അമ്മായി അമ്മയുമായി ഒരു രാത്രി 55അടിപൊളി 

വിമാനത്തിൽ നിന്നും പുറത്തു ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ചെറുതായി മഞ്ഞു പെയ്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. പാസ്സന്ജർ ബോർഡിങ് ബ്രിഡ്‌ജിലൂടെ ഞങ്ങൾ നടക്കുമ്പോൾ മഞ്ജു വീഴ്ച കനത്തുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു. അതിനോടൊപ്പം തണുപ്പും കൂടി വന്നു. ലൈലമ്മ കൈകൾ ശരീരത്തോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു തണുപ്പിനെ പ്രധിരോധിക്കാൻ വൃദ്ധ ശ്രെമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ഒടുവിൽ റിപോർട്ടിന്റെ കെട്ടിടത്തിനുള്ളിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ ആണ് ആ തണുപ്പിൽ നിന്നും ലേശം ആശ്വാസം ലഭിച്ചത്.

വിമാനത്താവളത്തിന്റെ കോറിഡോറിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ ചിന്ത മുഴുവനും ഉമ്മ എങ്ങേനെയാണ് അടുത്ത ഫ്ലൈറ്റ് യാത്ര ഒറ്റക് ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് എന്നതായിരുന്നു.

രണ്ടു മാസം മുന്ന് ഇതേ ചിക്കാഗോ എയർപോർട്ടിൽ വന്നു വിമാനം ഇറങ്ങുമ്പോൾ പറഞ്ഞതാണ് തിരിച്ചു പോകുന്ന കാര്യം ചിന്തിക്കുമ്പോൾ തന്നെ പേടിയാകുന്നു എന്ന്. അന്ന് പറഞ്ഞതാ. അതിനെക്കുറിച്ചു ഇപ്പോലെ ചിന്തിക്കേണ്ട എന്ന്. ഇന്ന് ഇതാ ആ ദിവസം വന്നിരിക്കുന്നു. രണ്ടു മാസം കണ്ണടച്ച് തുറക്കുന്നതിനു മുന്നേ കടന്നു പോയി.

ചിക്കാഗോ വിനാമത്താവളത്തിന്റെ ഉള്ളിലൂടെ നടക്കുന്നതിനിടക്ക് പുറത്തേക്കു നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച ഞങ്ങളെ ശെരിക്കും ആദിശയപ്പെടുത്തി. തുരുതുരാ മഞ്ഞു വീഴ്ചയും മുഴുവനും മഞ്ഞു മൂടി നല്ല വെളുവെളാ കിടക്കുന്ന റൺവേയും ഗ്രൗണ്ടും.

“ഫ്ലൈറ്റ് ലേറ്റ് ആകാനാണ് സാധ്യത ഉമ്മ” ഞാൻ പറഞ്ഞു.

ഉമ്മ അപ്പോൾ പുറത്തേക്കു നോക്കി മഞ്ഞു വീഴുന്നതും നോക്കി നില്പായിരുന്നു.

എന്റെ കണ്ണുകൾ അപ്പോൾ ഫ്ലൈറ്റ് സ്റ്റാറ്റസ് ഡിസ്പ്ലേ ചെയുന്ന ബോർഡ് തിരയുകയായിരുന്നു

‘ohare dubai emarites cancelled ‘

“ഉമ്മ ഫ്ലൈറ്റ് ക്യാന്സല്ഡ് ആണല്ലോ ..”

“ആണ മോനെ. ഇനിയും എന്ത് ചെയ്യും “

“നോക്കാം ഉമ്മ. മിക്കവാറും നാളെ ഇനിയും ഉണ്ടാകുള്ളൂ ഫ്ലൈറ്റ് ”

“മോന് ഇന്ന് തന്നെ തിരികെ പോകണ്ടേ ?”

തിരികെ യാത്രക്കുള്ള ടിക്കറ്റും ബുക്ക് ചെയ്തായിരുന്നു ഞാൻ വന്നത്.ഞാൻ എന്റെ ഫ്ലൈറ്റിന്റെ സ്റ്റാറ്റസും കൂടി നോക്കി

“എന്റെയും ക്യാൻസൽ അന്ന് ഉമ്മ “

ഞാൻ ഉടൻതന്നെ ഫോൺ എടുത്തു ഷെറീനയെ വിളിച്ചു.

