അശ്വതി -അത് ഞാൻ ചുമ്മ പറഞ്ഞത് അല്ലേ
സിദ്ധു -നീ റൂമിലോട്ട് വട്ടോ ബാക്കി അവിടെ വെച്ച്
അങ്ങനെ രണ്ട് പേരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് റൂമിൽ എത്തി സിദ്ധു കുറച്ച് ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു
സിദ്ധു -നീ എന്തിനാ വെറുതെ അമ്മുമ്മയെ വെറുപ്പിക്കുന്നത്
അശ്വതി -അമ്മയും മകളും തമ്മിൽ ഉള്ള കാര്യം ആണെന്ന് ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലേ
സിദ്ധു -അമ്മുമ്മയെ എങ്ങനെ എങ്കിലും മെരുക്കാൻ നോക്കുമ്പോൾ നീ അത് മുടക്കും
അശ്വതി -അമ്മക്ക് ഇപ്പോ എന്ത് പറഞ്ഞാലും മനസ്സിലാവില്ല
സിദ്ധു -എന്നും പറഞ്ഞ് ഇങ്ങനെ ആണോ പെരുമാറുന്നത്
അശ്വതി -ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പെരുമാറും
സിദ്ധു -നീ എന്തെങ്കിലും കാട്ട്
അതും പറഞ്ഞ് സിദ്ധു തിരിഞ്ഞ് കിടന്നു അശ്വതി പതിയെ അവളുടെ കൈ സിദ്ധുവിന്റെ നിക്കറിന് മുകളിൽ വെച്ച് പതിയെ തടവി എന്നിട്ട് അവന്റെ കാതിൽ പറഞ്ഞു
അശ്വതി -പിണങ്ങിയോ നീ
സിദ്ധു കുറച്ചു വികാരനിർഭരാൻ ആയി പറഞ്ഞു
സിദ്ധു -പിണങ്ങി ഒന്നും ഇല്ല
അശ്വതി -പിണങ്ങിയാലും ആ പിണക്കം മാറ്റാൻ ഉള്ള വഴി ഒക്കെ എനിക്ക് അറിയാം
അശ്വതി അവളുടെ കൈ സിദ്ധുവിന്റെ നിക്കറിന്റെ അകത്ത് കടത്തി. മകന്റെ കമ്പിയായ കുണ്ണ അവൾ പതിയെ തഴുകി
അശ്വതി -ഇതിപ്പോ കുറച്ചു നാൾ ആയില്ലേ നമ്മൾ ഒന്ന് കൂടിട്ട്
സിദ്ധു -മ്മ് അതെ
അശ്വതി -നമ്മുടെ കുഞ്ഞ് പിറന്നു കഴിഞ്ഞ് ശെരിക്കും ഒന്ന് കൂടണം
സിദ്ധു -കൂടാം നീ ഇപ്പോ ഉറങ്ങ്
അശ്വതി -ഏട്ടന് ഞാൻ ഒന്ന് ഊമ്പി തരട്ടെ ഒരുപാട് നാൾ ആയില്ലേ ഏട്ടൻ അത് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലേ
സിദ്ധു -നിന്റെ ചുണ്ട് അവിടെ പതിയാൻ ഞാൻ കാത്തിരിക്കുകയാ പക്ഷേ ഇപ്പോൾ വേണ്ടാ
അശ്വതി -മ്മ്. ഏട്ടൻ ആഗ്രഹം പോലെ ഞാൻ ചെയ്യും അതിന് വേണ്ടി ഞാനും കാത്തിരിക്കുകയാണ്
അങ്ങനെ ഒരു മാസം കടന്ന് അശ്വതി ഒരു ദിവസം പ്രസവ വേദന കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു അതിനെ തുടർന്ന് ഉള്ള വീഴ്ചയിൽ കുറച്ച് ചോരയും പോയി സിദ്ധുവും ചിത്രയും അശ്വതിയെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് പോയി പോകും വഴി അശ്വതി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
അശ്വതി -അമ്മ ഞങ്ങളോട് ക്ഷെമിക്കണം
അശ്വതിയുടെ പ്രസവ വേദനയും കരച്ചിലും കണ്ടപ്പോൾ ചിത്രക്ക് സങ്കടം ആയി
