ഇത്രക്ക് സ്വകാര്യമായ ഒരു സാഹചര്യവും സന്ദർഭവും, ട്രെയിനിൽ കയറി നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് പാതിവൃത്യവും മാതൃത്വവും ഹോമിച്ചു ഒരു തെരുവു വേശ്യയെപോലെ അന്യപുരുഷനുമായുള്ള രതിവേഴ്ചകളിൽ പലതവണ
ഏർപ്പെട്ടു, ഇപ്പോളിത പരപുരുഷന്മാരുടെ മുന്നിൽ ഉടുതുണി പോലും ഇല്ലാതെ… അവളുടെ മനസ്സിൽ ചിന്തകൾ അലയടിച്ചു..
അവളുടെ ചിന്തകളെ ഉണർത്തികൊണ്ട് കോച്ചിന് താഴെ നിന്നുകൊണ്ട് സെബാസ്റ്റ്യൽ ചായ കപ്പ് വാങ്ങി, മെല്ലെ ഇടത്തെ കൈകൊണ്ടു അവളുടെ കവിളിൽ തലോടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു “കുറച്ച് കൂടെ ഒന്ന് കുനിഞ്ഞോ പെണ്ണേ.. അവര് നിന്റെ കൊതമൊക്കെ നേരെ ഒന്ന് കാണട്ടെ..” അയാൾ വീണ്ടും പല്ലിളിച്ചു..
“ഹയ്യേ..ഈ കിളവൻ.. പൊ അവിടുന്ന്”.. അപ്പോളാണ് അവൾക്കു അല്പം സ്ഥാലകാല ബോധം വന്നത്.. പൊടുന്നനെ നിവർന്നു.. ഈ സമയം കുള്ളൻ തന്നെ കോച്ചിലുള്ളവർക്ക് ചായ നൽകി..
അവൾ മെല്ലെ ആ കോച്ചിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങാൻ പടികൾ ഇറങ്ങി, വലതു കൈയിലെ ചായ ഒന്ന് സിപ് ചെയ്ത് അയാൾ ഇടതു കൈ നീട്ടി.. അവൾ അയാളുടെ കൈ പിടിച്ചു പതിയെ പുറത്തിറങ്ങി “ഹോ ഈ ട്രെയിൻ ഇന്നെങ്ങാനും പോകുമോ? നേരം ഒത്തിരി ആയല്ലോ.. ഹോ എന്തൊരു തണുപ്പാ..” അവൾ കൈകൾ സ്വയം ചുറ്റി വിറച്ചു കൊണ്ട് പിറുപിറുത്തു.. അയാൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ടു ചേർത്തു പിടിച്ചു.. അനുസരണയുള്ള ഒരു മാൻപെടായെപ്പോലെ അവൾ അയാളോട് ചേർന്ന് നിന്നു.. അയാളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടിൽ അവൾ ഒതുങ്ങി കൂടി നിന്നു..
സെബാസ്റ്റ്യൻ മെല്ലെ അശ്വതിയുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു “നാട്ടിൽ എത്തും മുൻപ് നമുക്ക് ഒന്നു കൂടെ വേണ്ടേ എന്റെ കെട്ട്യോളെ?”
അയാളിൽ ഒതുങ്ങി ചേർന്ന് നിന്ന അവൾ മെല്ലെ മുഖം ഉയർത്തി അയാളുടെ കണ്ണിലേക്ക് അമ്പരപ്പോടെ നോക്കി “ന്റെ കൃഷ്ണ.. നിയോ?..” പിന്നെ ഒരു കുസൃതി ചിരിയോടെ ” കിളവന് കാമഭ്രാന്തു നന്നേ കൂടുതലാണല്ലോ.. ഇത്രം നേരം കാട്ടിയ കസ്രത്തുകൾ കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ ഒരു പരുവമായി.. പോരാത്തതിന് എന്റെ കിളവൻ കാള വിത്ത് മുഴുവൻ എന്റെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ ഒഴുക്കുകയും ചെയ്തു.. ഹും.. എന്താണ് കിളവന്റെ ഉദ്ദേശം..ങ്ങേ..? ” അവൾ അയാളുടെ താടിയിൽ കൈവെച്ച് കളിയാക്കി..
