിച്ചു. സാർ കണ്ണുകൾ ഇറുകെ അടച്ച്, ശ്വാസം കിട്ടാതെ ഒരു കസേരയിൽ ചാരിനിന്നു. ആനന്ദത്തിന്റെ പരകോടിയിൽ അയാളുടെ ശരീരം ആകെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ചില നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, സാർ സാവധാനം കണ്ണുതുറന്നു. തന്റെ പാല് വിസ്മയയുടെ മുഖത്ത് തെറിച്ചുകിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അയാൾക്ക് വലിയ കുറ്റബോധം തോന്നി. അധ്യാപകൻ എന്ന നിലയിലുള്ള ബോധം പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചുവന്നതുപോലെ അയാൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു, “വിസ്മയാ… സോറി… ഞാൻ… ഞാൻ അതൊന്നും ഉദ്ദേശിച്ചതല്ല…”
പക്ഷേ, വിസ്മയ ഒട്ടും ഭയപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അവൾ തന്റെ മുഖത്തുള്ള പാലിന്റെ തുള്ളികൾ വിരലുകൊണ്ട് തുടച്ചെടുത്ത് അതിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. എന്നിട്ട് വളരെ
നിഷ്കളങ്കമായി, ഒട്ടും ഭാവഭേദമില്ലാതെ അവൾ പറഞ്ഞു, “അയ്യോ സാർ, സാരമില്ല. സാറിന് ഇത്രയും ആശ്വാസം കിട്ടിയല്ലോ, അതാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്. ഇതിൽ എന്താ ഇത്ര വലിയ തെറ്റ്?”
അവൾ ഒരു ചിരിയോടെ എഴുന്നേറ്റ്, വേഗം ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അവൾ ബാത്റൂമിൽ കയറി മുഖം നന്നായി കഴുകി വൃത്തിയാക്കി പുറത്തിറങ്ങി. തൊട്ടുപിന്നാലെ, കുറ്റബോധവും അസ്വസ്ഥതയും നിറഞ്ഞ മനസ്സുമായി സാറും ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയി. എല്ലാം വൃത്തിയാക്കി ഒരു സാധാരണക്കാരനെപ്പോലെ തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ, അവർക്കിടയിലുണ്ടായിരുന്ന ആ പഴയ അധ്യാപക-വിദ്യാർത്ഥി ബന്ധം എന്നെന്നേക്കുമായി തകർന്നുപോയിരുന്നു. ആ മുറിയിൽ ഇപ്പോൾ നിറഞ്ഞുനിന്നത് ഒരുതരം നിശബ്ദമായ ആസക്തിയായിരുന്നു.
ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്ന് വൃത്തിയായി
തിരിച്ചെത്തിയ സാർ കണ്ടത് കസേരയിൽ പുസ്തകങ്ങൾ നിരത്തി വെച്ച് വളരെ ശാന്തമായി ഇരിക്കുന്ന വിസ്മയയെയാണ്. അവൾ പഴയതുപോലെ തന്നെ, അടിവസ്ത്രം ധരിക്കാതെ ആ നേർത്ത സീ-ത്രൂ വസ്ത്രത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു ഇരുന്നത്. അവളെ കണ്ടതും സാറിന്റെ
ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ഒരു പഴയ വികാരം ഇരച്ചുകയറിയെങ്കിലും, അയാൾ അത് പുറത്തുകാണിക്കാതെ കസേരയിൽ അവൾക്ക് അഭിമുഖമായി ഇരുന്നു.
സാറിനെ കണ്ടതും വിസ്മയ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് മുഖമുയർത്തി ചോദിച്ചു: “സാർ, ഇപ്പോൾ ആശ്വാസമായോ? സാറിന് ഇപ്പോൾ സമാധാനം കിട്ടിയില്ലേ?”
സാർ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. അവൾ തന്റെ വസ്ത്രത്തിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി, പിന്നെ സാറിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി വളരെ
കൂസലില്ലാതെ തുടർന്നു: “എനിക്ക് ഈ വേഷത്തിൽ ഇരിക്കാനാണ് ഇഷ്ടം സാർ. ഞാൻ ഇങ്ങനെ വസ്ത്രം ഇടുമ്പോൾ സാറിന് അസ്വസ്ഥത തോന്നുകയാണെങ്കിൽ അത് എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ മതി. ഞാൻ സാറിന്റെ ആ അസ്വസ്ഥത അപ്പോൾ തന്നെ മാറ്റിത്തന്നോളാം. അതുകൊണ്ട് സാറിന് ഇപ്പോൾ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ?”
അവളുടെ ആ വാക്കുകളിലെ അർത്ഥം സാറിന് കൃത്യമായി മനസ്സിലായി. ആ നിമിഷം അയാളുടെ കടിഞ്ഞാണുകൾ പൂർണ്ണമായും അവളുടെ കൈകളിലാണെന്ന് അയാൾക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടു. സദാചാരബോധം ഒരു വശത്ത് അലട്ടുമ്പോഴും, അവളുടെ സാമീപ്യം നൽകുന്ന ലഹരിയിൽ അയാൾക്ക് അവളോട് എതിർത്തു പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
സാർ അല്പം ശബ്ദം താഴ്ത്തി, ചുറ്റും ആരെങ്കിലും കേൾക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കിയ ശേഷം പറഞ്ഞു: “എനിക്ക്… എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല വിസ്മയാ. പക്ഷേ,