“ഡാ ഫ്ലൈറ്റ് ക്യാന്സല്ഡ് അന്ന്.ഇവിടെ നല്ല മഞ്ഞു വീഴ്‌ചയാണ് “

എന്ത് ചെയ്യാനാ പോകുന്നെ എന്ന് അവളും എന്നോട് ചോദിച്ചു . അറിയില്ല നോക്കട്ടെ എന്ന് ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു .

ഞാൻ വീണ്ടും ഫ്ലൈറ്റ് സ്റ്റാറ്റസ് അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്യുന്ന സ്‌ക്രീനിൽ നോക്കി. ചിക്കാഗോ എയർപോർട്ടിൽ നിന്നും പോകുന്ന എല്ലാ വിമാനങ്ങളും ക്യാൻസൽ ചെയ്തിരിക്കുവാന്.

 

“എല്ലാം ഫ്ലൈറ്റും ക്യാൻസൽ അന്ന് തസ്ന. ഞാൻ ഉമ്മന് കൊടുക്കാം.” എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ ഫോൺ ലൈലമ്മക്ക് കൊടുത്തു.

 

“മോളെ. ഫ്ലൈറ്റ് ക്യാൻസൽ അന്ന് മോളെ. ഇനിയും എന്താകും എന്ന് അറിയില്ല.”

 

“സാരമില്ല ഉമ്മ. ഇക്ക ഉണ്ടല്ലോ” തസ്ന ഉമ്മയെ സാമാധാനിപ്പിച്ചു.

 

ലൈലമ്മ ഫോൺ എനിക്ക് തിരികെ തന്നു.

 

“ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ എക്കെ നോക്കിയിട്ടു വിളിക്കാം, ഒകായ് ” ഞാൻ പറഞ്ഞു ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

 

എയർപോർട്ട് സപ്പോട് ഡെസ്ക് ലക്ഷ്യമാക്കി ഞങ്ങൾ നടന്നു.ലൈലാമയുടെ കണ്ണുകൾ അപ്പോഴു പുറം കാഴ്ചകൾ കണ്ടു കൊണ്ട് ഇരിക്കുവായിരുന്നു. ഞങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു രണ്ടു മാസത്തിൽ തണുപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നെകിലും ഇതുപോലെ മഞ്ഞു വീഴ്‌ച ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അമേരിക്കലയിൽ വരുന്ന എല്ലാവരുടെയും ഒരു മോഹം ആണ് മഞ്ഞു പെയ്യുന്നതു കാണാനും, അപ്പോൾ ഒന്ന് പുറത്തുപോയി മഞ്ഞ് വീഴ്ച ആസ്വദിക്കാനും. ലൈലാമമാകും അപ്പോൾ ആ മോഹം ഉണ്ടായി എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

 

ഞങ്ങൾ ഒടുവിൽ ഹെൽപ്‌ഡെസ്‌ക് എത്തി,ഞാൻ അവരോടു കാര്യങ്ങൾ തിരക്കി. ഉമ്മ അപ്പോൾ അക്ഷമയായി ഒന്നും മനസിലാകാതെ എന്നെയും നോക്കി അടുത്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

കാര്യങ്ങൾ എക്കെ സ്റ്റാഫിൽ നിന്നും മനസിലാക്കി ഞാൻ ഉമ്മയോട് പറഞ്ഞു.

 

“ഉമ്മ ഇനിയും ഇന്ന് ഫ്ലൈറ്റ് ഉണ്ടാകില്ല. ഇന്നത്തെ ക്യാൻസൽ ചെയ്തു. ഇനിയും നാളെ രാത്രി എട്ടുമണിക്കെ ഉള്ളു.” അത് വരെ സ്റ്റേ ചെയ്യാൻ അവർ റൂം തരാം എന്നാണ് പറയുന്നത്.”