“ഒരു പത്ത് മിനിറ്റ് മാത്രം, മോളെ. അതുവരെ രണ്ടാളും ഇവിടെ ഇരിക്ക്.” ഞാൻ അവരെ നോക്കാതെ അവരോട് പറഞ്ഞിട്ട് എന്റെ ലാപ്ടോപ്പിൽ ക്ലാസ് അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രിപ്പെയർ ചെയ്ത നോട്സൊക്കെ ഞാൻ ഓരോ ഫോൾഡറാക്കി സേവ് ചെയ്തു.
“ഞാൻ ഗെയിം കളിക്കാന് പോകുവാ.” മോള് പറഞ്ഞിട്ട് റൂമിൽ നിന്നും പോയി.
ബിബിൻ എന്റെ സൈഡിൽ വന്നിരുന്നു.
ഞാൻ എന്റെ ജോലിയൊക്കെ തീര്ത്തു വച്ചിട്ട് കൈയും നടുവും സ്ട്രെച്ച് ചെയ്തു.
“ഹാവു എല്ലാം കഴിഞ്ഞു, ഇനി നമുക്ക് പോയി കഴിക്കാം.” ഞാൻ ബിബിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ് ബിബിൻ വെപ്രാളം പിടിച്ച് നോട്ടം മാറ്റിയത് ഞാൻ കണ്ടത്. എന്റെ മാറില് നിന്നായിരുന്നു അവന് നോട്ടം മാറ്റിയത്. ഞാനും എന്റെ മാറിലേക്ക് നോക്കി.
നോക്കിയതും ഞാൻ ഞെട്ടിപോയി. കാരണം ഞാൻ ഇട്ടിരുന്ന നൈറ്റിയുടെ സിപ്പ് പകുതിയോളം താഴ്ന്നു കിടന്ന കാര്യം ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലായിരുന്നു. അല്പ്പം കുനിഞ്ഞ് ഞാൻ ഇരുന്നത് കൊണ്ട് അകത്തുള്ള എന്റെ ചുവന്ന ബ്രാ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു, പിന്നെ അതിൽ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന മാര്വ്വിടവും കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ ധൃതിയില് നിവര്ന്ന് നേരെയിരുന്നിട്ട് സിപ്പ് വലിച്ചിട്ട ശേഷം അവനെ തുറിച്ചുനോക്കി. അവനോട് ദേഷ്യപ്പെടണമെന്നുണ്ട്, പക്ഷേ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും എനിക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നില്ല. ദൈവമേ… ഞാനും പഴയ ഞാനല്ല… Enഎനിക്കും എന്തൊക്കെയോ കുഴപ്പമുണ്ട്!!
ഞാൻ തുറിച്ചു നോക്കുന്നത് കാണാത്തത് പോലെ ബിബിൻ അവന്റെ മൊബൈലില് ഗെയിം കളിക്കാന് തുടങ്ങി. സത്യത്തിൽ എനിക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്. പക്ഷേ ഞാൻ അടക്കി.
എന്ന് മുതലാണ് ബിബിൻ ഇത്ര ചീത്ത കുട്ടിയായി മാറിയത്!! തീര്ച്ചയായും ഇത് പഴയ ബിബിനല്ല, അവന് ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു!! എല്ലാം അവന്റെ പ്രായത്തിന്റെ കുഴപ്പം ആണെന്ന് വിചാരിച്ച് ഞാൻ സമാധാനിച്ചു.
“മതി ഗെയിം കളിച്ചത്.” ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട് അവന്റെ കൈയിൽ നിന്നും മൊബൈൽ തട്ടിയെടുത്തു. എന്നിട്ട് തിരികെ കൊടുത്തു.
“വാ, കഴിക്കാം.” പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ എഴുനേറ്റ് മുഖം കറുപ്പിച്ച് നടന്നു. അവർ പുറകെ വന്നു. ഹാളില് ചെന്ന് മോളെയും വിളിച്ച് ഞങ്ങൾ കഴിക്കാനിരുന്നു.
കഴിക്കുന്നതിനിടയ്ക്ക് ബിബിൻ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയതേയില്ല; എങ്ങനെയൊക്കെയോ മുഖത്ത് ദേഷ്യം വരുത്തി ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ടാവും.
“ശെരി നിങ്ങൾ പോയി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യ്, ഞാൻ പോയി അല്പ്പനേരം കിടക്കട്ടെ.” കഴിച്ചിട്ട് എല്ലാം കഴുകി ഒതുക്കി വച്ചശേഷം കിച്ചനിൽ വച്ച് ഞാൻ അവരോട് പറഞ്ഞു.
“ഓക്കെ മമ്മി.” മോള് എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട് ബിബിന്റെ കൈ പിടിച്ച് വലിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “വാ ബിബിച്ച, ചെസ്സിൽ വേറെ കൊറച്ച് ടെക്നിക്സ് എനിക്ക് പറഞ്ഞു തരാമെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ.”
“മോള് പോയി ചെസ്സ് എടുത്ത് റെഡിയാക്കി വെക്ക്, എനിക്ക് ബിബിനോട് സംസാരിക്കാനുണ്ട്, അതുകഴിഞ്ഞ് ബിബിൻ വരും.”
“ഓക്കെ മമ്മി.” മോള് ഓടിപ്പോയി.
ബിബിൻ പെട്ടന്ന് അസ്വസ്ഥനായി എന്നെ നോക്കി.
“എന്താടാ നിന്റെ പ്രശ്നം?” മോള് പോയതും ഞാൻ ദേഷ്യത്തില് ചോദിച്ചു. “നി പഴയ ബിബിനല്ല. നി ചീത്ത കുട്ടിയായി മാറി വരികയ.”
“അയ്യോ ആന്റി, ആന്റി എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നേ —”
“എന്നോടുള്ള നിന്റെ പെരുമറ്റം മാറിയിരിക്കുന്നു, നിന്റെ നോട്ടം ശെരിയല്ല, രാവിലെ അലക്കിയ തുണികള് വിരിച്ചിടുന്നതിനിടക്ക് എന്റെ ബ്രാ കപ്പിൽ നി പിടിച്ചു ഞെക്കുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു.”
എന്റെ കുറ്റപ്പെടുത്തലുകൾ കേട്ട് ബിബിൻ ഞെട്ടി പോയി. അവന്റെ മുഖത്ത് പെട്ടന്ന് ഭയം നിറഞ്ഞു, അവന്റെ ശരീരം പോലും ചെറുതായി വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവന്റെ ആ അവസ്ഥ കണ്ടപ്പോ എനിക്കുതന്നെ സഹതാപം തോന്നിപ്പോയി. പക്ഷേ ഈയിടെയായി അവന്റെ മാറ്റങ്ങളാണ് എന്നെ വിഷമത്തിലാക്കിയത്. എന്നിട്ടും ഇപ്പോഴത്തെ അവന്റെ ഈ അവസ്ഥ കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് അവനെ കൂടുതൽ വിഷമിപ്പിക്കാൻ മനസുവന്നില്ല. അവനോട് കൂടുതൽ ദേഷ്യപ്പെടാനും കഴിഞ്ഞില്ല. നിര്ബന്ധപൂര്വ്വം എന്റെ മുഖത്ത് ദേഷ്യം വരുത്തി നിന്നു എന്നല്ലാതെ സത്യത്തിൽ എന്റെ മനസ്സിൽ ദേഷ്യം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.