അമ്മായി അമ്മയുമായി ഒരു രാത്രി 55അടിപൊളി 

ശെരിക്കും അപ്പോൾ ആണ് എന്റെയും ശ്വാസം നേരെ വീണത്.

 

ഇന്നേക്ക് രണ്ടു മാസം മുന്നേ ആണ് അവർ അമേരിക്കയിലേക്ക് വന്നത്. മകളെയും കൊച്ചുമോനെയും പിന്നെ എന്നെയും കാണാൻ.

 

ചിക്കാഗോ വിമാനത്താവളത്തിലേക്ക് ആണ് ലൈലമ്മ അന്ന്‌ വന്നു ഇറങ്ങിയത്. ഞങ്ങൾ താമസിക്കുന്ന കൊളംബസ് എന്ന നഗരത്തിൽ നിന്നും ഏകദേശം അഞ്ചു അരമണിക്കൂർ ഡ്രൈവ് ചെയ്തുവേണം ചിക്കാഗോയിലേക്കു എത്തിച്ചേരാൻ.

 

 

ചിക്കാഗോയിൽനിന്നും അടുത്ത വിമാനം കേറിയാൽ ഒരു മണിക്കൂർ കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ താമസിക്കുന്ന നഗരത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേരാം. പക്ഷെ പരിചയമില്ലാത്തവർക്കു അമേരിക്കയിലെ ആഭ്യന്തര വിമാന യാത്ര ഒരു തലവേദന തന്നെയാണ്. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ KSRTC ബസ്സിലേക്കാൾ കഷ്ട്ടം ആണ് ആമേരിക്കയിലെ ആഭ്യന്തര വിമാന സർവിസുകൾ.

 

വിമാനം പോകാൻ അരമണിക്കൂർ സമയം മാത്രം ബാക്കി ഉള്ളപ്പോൾ അവർ ഗേറ്റ് മാറ്റിക്കളയും. അത് അനൗൺസ് ചെയ്യുബോൾ ശ്രെധിച്ചു കേട്ടിരുന്നില്ലെകിൽ മനസിലാക്കാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. മനസിലായത് തന്നെ പിന്നെ ഒരു ഓട്ടം ആണ് . പുതുതായി അറിയിച്ച ഗേറ്റിലേക്ക്. വിമാനത്താവളത്തിന്റെ ഒരു അറ്റത്തു നിന്നും ചിലപ്പോൾ മറ്റേ അറ്റം വരെ ഓടേണ്ടിവരും.

 

ഇതൊക്കെ ലൈലാമയെ കൊണ്ട് പറ്റുമോ എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകാരണം ഞങ്ങൾ അല്പം ബുദ്ധിമുട്ടു സഹിച്ചു കാറിൽ ചിക്കാഗോയിലേക്കു പോയി അവിടെ ലൈലമ്മയെ സ്വീകരിക്കാം എന്ന് കരുതി.

 

അങ്ങെനെ ലൈലമ്മ ചിക്കാഗോയിൽ വന്നിറങ്ങുന്ന തലേ ദിവസം എത്തിച്ചേർന്നു. ഞങ്ങൾ, ഞാനും എന്റെ കെട്ടിയോൾ തസ്ന, അതായതു ലൈലാമയുടെ മകൾ, പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ മകൻ റയാൻ എല്ലാവരും കാത്തിരുന്ന ആ ദിവസം .

 

തലേന്ന് രാത്രി ഞങ്ങൾ ചിക്കാഗോയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. ഹോളിഡേയിന്ന് എന്ന ഹോട്ടലിൽ റൂം ബുക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെയാണ് ഫ്ലൈറ്റ് ചിക്കാഗോയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നത്. രാവിലെ അഞ്ചു മണിക്കൂർ വണ്ടി ഓടിച്ചു വരൻ ഉള്ള തത്രപ്പാട് കണക്കിലെടുത്തു തലേന്ന് തന്നെ ഞങ്ങൾ എത്തിചെർന്നതും വിനാമത്താവളത്തിന്റെ തന്നെ ഹോട്ടലിൽ റൂം ബുക്ക് ചെയ്തതും.