കിളവൻ പല്ലിളിച്ചു..
“നി നമുക്ക് അകത്തു പോയാലോ.. ഇച്ചായന്റെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചില്ലേ ഇപ്പൊ.. ശോ നിക്കാണേൽ മൂത്രമൊഴിക്കാൻ മുട്ടീട്ട് നേരം കുറെ ആയി” ചെറുവിരൽ പൊക്കി കാണിച്ചു അല്പം ജാള്യഭാവത്തിൽ പുരികം ചുളിച്ചവൾ പറഞ്ഞു..
അയാൾ അത് കേട്ട് മന്ദഹസിച്ചു കൊണ്ട് പ്ലാറ്റഫോംമിനരികിലുള്ള പൊന്തയിലേക്കു വിരൽ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.. “അകത്തൊന്നും ഇപ്പൊ കേറണ്ട.. ദേ അവിടെ ആ പൊന്തക്കിടയിൽ പോയിരുന്നു മൂത്രമൊഴിക്കെടീ.. ”
“അയ്യേ അവിടെയോ” അവൾ അർദ്ധശങ്കയോടെ അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു “അവിടെ വല്ല പാമ്പോ ഇഴജന്ദുക്കളോ ഒക്കെ ഉണ്ടാകും ന്റെ കിളവാ.. പിന്നെ ആരെങ്കിലും ഒക്കെ കണ്ടാൽ നാണക്കേടാകും..”
“ഓഹ്ഹ് ഒരു നാണക്കാരി.. പാതിരാത്രി തുണിയും പറിച്ചു കളഞ്ഞു കണ്ട തമിഴന്മാർക്ക് എല്ലാം കാണിച്ചു കൊടുത്ത നിനക്ക് എന്നാ നാണമാടീ തേവിടിച്ചി.. ആഹ്ഹ് ഇനി പാമ്പോ പഴുതാരയോ വന്നാൽ തന്നെ നിന്നെ കടിക്കുകേല… അതിന്റെ മാളമാണെന്ന് കരുതി നിന്റെ നെയ്പൂറ്റിലോ കോത്തിനുള്ളിലൊ അങ്ങ് കേറി പൊക്കോളും..” അയാൾ അല്പം ശബ്ദമുയർത്തി അവളെ പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു ..
“അയ്യേ.. ഈ കിളവൻ എന്തൊക്കെ വൃത്തികേടാ പറയണെ..” അയാളുടെ അശ്ലീലം ഇഷ്ടപെട്ടെങ്കിലും അത് പുറത്തു കാട്ടത്തെ, അല്പം ലജ്ജയോടെ അശ്വതി തുടർന്നു .. “ഓഹ്ഹ് ശരി ന്റെ പൊന്നു തമ്പുരാനേ.. അങ്ങ് പറയുംപോലെ..”
തനിക്കാരെയും പരിചയമില്ലെങ്കിലും,അടുത്തുള്ള കോച്ചിലെ അപരിചിതരായ ഭിക്ഷാടകരുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്ന് മൂത്രം ഒഴിക്കാൻ പറഞ്ഞ സെബാസ്റ്റ്യൻ അങ്കിൾ തന്റെ സ്ത്രീത്വത്തെ അപമാനിച്ച് അതിൽ ഹരം കൊള്ളുകയാണെന്നു അശ്വതിക്ക് മനസിലായി..
ആലിംഗണത്തിൽ നിന്ന് മുക്തയായവൾ മെല്ലെ പ്ലാറ്റഫോംമിനടുത്തുള്ള മരത്തിനു കീഴെ യുള്ള പൊന്തക്കാട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു നീങ്ങി.. ഈ സമയം ചായക്കാരൻ കുള്ളൻ പിറകിലെ കോച്ചിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി സെബാസ്റ്റ്യൻ നില്കുന്നിടത്തേക്ക് നടന്നു.. അവന്റെ നോട്ടം പൊന്തക്കരികിൽ അവനെ നോക്കി ശങ്കിച്ചു നിൽക്കുന്ന അശ്വതിയിൽ തന്നെ പതിഞ്ഞു നിന്നു..