ഞാന് എല്ലാ കഥകളും അവളോടും പറഞ്ഞു. പക്ഷെ അപ്പോഴൊന്നും അഞ്ജലി അങ്ങോട്ട് വന്നതേയില്ല.
“മോളേ, എന്തെടുക്കാ? ഇത് വരെ ചായ ആയില്ലേ?” പ്രസീത വിളിച്ചു ചോദിച്ചു. “ചായയല്ല, മോളുടെ പാല് എടുക്കാന് പോയതാ ഞാന്. അപ്പോഴല്ലേ കയറി വന്നത്. എല്ലാം കുളമാക്കി.” ഞാന് മനസ്സില് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും അഞ്ജലി ചായയുമായി വന്നു. എനിക്ക് ചായ തന്ന അവള് അമ്മയുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു.
അവളെ നോക്കി ഞാന് പറഞ്ഞു, “എന്ത് പറ്റി മോളേ? ആകെ നനഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ.”
“അത് പിന്നേ, ഞ കുറച്ച് പാത്രങ്ങള് കഴുകി വയ്ക്കുകയായിരുന്നു.” അവള് പറഞ്ഞു.
“അവള് വീട്ടിലെ പണിയൊന്നും ചെയ്യില്ലെടാ. ഒന്നും ചെയ്യാന് അറിയില്ല. ഇപ്പൊ കണ്ടില്ലേ, ഒരു പാത്രം കഴുകിയപ്പോഴേക്കും ദേഹം മുഴുവന് വെള്ളമായി.” പ്രസീത പറഞ്ഞു.
“അവള്ക്ക് പണിയൊക്കെ ഞാന് പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴല്ലേടീ നീ കൂത്തിച്ചി മോളേ കയറി വന്ന് കുളമാക്കിയത്” എന്ന് ഞാന് മനസ്സില് പറഞ്ഞു.
“ഞാന് ഇറങ്ങട്ടെ അമ്മായീ. ഇറങ്ങട്ടെ മോളേ” ഞാന് യാത്ര പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങി.
“അങ്ങനെ നിന്റെ ദുരിത പര്വ്വം കഴിഞ്ഞു എന്ന് കരുതിയാല് മതി കുട്ടാ. എല്ലാം ഒരു ദുസ്വപ്നം ആണെന്ന് കരുതി മറക്കൂ” അമ്മായി പ്രസീത പറഞ്ഞു.
ഞാന് അഞ്ജലികുട്ടിയെ ചേര്ത്ത് പിടിച്ച് ദുഖത്തോടെ പറഞ്ഞു, “എന്റെ പൊന്നു മോള്ക്ക് പത്താം ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞപ്പോള് ചേട്ടന് കുറച്ച് കാശൊക്കെ തന്നിരുന്നു. ഇന്ന് ചേട്ടന്റെ കൈയ്യില് ഒന്നുമില്ലല്ലോ”
“എനിക്കൊന്നും വേണ്ട ചേട്ടാ, എനിക്ക് ചേട്ടനെ മാത്രം മതി.” അവള് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്റെ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞു.
ഞാന് അവളുടെ പുറത്ത് തലോടി. ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹപ്രകടനം കണ്ട് പ്രസീതയുടെയും കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞു.
ഈ വികാര ഭരിതമായ നിമിഷങ്ങളുടെ ഇടയിലും അഞ്ജലിയുടെ മുലകള് എന്റെ നെഞ്ചില് അമര്ന്നപ്പോള് എന്റെ കുട്ടന് ചെറുതായി തല പൊക്കാന് തുടങ്ങിയിരുന്നു.
പ്രസീതയുടെ കണ്ണുകള് എത്തുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തിയ ശേഷം അഞ്ജലിയുടെ പുറത്ത് താഴുകിയിരുന്ന കൈകള് പിന്നീട് അവളുടെ ചന്തി തഴുകാന് തുടങ്ങി. അവളുടെ ചന്തി കുന്നില് ഒന്ന് പിടിച്ച് അമര്ത്താനും ഞാന് മറന്നില്ല.
യാത്ര പറഞ്ഞ് കൈയും വീശി ഞാന് തിരികെ പോന്നു. വീട്ടില് എത്തിയ പാടേ ഞാന് കട്ടിലിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞ ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറിനുള്ളില് എന്തൊക്കെയാ സംഭവിച്ചത് എന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോള് എനിക്ക് വല്ലാത്ത അത്ഭുതം തോന്നി. ഇടുങ്ങിയതും ഇരുണ്ടതുമായ ജയില് മുറിയില് മരവിച്ച മനസുമായി ഇരുന്ന എന്റെ അടുത്തേക്ക് അറബി പോലീസ് വന്ന് എന്തൊക്കെയാ പറഞ്ഞത് എന്ന് മനസിലായില്ല.
ഓഫീസില് പോയപ്പോഴാണ് എന്നെ റിലീസ് ആക്കി നാട്ടിലേക്ക് വിടുകയാണ് എന്ന് അറിഞ്ഞത്. വളരെ സന്തോഷം തോന്നിയെങ്കിലും എല്ലാം എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു എന്ന ചിന്ത എന്നെ കൂടുതല് വിഷാദവാനാക്കി.
എന്റെ വിലപിടിച്ച സാധനങ്ങള് എല്ലാം കവര്ന്ന് വെറും പഴന്തുണി കെട്ട് നല്കി എന്നെ എയര്പോര്ട്ടില് നിന്നും യാത്രയാക്കി. ഒന്നുമില്ലാത്ത എന്റെ കൈയ്യില് തന്റെ മോതിരം ഊരി തന്ന് എന്റെ മുന്നില് വീണു മരിച്ച എന്റെ പഴയ മാനേജര് സാര്. മരിച്ച മനസുമായി വന്ന എന്റെ മുന്നില് ജീവന്റെ ഒരു കണികയുമായി വഴിയരികില് കണ്ട അഞ്ജലിയുടെ ഫ്ലെക്സ് ബോര്ഡുകള്.
പിന്നെ അവളുമായുള്ള സംഗമം. എല്ലാം എല്ലാം കഴിഞ്ഞ ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറിനുള്ളില് സംഭവിച്ചത്. വിശ്വസിക്കാനേ കഴിയുന്നില്ല.
പ്രസീത അമ്മായി എന്റെ മനസ്സില് നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുവോ? ഇപ്പോള് മനസ്സില് നിറയെ അഞ്ജലിയാണോ? ഒന്നുമൊന്നും മനസിലാകുന്നില്ല. ഏറെ നേരം അങ്ങനെ കിടന്ന. ഇരുട്ടി കഴിഞ്ഞപ്പോള് വീണ്ടും പുറത്തേക്ക് നടന്നു. കണ്ണന് മാമന്റെ കടയില് പോയി. മാമന് കടയടക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ്. എന്നെ കണ്ടതും മാമന് സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. “വിശേഷങ്ങള് ഒക്കെ അവള് പറഞ്ഞിരുന്നു” മാമന് പറഞ്ഞു. “ഒക്കെ മറന്ന് പുതിയ ഒരു ജീവിതം തുടങ്ങ് എന്റെ കുട്ടാ” മാമനും പറഞ്ഞു.