ആ കാഴ്ച എന്റെ കണ്ണുകളിൽ കുളിർമയേകി. എന്റെ ഒരു കൈവെള്ളയിൽ പൊതിയൻമാത്രം മുഴുപ്പുള്ള കുഞ്ഞു മാറിടങ്ങൾ. അവരെക്കാൾ എടുപ്പ് ആ മുലഞെട്ടുകൾക്കായിരുന്നു. ഇരുണ്ട നിറം. കൂർത്തു മുന്നോട്ടേന്തി നിൽക്കുന്നു. അവൾ എന്റെ മുഖത്തോട്ട് നോക്കുന്നതേയില്ല.
ഞാൻ ഒട്ടും മടിക്കാതെ അവളുടെ കൂർത്തു നിന്ന മുലഞെട്ടിനെ വിരലുകൾക്കിടയിലേക്കെടുത്തു മെല്ലെ തലോടി. ഒരു വലിയ ശീൽക്കാരമായിരുന്നു അവളിൽ നിന്നും കേട്ടത്.
മറ്റെതൊന്നും ആലോചിക്കാതെ ഞാൻ അവളുടെ മാറിടത്തേക്കു എന്റെ മുഖം കൊണ്ടുചെന്നു ആ കൂർത്തു നിൽക്കുന്ന ഇടത്തെ മുലഞെട്ടിനെ വായിലാക്കി നുണഞ്ഞു. അവളുടെ കൈ എന്റെ തലമുടിയിൽ ഇറുക്കെ പിടിത്തമിട്ടു. ഒരല്പം വലിച്ചു ചപ്പിയതിനു ശേഷം വലത്തേ മുലക്കണ്ണികളെയും ഞാൻ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് താലോലിച്ചു. അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചുപിടിച്ചിരുന്നു.
മറ്റൊന്നും നോക്കാതെ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറു ചുംബനം കൂടി നൽകി ഞാൻ നേരെ ഇരുന്നു. അപ്പോഴും അവൾ അങ്ങനെ തന്നെ ബ്ലൗസും പൊക്കിപ്പിടിച്ചു കണ്ണും അടച്ചു ഇരിപ്പായിരുന്നു.
എന്ത് നിഷ്കളങ്കയായ പെണ്ണ്. ഞാൻ തന്നെ അവളുടെ ബ്രാ പിടിച്ചു നേരെ വലിച്ചിട്ടു. എന്നിട്ടു കൈകൾ പിടിച്ചു മാറ്റിയിട്ടു അവളുടെ ബ്ലൗസും പിടിച്ചു താഴ്ത്തിയിട്ടു അതിന്റെ ഹൂക് ഓരോന്നായി ഇട്ടു. എന്നിട്ടു സാരിയും നേരെ പിടിച്ചു ഇട്ടതിനു ശേഷം പറഞ്ഞു… “ഇനി കണ്ണ് തുറക്കാം പെണ്ണിന്…”
അവൾ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. അവയിൽ വശ്യത നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. “വിചാരിച്ചതിലും കൂടുതൽ ഇഷ്ടമായി. അതിലേറെ ഭംഗിയും രുചിയും ഉണ്ട് നിനക്ക്.” ഞാൻ പറഞ്ഞു
അവളുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നു തുടുക്കുന്നത് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയായിരുന്നു. “നീ ആ സാരി നേരെ പിടിച്ചിട്… നമ്മൾ ഇപ്പോഴേ താമസിച്ചു…” ഞാൻ പറഞ്ഞു
അവൾ സാരി നേരെ പിടിച്ചിട്ടു ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു നാപ്കിൻ എടുത്ത് മുഖമൊന്നു തുടച്ചു. അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ കാർ മുന്നോട്ടെടുത്തു നീങ്ങി.
ഊണൊക്കെ കഴിഞ്ഞു തിരുച്ചു വന്നപ്പോഴേക്കും മണി മൂന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എത്തിയ ഉടനെ തന്നെ ജോലിയുടെ തിരക്കിൽ ഏർപ്പെട്ടു. അമ്പിളിയുടെ ജോലിയുടേതായിട്ടുള്ള സംഭാഷണങ്ങളല്ലാതെ മറ്റൊന്നും തന്നെ ഇടയിൽ വന്നില്ല. അത്രയ്ക്ക് തിരക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു. അഞ്ചര കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഓരോരുത്തരായി പോകാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും ദിവസവുമുള്ള മീറ്റിംഗ് കോളിൽ ഏർപ്പെട്ടു. അത് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും മണി ഏഴു കഴിഞ്ഞു. ലാപ്ടോപ്പ് അടക്കാൻ നേരമാണ് പുറത്തു അപ്പോഴും ആളുണ്ടെന്ന് മനസിലായത്. നോക്കിയപ്പോഴാണ് അത് അമ്പിളിയാണ്.
ഞാൻ അവളെ ഉള്ളിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചു. “എന്താടോ ഇത്ര നേരമായിട്ടും നീ ഇറങ്ങാത്തത്? ഹോസ്റ്റലിൽ കയറാൻ താമസിക്കില്ലേ? എന്ത് പറ്റി കൊച്ചെ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“ഏയ്… ഒന്നുമില്ല… സാറിന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങാമല്ലോ എന്ന് വച്ച്… അത്രയും പൈസയും ലാഭിക്കാമല്ലോ… ” അവൾ പറഞ്ഞു.
“അതല്ലല്ലോ കാര്യം. നീ ഉള്ളത് പറ… അങ്ങാനായിരുന്നേൽ എന്നും എനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കണ്ടായിരുന്നോ?” ഞാൻ വിടാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ലാന്നു അവൾക്കു മനസിലായി.
“വെറുതെ ഇരുന്ന മനുഷ്യനെ ഓരോ കോപ്രായങ്ങൾ കാട്ടി വട്ടാക്കിയിട്ടു ഇപ്പൊ ചോദിക്കുവാ എന്താ കാര്യമെന്ന്. ഒന്നുമറിയാത്ത കൊച്ചു വാവ…” അവൾ മെല്ലെ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“എങ്ങനെ മനസിലായി ഞാൻ കൊച്ചു വാവയാണെന്നു?” ഞാൻ അതെ താളത്തിൽ തന്നെ കയറിപ്പിടിച്ചു.
“അയ്യോടാ… ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ നടിക്കല്ലേ സാറേ… കുഞ്ഞു വാവ കാണിക്കുന്നതൊക്കെയല്ലേ ഇന്ന് കാറിൽ വച്ച് കാണിച്ചേ…” അവൾ വീണ്ടും കള്ള പരിഭവം നടിച്ചു മുഖം തിരിഞ്ഞു നിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“കാണിച്ചത് നീയല്ലേ… ഞാൻ എന്താ കാണിച്ചേ…?” എന്റെ ആ ചോദ്യത്തിന് ഒരു കൊഞ്ഞണംകുത്തൽ മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ മറുപടി.
“അതിപ്പോ മനുഷ്യസഹജമല്ലേ കൊച്ചെ… ജനിച്ചു കണ്ണുതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഒരാൾക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം കിട്ടുന്നത് അവിടുന്നല്ലേ… പിന്നെ ഇത്ര ഭംഗിയുള്ളതൊരെണ്ണം മുന്നിൽ കണ്ടാൽ പിന്നെ എങ്ങനാ അത് രുചിച്ചു നോക്കാണ്ടിരിക്കുന്നത്… ഉള്ളത് പറയാമല്ലോ… എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റിയില്ല…” ഞാൻ പറഞ്ഞു.