ചിത്ര -മോള് ഇങ്ങനെ കിടന്ന് കരയല്ലേ
അശ്വതി -ഇല്ല അമ്മ ഞാൻ ഇനി ഈ ലോകത്ത് ഉണ്ടാവോ എന്ന് അറിയില്ല ഇത് ഒരിക്കൽ കൂടെ പറയാതെ എനിക്ക് പോവാനും പറ്റില്ല
അത് കേട്ടപ്പോൾ ചിത്ര കരയാൻ തുടങ്ങി
ചിത്ര -നിനക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല മോളെ അതിന് ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല
അശ്വതി -ഇനി എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ എന്റെ കുഞ്ഞിനെ അമ്മ നോക്കണം അതിനെ വെറുക്കരുത്
ചിത്ര -നീ വെറുതെ ആവിശ്യം ഇല്ലാത്തത് ഓർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട ആപത്ത് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല
അങ്ങനെ അവർ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി പെട്ടെന്ന് തന്നെ അശ്വതിയെ ലേബർ റൂമിൽ എത്തിച്ചു ഒരു അഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് ഡോക്ടർ വന്ന് പറഞ്ഞു
ഡോക്ടർ -ബ്ലഡ് ഒരുപാട് പോയിട്ടുണ്ട് അത് കൊണ്ട് ബി പോസിറ്റീവ് ബ്ലഡ് വേണം
ചിത്ര -ഞാൻ തരാം ഡോക്ടർ
ഡോക്ടർ -പിന്നെ ആളുടെ കാര്യം കുറച്ചു സീരിയസ് ആണ്
അത് കേട്ടപ്പോൾ ചിത്ര കരയാൻ തുടങ്ങി
സിദ്ധു -അമ്മുമ്മ വിഷമിക്കണ്ട ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല ആദ്യം പോയി ബ്ലഡ് കൊടുത്തിട്ട് വാ
അങ്ങനെ ചിത്ര ബ്ലഡ് കൊടുത്ത് തിരിച്ചു വന്നു നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവൾ സിദ്ധുവിന്റെ അടുത്ത് വന്ന് നിന്നു
ചിത്ര -ഡോക്ടർ വല്ലതും പറഞ്ഞോ
സിദ്ധു -ഇല്ല
ചിത്ര -എല്ലാം എന്റെ തെറ്റാ മനസമാധാനം വേണ്ടാ ഈ സമയത്ത് ഞാൻ അത് അവൾക്ക് കൊടുത്തില്ല
സിദ്ധു -ഒരിക്കലും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത കാര്യം കേൾക്കുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഇങ്ങനെയെ പെരുമാറു അമ്മുമ്മയുടെ ഭാഗത്ത് ഒരു തെറ്റും ഇല്ല
ചിത്ര -എന്റെ മോളോട് ക്ഷെമിച്ചു എന്ന് ഒരു വാക്ക് പറയാൻ പറ്റിയില്ലല്ലോ. അവൾ അതിന് വേണ്ടി എന്ത് മാത്രം കെഞ്ചി
സിദ്ധു -ഏയ്യ് അമ്മുമ്മ ക്ഷേമിക്കും എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു ആ മനസ്സ് മുഴുവൻ ഞങ്ങളോടുള്ള സ്നേഹം അല്ലേ
ചിത്ര -ദൈവമേ എന്റെ കുഞ്ഞിന് ഒരു ആപത്തും വരുത്തല്ലേ അവൾ ഇഷ്ടം ഇനി ഒരിക്കലും ഞാൻ എതിർക്കില്ല എന്നോട് ക്ഷേമിക്കണേ