അമ്മായി അമ്മയുമായി ഒരു രാത്രി 55അടിപൊളി 

 

“അന്നോ മോനെ. ഇത് ഇങ്ങെനെ ആകും എന്ന് അറിയാമായിരുന്നേൽ ഒരു ദിവസം കൂടെ മോള്ടെയും മോന്റെയും അടുത്ത് നിൽക്കാമായിരുന്നു.” ഉമ്മ പറഞ്ഞു.

 

“നമുക്ക് അറിയില്ലലോ ഉമ്മ ഇങ്ങെനെ എക്കെ ആകും എന്ന്.” ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

ഞാൻ അപ്പോൾ തന്നെ തസ്നയോട് കാര്യങ്ങൾ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടു ഫോൺ ഉമ്മയോട് കൊടുത്തു. ഒരു കസേരയിൽ ചെന്നിരുന്നു ഉമ്മ മോളോട് കാര്യങ്ങൾ എക്കെ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

ഞങ്ങൾ അല്പം സമയം കൂടെ അവിടെ കത്ത് നിന്നും. ഹോട്ടൽ മുറിയുടെയും ഭക്ഷണത്തിന്റെയും വൗച്ചർ മായി സപ്പോർട്ടിങ് സ്റ്റാഫ് അവിടേക്കു വന്നു.

ഞങ്ങൾക്ക് പോകേണ്ട വഴിയും അവർ എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നു.

 

ഉമ്മയെ സ്വീകരിക്കാൻ വന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ മുറിയെടുത്ത ഹോട്ടലിൽ തന്നെയാണ് ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് മുറി ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു.

 

എയർ പോർട്ടിനോട് ചേർന്നുള്ള ഹോട്ടൽ തന്നെയായിരുന്നു അത്. അതു കൊണ്ടു തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾ അന്നും ആ ഹോട്ടലിൽ മുറി എടുത്തതും.

 

അതിലൊടെ നടക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ അന്ന് ഉമ്മയെ വിളിക്കാൻ വന്ന കാര്യങ്ങൾ എക്കെ മനസ്സിൽ കേറി വന്നു.

 

അഞ്ചാമത്തെ നിലയിൽ ആയിരുന്നു ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച മുറി. മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു അകത്തു കയറിയപ്പോൾ വിശാലമായ മുറിയായിരുന്നു. അന്ന് കിട്ടിയതിലും വലിയ മുറിയായിരുന്നു ഇത്തവണ ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചത്. മുറിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ക്വീൻ സൈസ് ബെഡും. സാദാരണയിൽ കൂടുതൽ വലിപ്പം ഉള്ള ബെഡ് ആണ് ക്വീൻ സൈസ്. അതിൽ നാലു വലിയ തലയണയും രണ്ടു ചെറിയ തലയിണയും

 

മുറിയുടെ ഒരു വശത്തു വലിയ ഒരു കർട്ടൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് നീക്കിയപ്പോൾ എയർപോർട്ടും റൺ വേയും എല്ലാം ദൃശ്യമാകും വണ്ണമായിരുന്നു കാഴ്ചകൾ. മഞ്ഞു വീഴ്‌ച ഒന്നും കൂടി കനത്തു പെയ്യുകയാണ്. എങ്ങും വെള്ള പഞ്ഞി പോലെ മഞ്ഞു മൂടി കിടക്കുന്നു.

 

മുറിയുടെ ഉള്ളിലെ ഹീറ്റർ ഒരൽപം കൂടി കൂട്ടി വെച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ തസ്നയെ വിളിച്ചു.

 

“ഹലോ ഇക്ക എന്തായി?” അവൾ ചോദിച്ചു.

 

ഫ്ലൈറ്റ് ഇനിയും നാളെയെ ഉള്ളു. ഞങ്ങൾക്ക് റൂം കിട്ടി. നല്ല സ്നോ ഫാൾ അന്ന് ഇവിടെ. ഞാൻ ഉമ്മാക് കൊടുക്കാം ” ഞാൻ ഫോൺ ഉമ്മാക് കൊടുത്തു.

 

“മോളെ മോൻ എക്കെ ഏതു ചെയുന്നു?” കിട്ടിയപാടെ ഉമ്മ ചോദിച്ചു.

 

ഞാൻ വീണ്ടും ആ വലിയ ഗ്ലാസ് വിൻഡോയിലൂടെ പുറത്തേക്കുള്ള കാഴ്ചകൾ കണ്ടു നിന്ന്. വെളിച്ചം കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വരുന്നു. സമയം ഏകദേശം ഏഴു മണിയോടടുക്കുന്നു. അവിടെ അവിടെയായി ഇളം മഞ്ഞ വെളിച്ചം പകരുന്ന സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റ് പ്രത്യക്ഷ പെട്ട് തുടങ്ങി. അമേരിക്കയിൽ കൂടുതൽ ആയി ഉപയോഗിക്കുന്ന തരാം ബള്ബ് ആണ് അത്. അവർ അധികവും വെളുത്ത പ്രകാശം തരുന്ന ബ്ലബ്ബുകൾ ഉപയോഗിക്കാറില്ല.

 

“മോനെ അവൾക്കു വരൻ പറ്റാത്തതിൽ നല്ല സങ്കടം ഉണ്ട്” ഉമ്മ അപ്പോളേക്കും ഫോൺ എനിക്ക് തന്നുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

 

“സാരമില്ല ഉമ്മ. ഞങ്ങൾ കുറച്ചു ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ ദുബൈയിൽ വന്നു ഉമ്മയെ കാണുമല്ലോ” ഉമ്മയുടെ സങ്കടം മനസിലാക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

“ഉമ്മാക് എന്തേലും കഴിക്കേണ്ട” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

“വിശപ്പില്ല മോനെ.”

 

അത് വെറുതെ പറഞ്ഞതാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി. ഉച്ചക്ക് ഒരുമണിക്ക് കഴിച്ചിട്ട് ഇറങ്ങിയതാണ് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും. ഉമ്മയെ അടുത്ത ഫ്ലൈറ്റ് കേറ്റി വിടുന്നതിനു മുന്നേ ഉമ്മാക് ഇഷ്ടമുള്ള ബർഗർ മേടിച്ചു കൊടുക്കാൻ അവൾ പറഞ്ഞേല്പിച്ചതാണ്. എയർ പോർട്ടിൽ ഫ്ലൈറ്റ് ക്യാന്സലേഷൻ പ്രശ്നത്തിനിടക്ക് ബർഗർ കാര്യമെക്കെ മറന്നു. ഇനിയും ഇപ്പോൾ ഹോട്ടൽ റെസ്റ്റോറന്റിൽ വല്ല ബർഗർ കിട്ടുമോ എന്ന് നോക്കണം.

 

“ഞാൻ എന്തേലും കഴിക്കാൻ കിട്ടുമോ എന്ന് നോക്കിയിട്ടു വരം ഉമ്മ” ഞാൻ പറഞ്ഞു

 

“ഇവിടെ എന്ത് കിട്ടാനാ മോനെ” ഉമ്മാക് വിശക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങെനെ പറഞ്ഞത്.

 

“ഞാൻ നോക്കട്ടെ ഉമ്മ.” അതുപറയുമ്പോൾ ഉമ്മാക് ഇഷ്ടപെട്ട ബർഗർ എവിടെയെങ്കിലും മേടിക്കാൻ കിട്ടാൻ എന്നായിരുന്നു എന്റെ മനസിലെ പ്രാർഥന.