സാർ, സാറിന് എന്നെ ഇങ്ങനെ കാണുന്നത് ഇത്രത്തോളം ഇഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിൽ പിന്നെന്തിനാ സാർ മടിക്കുന്നത്? സാർ ധൈര്യമായി നോക്കിക്കോളൂ, എനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല. സാറിന് എന്നെ ഇഷ്ടമായതുകൊണ്ടല്ലേ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത്?”
അവൾ പതുക്കെ കൈനീട്ടി സാറിന്റെ പാന്റിനുള്ളിൽ നിന്ന് പുറത്തുചാടിയ,
വിയർപ്പുകണങ്ങളാൽ നനഞ്ഞ വലിയ കുണ്ണയിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് മൃദുവായി തഴുകി. സാർ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു. അവൾ അത് സാവധാനം മുറുകെപ്പിടിച്ച് മുകളിലേക്കും താഴേക്കും തടവാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തടവലിലും സാറിന്റെ ശരീരം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വിസ്മയ അപ്പോഴും വളരെ നിഷ്കളങ്കമായ ഭാവത്തിൽ, ഒരു കൊച്ചുകുട്ടി തനിക്ക് കിട്ടിയ പുതിയൊരു വസ്തുവിനെ പരിശോധിക്കുന്നതുപോലെ അത് കയ്യിലെടുത്ത് നിരീക്ഷിച്ചു.
സാർ… ഇങ്ങനെ തടവിയാൽ മാത്രമാണോ സാറിന് ആശ്വാസം കിട്ടുന്നത്? അതോ ആ വെള്ളം വരാൻ വേറെയും വഴികളുണ്ടോ? എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഞാൻ ഇങ്ങനെ തടവിയാൽ മാത്രം പോരാ എന്നാ. സാറിന്
ശരിക്കും ആശ്വാസം കിട്ടാൻ വേറെ എന്തൊക്കെയാ ചെയ്യേണ്ടത്
എന്ന് എനിക്ക് പറഞ്ഞ് തരണം.”
സാർ അവൾക്ക് മറുപടി കൊടുക്കാൻ കഴിയാതെ വിയർത്തൊഴുകി. അവളുടെ സ്പർശനം അയാളെ വല്ലാത്തൊരു ഉന്മാദത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സാർ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു, “വിസ്മയാ… നീ… നീ എന്നെ വല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നു. ഇതിന്… ഈ അസ്വസ്ഥതയ്ക്ക് ആശ്വാസം കിട്ടാൻ… വേറെയും പല വഴികളുണ്ട്.”
വിസ്മയ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അത് കേട്ടുനിന്നു. അവൾക്ക് എല്ലാം അറിയാമായിരുന്നു, പക്ഷേ അത് അയാളുടെ വായിൽ നിന്ന് തന്നെ കേൾക്കാനായിരുന്നു അവൾക്ക് താൽപ്പര്യം. അവൾ തന്റെ കൈകളുടെ വേഗത അല്പം കൂട്ടി, എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു:
”ഏതെല്ലാം വഴികളാണ് സാർ ഉള്ളത്? സാറിന് ഇപ്പോൾ എന്താണോ ഏറ്റവും കൂടുതൽ
വേണ്ടത്, അത് എന്നോട് തുറന്നു പറഞ്ഞൂടെ? സാറിന് ശരിക്കും ആശ്വാസം ലഭിക്കാൻ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട വഴി ഏതാണ്? ഞാൻ അത് സാറിന് ചെയ്തു തന്നാൽ സാറിന്റെ ഈ അസ്വസ്ഥത മാറില്ലേ?”
അവൾ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. സാർ അങ്ങേയറ്റം ദയനീയമായ അവസ്ഥയിൽ മന്ത്രിച്ചു, “വിസ്മയാ… നിനക്ക്… നിനക്ക് അത് അറിയണ്ട… അത്… അത് അങ്ങനെയല്ല…”
”അല്ല സാർ, എനിക്ക് അറിയണം!” അവൾ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. “സാറിന്റെ അസ്വസ്ഥത മാറ്റാൻ ഞാൻ എന്തും ചെയ്യാൻ തയ്യാറാണെന്ന് ഇന്നലെ പറഞ്ഞതല്ലേ? സാർ എന്നെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ, ഈ കാര്യത്തിലും എന്നെ ഒന്ന് പഠിപ്പിക്കൂ. സാറിന്
ഏറ്റവും ആശ്വാസം കിട്ടുന്നത് എങ്ങനെയെന്ന് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരണം. എങ്കിൽ മാത്രമേ എനിക്ക് സാറിനെ ശരിക്കും സഹായിക്കാൻ പറ്റൂ.”
സാർ വിസ്മയയുടെ കൈകൾ തടയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അയാൾക്ക് അതിനായില്ല. പകരം, ആ നിഷ്കളങ്കമായ ചോദ്യങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ അയാൾക്ക് മൗനം പാലിക്കേണ്ടി വന്നു.
ഒരു നിമിഷം അയാൾ ചുറ്റും നോക്കി. പിന്നെ അവളിലേക്ക് തന്നെ കുനിഞ്ഞുനിന്നു, വളരെ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
”വിസ്മയാ… നീ വിചാരിക്കുന്നതുപോലെയല്ല കാര്യങ്ങൾ. ഇത്… ഇത് ആരും ആരോടും ചെയ്യുന്ന ഒരു കാര്യമല്ല. ഇഷ്ടപ്പെട്ടവർ തമ്മിൽ മാത്രം ചെയ്യുന്ന ഒരു കാര്യമാണിത്. അതുകൊണ്ട് നീ ഇതൊന്നും ചെയ്യേണ്ടതില്ല, നീ ഇത് ചെയ്യണം എന്ന് നിർബന്ധവുമില്ല. നീ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിനിയാണ്, നിനക്ക് ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ വലിയ അറിവ്
കാണില്ല. നമ്മൾ ഇതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ സംസാരിക്കുന്നത് ശരിയല്ല.”
പക്ഷേ, വിസ്മയ ഒട്ടും വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അവൾ തന്റെ കൈകൾ അയാളുടെ ലിംഗത്തിൽ തന്നെ വെച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു.
”സാർ എന്തിനാ ഇത്ര ഭയക്കുന്നത്? എനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലല്ലോ. സാറിന് ഈ അസ്വസ്ഥത മാറാൻ എന്താണോ വേണ്ടത്, അത് ഞാൻ ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ. സാർ പറഞ്ഞില്ലേ, ഇഷ്ടപ്പെട്ടവർ മാത്രമേ ഇത് ചെയ്യാറുള്ളൂ എന്ന്? അപ്പോൾ സാറിന് എന്നെ ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ, നമ്മൾ തമ്മിൽ ഒരു ഇഷ്ടം ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ട് ആയിക്കൂടാ? സാറിന് ശരിക്കും ആശ്വാസം കിട്ടാൻ വേറെ എന്തൊക്കെ വഴികളാണുള്ളതെന്ന് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരണം.”