 

ശെരിക്കും ഉല്ലാസകരമായ ഒരു യാത്രയായിരുന്നു അത്. ഉമ്മയെ കാണാൻപോകുന്നു എന്ന സന്തോഷം തസ്നയ്ക്കു. ഉമ്മുമ്മയുടെ ചോക്ലേറ്റ് കൊതിച്ചു റയാനും. പിന്നെ എനിക്കും ഒരു സന്തോഷം. ലൈലാമ്മ ഇനിയും കുറച്ചു ദിവസം ഞങ്ങടെ കൂടെ ഉണ്ടാകുമല്ലോ എന്ന കാര്യം ഓർക്കുമ്പോൾ.

 

വിമാനത്താവളത്തിന്റെ അറൈവൽ ലോഞ്ചിൽ ഞങ്ങൾ എത്തി യാത്രക്കാർ പുറത്തേക്കു വരുന്ന വഴിയേ കണ്ണും നാട്ടു നിൽപ്പായി. അധികം വൈകാതെ തന്നെ ലൈലമ്മ പുറത്തേക്കു നടന്നു വരുന്നത് ഞങ്ങൾ കണ്ടു. സാരി ആയിരുന്നു വേഷം. സാധരണ ഉമ്മ സാരി ഉടുക്കാറില്ല നാട്ടിലും ദുബൈയിലും എക്കെ പോകുമ്പോൾ പർദ്ദയാണ് ധരിക്കാറു. ഇപ്പോൾ അമേരിക്കയിൽ വന്നത് കൊണ്ടാകണം ഉമ്മ സാരിയാണ് ഉടുത്തിരിക്കുന്ന. മുഖത്തു ചെറിയ പിരിമുറുക്കം പ്രകടമായിരുന്നു.

 

ഒരു അന്യ രാജ്യത്തു, ഭാഷ അധികം വശമില്ലാത്ത, തികച്ചു വെത്യസ്തമായ ആളുകൾ, ഏതൊക്കെ ഏതൊരാളെയും സമ്മർദ്ദത്തിലാക്കും.

 

ഞങ്ങളെ കണ്ടതും ആ മുഖത്തു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. നടത്തത്തിന്റെ വേഗത കൂടി. അടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ഉന്തിക്കൊണ്ടുവരുന്ന സ്ട്രോല്ലെർ ഉപേക്ഷിച്ചു ഓടിവന്നു മോനെ എന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ട് റയാൻ എടുത്തു ഉമ്മവെച്ചു. പിന്നെ തസ്നയെ കെട്ടിപിടിച്ചു.

 

അപ്പോളേക്കും ഞാൻ സ്‌ട്രോളറും എടുത്തു അരികിൽ വന്നിരുന്നു.

 

“മോന് സുഖം തന്നെ അല്ലെ.” ലൈലമ്മ എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു.

 

“സുഖം തന്നെ ഉമ്മ”

 

ഉമ്മയുടെ ഒരു വശത്തായി നിന്നിരുന്ന ഞാൻ ഒന്ന് കുനിഞ്ഞു സ്‌ട്രോളറിലെ വീഴാറായ ബാഗ് നേരെവച്ചു നിവരുമ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ ആ സാരിയുടെ ഇടയിൽലോടെ ദൃശ്യമാകുന്ന വയറിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് പോയി. ഞാൻ ആദ്യമായാണ് ലൈലമ്മയുടെ വയറു കാണുന്നത്. ലേശം മടക്കുകളോടുകൂടി നല്ല വെളുത്ത വയറു. ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് എന്റെ നോട്ടം അവിടേക്കു ഉടക്കി നിന്ന്. അല്പം മുകളിലായി ബ്ലൗസിൽ പൊതിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ മുലയുടെ വശത്തുകൂടിയുള്ള ആ കാഴ്ചയും എന്നെ ഒരു നിമിഷത്തേക്കെങ്കിലും പരിസര ബോധം നഷ്ട്ടപെടുത്തി.