അമേരിക്കന്‍ വെടിവെപ്പ് – 3 1

“നീ എങ്ങോട്ടാ ഈ രാത്രി” ഞാൻ പതിഞ്ഞ ശബ്ദദത്തിൽ ചോദിച്ചു. വാ എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ച അവൻ വാതിക്കലേക്ക് നടന്നു. ഞാൻ ശബ്ദദമുണ്ടാകാതെ എഴുന്നേറ്റു. സുനിൽ കാണാതെ കാംകോടറും കയ്യിലെടുത്തു. വാതിൽ തുറന്ന് ഞങ്ങൾ പതിയെ ശബ്ദദമുണ്ടാക്കാതെ പുറത്തിറങ്ങി നേരെ തോട്ടത്തിലേക്ക് നടന്നു. കുറ്റിച്ചെടികളും മരങ്ങളും ഒക്കെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ആരും കാണാതെ ആരെയെങ്കിൽ കൊണ്ടുവന്ന് തപ്പാൻ പറ്റിയ സ്ഥലം. “എടാ. നീ രേണുവിനെ വിളിച്ചോണ്ട് വന്ന് തപ്പാനുള്ള പരിപാടിയാണൊ? ഞാൻ സുനിലിനോട് ചോദിച്ചു. അതൊരു അനാവശ്യ ചോദ്യമല്ലേ എന്ന നിലയിൽ അവൻ എന്നെ ഒന്നു നോക്കി. അപ്പോഴാണ് അവൻ എന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്ന കാംകോടർ കണ്ടത്.

“എടാ മൈ. എന്റെ പടം വല്ലതും എടുത്താൽ നിന്നെ ഞാൻ കൊല്ലും..” സുനിൽ പറഞ്ഞു “ഇല്ലെടാ.. ദേ കാസറ്റ എടുത്തു പുറത്ത് വെച്ചു. നിനക്ക് ചേതമില്ലാത്ത ഒരു ഉപകാരം. നീ അവളെ കെട്ടാനും പ്രേമിക്കാനും ഒന്നും പോകുന്നില്ലല്ലൊ. ഞാൻ ഒന്നു നോക്കിക്കോട്ടെടാ..” ഞാൻ സുനിലിനോട് പറഞ്ഞു

“നിന്നെ എനിക്കത്ര വിശ്വാസം ഇല്ല.” സുനിൽ പറഞ്ഞു. “എന്നാൽ കാസറ്റ് നീ പിടിച്ചൊ’ ഞാൻ കാസറ്റ് നീട്ടി “വേണ്ട. എന്നിട്ട ഇത് എങ്ങാനും കണ്ടിട്ട് വേണം അവൾ ഓടി പോകാൻ. കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് ഇത്രയും സമ്മതിച്ചത് സുനിൽ പറഞ്ഞു. “മ്മ്ം. ഇത്രയും കാലം വെയ്ക്കറ്റിട്ട് നിന്നിട്ട് ഇപ്പോ തനി സ്വഭാവം വരുന്നത് കണ്ടോ.” ഞാൻ അവനിട്ട് ഒന്നു വെച്ചു

“ടാ. അവളു വരുന്നു. നീ അത് ഒളിപ്പിക്ക്’ സുനിൽ ധ്യതി പിടിച്ചു. ഞാൻ അവിടെ ഒരു മരത്തിന്റെ പിന്നിലേക്ക് മാറി. സൗകര്യമായി ഒളിക്കാൻ പറ്റിയ സ്ഥലം. മതിലു പോലെ വെട്ടി നിരപ്പാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന കുറ്റിച്ചെടി. അത് ഇപ്പോൾ കുറച്ചു കൂടുതൽ കാടു പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനു പിന്നിൽ മരവും. രേണു ഡോർമിറ്ററിക്ക് നേരെ ഇടക്കിടെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി ധ്യതിയിൽ നടന്ന് വന്നു. സുനിൽ അവളോട് എന്തോ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് നടന്നു. പിന്നാലെ രേണുവും. രണ്ടുപേരും കൂടി ഞാൻ ഇരിക്കുന്നതിനും ഉള്ളിലേക്ക് കയറി പോയി. കുറച്ച് നേരം കാത്തു നിന്ന ശേഷം ഞാൻ കാംകോടറിന്റെ വൃസ്ത്രകീൻ തുറന്നു. രേണുവും സുനിലും നടന്നു പോയ ദിശയിലേക്ക് സൂം ചെയ്തു നോക്കി. രണ്ടും കൂടി ഒരു മരത്തിനു പിന്നിൽ ഇരിപ്പാണ്. എനിക്ക് വളരെ കുറച്ച മാത്രമെ കാണാൻ പറ്റുന്നുള്ളൂ. ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി.

ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ, ഇരുട്ടിന്റെ മറ പിടിച്ച് വീണ്ടും അകത്തേക്ക് കയറി ഒളിച്ച് അവരെ നിരീക്ഷിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരു സ്ഥലം കണ്ടുപിടിച്ചു. ഞാൻ വീണ്ടും കാംകോടർ തുറന്ന് നോക്കി. സുനിൽ രേണുവിന്റെ മടിയിൽ തല ചായ്ച്ച് കിടക്കുകയാണ്. അവൻ എന്തോ പറയുന്നുണ്ട്.

പതിയെ കേൾക്കാമെങ്കിലും പറയുന്നത് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. രേണുവിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു നാണത്തിന്റെ നിഴലാട്ടം. ഇതും കൂടി കാസറ്റിൽ പകർത്തിയാലോ. ഇനി ചിലപ്പോൾ കിട്ടിയെന്ന് വരില്ല. അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട. സുനിലിനോട് വാക്ക് പറഞ്ഞതല്ലേ. ഞാൻ വീണ്ടും സ്ക്രീനിൽ കണ്ണു നട്ടു. സുനിൽ എന്തോ പറഞ്ഞു. മറുപടിയെന്നോണം, രേണു അവന്റെ കയ്യിൽ പിച്ചുന്നു. ഒന്നു രണ്ട് എണ്ണം ആയപ്പോൾ സുനിൽ എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു. അതു വിടുവിക്കാൻ രേണു ശ്രമിക്കുന്നു. സുനിൽ അവളുടെ കൈകൾ കൂട്ടി പിന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. രേണുവിന്റെ നെഞ്ചിലെ ആ ഹിമാലയ പർവ്വതങ്ങൾ മാക്സസി കീറുമെന്ന പോലെ തള്ളി നിൽക്കുന്നു. കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് കൂട്ടിപ്പിടിച്ച സുനിൽ പെട്ടെന്ന് രേണുവിന്റെ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലാക്കി നുണഞ്ഞു. സുനിലിന്റെ മുഖം മാറിയപ്പോൾ രേണുവിന്റെ കണ്ണുകൾ കൂമ്പിയിരുന്നു.

പതുക്കെ കണ്ണുയർത്തി അവൾ സുനിലിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. വീണ്ടും ഒരു ചുംബനം കൊതിച്ചെന്ന പോലെ ആ ചുണ്ടുകൾ വിടർന്നു. രേണുവിന്റെ മുഖം കയ്യിലെടുത്ത് സുനിൽ അവളുടെ തേൻചുണ്ടുകൾ നുകർന്ന് വീണ്ടും അവളെ മോഹിപ്പിച്ച് മാറി. മുട്ടുകുത്തി എഴുന്നേറ്റ് സുനിലിന്റെ മുടികളിൽ വിരലോടിച്ചു കൊണ്ട് രേണു അവന്റെ മുഖം അടുപ്പിച്ച് അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ പതിയെ കടിച്ചെടുത്ത് തന്റെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലാക്കി. സുനിലിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ കക്ഷങ്ങളുടെ താഴെയായി പുറവും വശങ്ങളും കൂട്ടി പതുക്കെ തിരുമ്മിക്കൊണ്ടിരുന്നു. രേണുവിന്റെ നാവ് സുനിലിന്റെ വായ്ക്കുള്ളിലേക്കിറങ്ങി അവന്റെ നാവിനോട് കിന്നാരം പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. മയങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന മണിക്കുട്ടൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു. സുനിലിന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ രേണുവിന്റെ മൂലകൾക്ക് ചുറ്റും ഓടി നടന്നു അവയുടെ വലുപ്പം അളന്നു. പിന്നെ പതുക്കെ പതുക്കെ ആ മുലകൾ ഞെരിച്ചു തുടങ്ങി. മണിക്കുട്ടൻ അകത്തിരുന്ന ബഹളം തുടങ്ങി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *