ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ കുഞ്ഞിനെ വീണ്ടും തോളിൽ കിടത്തി, ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്ന കാലുകൾ നിവർത്തി, വട്ടം തിരിഞ്ഞു സീറ്റിൽ നേരെ ഇരുന്നു..
“ആഹ് അവൻ ഉറങ്ങി” ഒരു കള്ളപുഞ്ചിരിയുടെ അവൾ പറഞ്ഞു..
അവൾ അല്പം റിലാക്സ് ആയ കണ്ട് അയാൾ തുടർന്നു..
“സാരമില്ല മോളെ, അങ്കിള് മോക്കട കൂടെ പട്ടാമ്പി വരെ വരാം.. ”
വെള്ളത്തിന്റെ പുറത്താണ് അയാളുടെ ഈ പ്രകടനം എന്ന് അവർക്ക് മനസിലായി..
അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു..
അപ്പോഴേക്കും സമയം 4.10 കഴിഞ്ഞു.. ട്രെയിൻ പോകാനുള്ള ഹോൺ മുഴങ്ങി..
അശ്വതിടെയും ഗോപുവിന്റേം മുഖം മങ്ങി.. അവളുടെ മടിയിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന നന്ദുവിന് ഉമ്മ കൊടുത്ത് ഗോപു എണിറ്റു.. നന്ദൂനെ വീണ്ടും സീറ്റിൽ വിരിച്ച വിരിയിൽ കിടത്തി അവളും എണീറ്റു..
അവൻ അവളെ തടുത്തു.. “വേണ്ട.. സാരമില്ല.. ട്രെയിൻ എടുക്കാറായി.. നീ ഇടക്ക് വിളിക്കണം..” അവളുടെ തലയിൽ ഗോപു കൈയോടിച്ചു..
“ടാ കൊച്ചനേ നീ ഒന്നും പേടിക്കണ്ട.. ഇവളെ എന്റെ ജാൻസിയെപ്പോലെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം” അവന്റെ വിഷമം കണ്ട് സെബാസ്റ്റ്യൻ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു..
അയാളുടെ ആ ആശ്വാസവാക്കു കേട്ട് ഗോപു മെല്ലെ ട്രെയിനിനു പുറത്തിറങ്ങി.. അപ്പോഴേക്ക് ട്രെയിൻ നീങ്ങി തുടങ്ങി..
അൽപ നേരത്തെ നിശബ്ദത.. കൈയിലിരിക്കുന്ന മൊബൈൽ ഫോണിൽ ചുരണ്ടി അയാൾ ഇരിക്കുന്നു.. കണ്ണാടി ഇറങ്ങി മൂക്കിൽ വന്നിരിക്കുന്നു ..
അശ്വതി മനസിലെ വിഷമം മാറ്റാൻ അയാളോട് അല്പം കുശലം പറയാണെന്ന പോലെ അയാളെ നോക്കി.. നടൻ അലെൻസിർ പോലെ തന്നെയാ..
“ന്താ മോളെ വിഷമമൊക്കെ മാറിയോ?” ഫോണിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുത്തയാൾ അവളെ നോക്കി പല്ലിളിച്ചു പുഞ്ചിരിച്ചു..
അയാൾ ഫോൺ ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിലിട്ടു.. “മോളെ കൊച്ചൻ ഉറങ്ങിയല്ലോ.. ഇങ്ങ് താ ഞാൻ കിടത്താം..”
“അയ്യോ വേണ്ട അങ്കിൾ” അവൾ സ്നേഹത്തോടെ എതിർത്തു..
“ഇങ്ങ് താ പെണ്ണേ, നീ അവിടെ നേരെ കാലും നീട്ടി ഇരുന്നോ.. അല്ലെങ്കി
കൊച്ചിന്റെ കാല് കടയും.. പെറ്റിട്ട് കുറച്ചല്ലേ ആയുള്ളൂ” അയാൾ തിരികെ കുറച്ച് അധികാരത്തോടെ സ്നേഹത്തിൽ ശകാരിച്ചു..
ആ ശകാരത്തിൽ അവൾ അല്പം പരിഭ്രമിച്ചു.. മോനെ അയാൾക്ക് കൊടുത്തു.. അയാൾ മെല്ലെ അവനെ തോളിലിട്ട് എണിറ്റു.. മുകളിലെ ബർത്തിൽ അയാൾ കിടക്കാൻ വിരിച്ച ബ്ലാങ്കറ്റിൽ അവനെ കിടത്തി..
“അയ്യോ അങ്കിളേ മോനെ ഇടെ കിടത്താം.. അത് അങ്കിളിന് കിടക്കാൻ വിരിച്ച വിരി അല്ലേ”
തീക്ഷണമായ മദ്യത്തിന്റെ ഗന്ധം അവിടെ നിറഞ്ഞു.. മോനെ ബർത്തിൽ കിടത്തി അയാൾ തിരികെ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു..
“ഓഹ്ഹ് അതിനെന്നാ.. കൊച്ചവിടെ സുഖമായി കിടന്നോട്ടെ..”
മദ്യത്തിന്റ മണം അശ്വതിയെ അല്പം അലോസരപ്പെടുത്തുന്നെന്ന് അയാൾക്ക് മനസിലായി..
“അയ്യോ മോളെ അങ്കിൾ ലേശം കുടിച്ചിട്ടൊണ്ട് കേട്ടോ.. അല്ലെങ്കി ഉറക്കം വരികേല..അതാ.. മോക്ക് മനം പെരട്ടുവാണേൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് മാറിയിരിക്കാം ”
“ഹെയ് അതൊന്നും വേണ്ട അങ്കിൾ.. നിക്ക് കുഴപ്പില്യ..ഗോപേട്ടനും ഇടക്ക് കുടിക്കാറുണ്ട്” അവൾ മന്തഹസിച്ചു..
“എന്നാ ചെയ്യാനാ മോളെ, പ്രായമേറി വരുവല്ലേ.. ഞാനാണേൽ കേരളം വിട്ട് എങ്ങും പോയിട്ടില്ല.. ചെക്കന്റെ കാര്യം ആയോണ്ടാ ഇവിടെ” നിരാശയോടെ അയാൾ ജനാല വഴി പുറത്തേക്കു നോക്കി തുടർന്നു “മര്യാദക്ക് നാട്ടിൽ വല്ല പണിക്കും വിട്ടാൽ മതിയാരുന്നു.. ഇവിടെ അവന് ചിലവിന് കാശ് തികയുന്നില്ലെന്ന്..”
അയാൾ മുഖം തിരിച്ച് അശ്വാതിയെ നോക്കി തുടർന്നു.. “അവന്റെ അപ്പനവിടെ നാട്ടിൽ പന്നിയെ അറത്തും, പശൂന്റെ അകിട് പിഴിഞ്ഞും, നാട്ടിലെ പശുക്കൾക്ക് ഗർഭമുണ്ടാക്കിയുമാണ് അവന് ചിലവിനയക്കുന്നതെന്ന് അവനറിയണ്ടല്ലോ..” അയാൾ അല്പം വികാരധീനനയി..
അശ്വതി അയാൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടിരുന്നു.. അവൾ അയാളെ ആകെ ഒന്ന് നോക്കി..
കാട്ട്പോത്തിന്റെ ശരീരം, അഴിച്ചിട്ട ഷർട്ടിന്റെ 3-4 ബട്ടണിലൂടെ വിരിഞ്ഞ നരച്ച രോമം നിറഞ്ഞ നെഞ്ച്.. പരുപരുത്ത തടിച്ച ചുണ്ടുകളും അതിന്മേലെ കട്ടി മീശയും..
നല്ല ബലിഷ്ടമായ കൈകൾ.. നരമ്പുകൾ വലിഞ്ഞു നില്കുന്നു.. കണ്ടാലറിയാം ആളൊരു വയസൻ കാട്ടുപോത്താണെന്ന്.. അവൾക്ക് അയാളെ നന്നേ രസിച്ചു.. കൂടുതൽ അടുക്കണമെന്ന് തോന്നി..