“”…അത്… അതൊന്നുവില്ല…!!”””
“”…ഒന്നൂല്ലെന്നു പറഞ്ഞാലെങ്ങനെ… ഇവടെങ്ങനെ വെള്ളമ്മന്നൂന്നെനിയ്ക്കറിഞ്ഞേ പറ്റൂ…!!”””
“”…ഒന്നൂല്ലെന്നു പറഞ്ഞില്ലേ… അമ്മ പൊയ്ക്കേ…!!”””_ അമ്മയുടതേ ടോണിൽ മീനാക്ഷി തിരിച്ചടിച്ചപ്പോൾ ഞാനൊന്നു ഞെട്ടി…
അമ്മയുടെ പ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റാൻ കഠിനപ്രയത്നം നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നവൾ പെട്ടെന്നൊരു നിമിഷത്തിൽ മറുപുറം ചാടിയകണ്ടപ്പോളൊരു പന്തികേടുപോലെ…
അതെന്നെമാത്രമല്ല അമ്മയേയുമൊന്നു ഞെട്ടിച്ചെന്നതു മുഖഭാവത്തിൽനിന്നും വായിച്ചെടുക്കാമായിരുന്നു…
…എന്റമ്മയെ നീയെന്തു പറഞ്ഞെടീന്നു ചോദിയ്ക്കണോന്നുണ്ടായ്രുന്നു… പക്ഷേ, ചോദിച്ചെന്നുകരുതി അതെന്തിനാന്നു മനസ്സിലാക്കാനുള്ള വിവരം അമ്മയ്ക്കില്ലാത്തോണ്ടു മിണ്ടീല… വെറുതെന്തിനാ അവൾടെ മുന്നിലൊരിയ്ക്കൽകൂടി നാണംകെടുന്നത്…
അപ്പോഴേയ്ക്കും അമ്മേടെ റിലേ വന്നിരുന്നു…
“”…എന്നോട് ഇറങ്ങിപ്പോവാമ്പറയാൻ നീയാരാടീ…?? ഇതേ… ഇതെന്റെവീടാ… ഇവിടെ ഞാനെനിയ്ക്കു തോന്നുമ്പോ വരും… പോകും… അതോണ്ടു മര്യാദയ്ക്കു ഞാഞ്ചോയ്ച്ചേന് മറുപടിപറ…!!”””_ എല്ലാവരുടെയും മുമ്പിവെച്ചു മരുമോളു തറുതല പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മയുംവിട്ടില്ല…
തലേദിവസമ്മരെ മീനാക്ഷിയേയും തലേവെച്ചുനടന്നതല്ലേ…
പിന്നെ രണ്ടുകേൾക്കട്ടേന്നു ഞാനുമങ്ങു കരുതി…
മാത്രവുമല്ല… അവരു രണ്ടുങ്കൂടടിച്ചു പിരിഞ്ഞാൽ അതെനിയ്ക്കൊരു മുതൽക്കൂട്ടായിരിയ്ക്കുമെന്നൊരു തോന്നൽക്കൂടി ഇല്ലാതില്ല…
“”…എടീ നീയൊന്നടങ്ങ്… കൊറച്ചുവെള്ളമല്ലേ… അതു തുടച്ചാലങ്ങു പോവൂലേ..??”””_ അത്രയുംനേരം എല്ലാംകേട്ടുനിന്ന ചെറിയമ്മ അമ്മയെ സമാധാനപ്പെടുത്താനൊരു ശ്രെമം നടത്തിയെങ്കിലും കാര്യമുണ്ടായില്ല…
തന്റെ വീട്ടിലു താനറിയാണ്ടെന്നാ നടക്കുന്നേന്നറിയാണ്ട് ഗായത്രിക്കുട്ടിയ്ക്കുറക്കം കിട്ടൂലെന്നവസ്ഥയായ്രുന്നു…
അതറിയാനായി പുള്ളിക്കാരി ഏതറ്റംവരേം പോകൂന്നു തോന്നിച്ചപ്പോൾ നിയ്ക്കക്കള്ളിയില്ലാതെ മീനാക്ഷി തോൽവിവഴങ്ങി…
“”…അത്… അതു ഞാൻ ഡ്യൂട്ടിയ്ക്കു പോവാണ്ടിരിയ്ക്കാമ്മേണ്ടി സിത്തു… സിത്തു വെള്ളങ്കോരിയൊഴിച്ചതാ..!!””‘_ അതുകേട്ടതും ഞാനൊന്നുഞെട്ടി…
പഞ്ചിന്റെ ഇന്റെൻസിറ്റി കൂട്ടാമ്മേണ്ടിയാണ് തോറിത്രയുംനേരം ഹാമറു ചുഴറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നതെന്നു ഞാനപ്പോൾ മനസ്സിലാക്കുകയായ്രുന്നു സൂർത്തുക്കളേ…
തളേളം പൊണ്ടാട്ടീങ്കൂടടിച്ചു പിരിഞ്ഞാൽ അതൊരു മുതൽക്കൂട്ടാവുമെന്നു പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന ഞാൻ, എന്റെ മുതലുമുഴുവൻ മൺവെട്ടിയ്ക്കു വലിച്ചുകൂട്ടുന്ന പ്ലാനിങ്ങിലാങ്ങിലാണ് അവളെന്നറിയാണ്ടുപോയി…
മീനാക്ഷീടെ വാക്കുകേട്ടതും അമ്മയ്ക്കു പെരുത്തുകേറി…
പല്ലുംകടിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെനേരേ കുതിയ്ക്കാൻ ശ്രെമിച്ച പുള്ളിക്കാരിയെ ഒരുവിധത്തിലാണ് ചെറിയമ്മേം കീത്തൂങ്കൂടി പിടിച്ചുനിർത്തീതെന്നു പറയാം…
“”…എടാ പട്ടീ… നെനക്ക്… നെനക്കത്രയ്ക്കു കഴപ്പുകേറി നിയ്ക്കുവാണേപ്പോയ് വല്ല മുള്ളുമുരുക്കേലും കേറടാ… മനുഷ്യനെ പറയിപ്പിയ്ക്കാനായ്ട്ട്..!!”””_ കീത്തുവിന്റേം ചെറിയമ്മേടേം കയ്യിൽക്കിടന്ന് അമ്മ ചീറിയപ്പോൾ,
“”…നീയെന്തൊക്കെയാടീ വിളിച്ചുപറേണേ…?? പിള്ളേരോടാണോ ഇങ്ങനൊക്കെ…??”””_ എന്നുംപറഞ്ഞു ചെറിയമ്മ അമ്മയോടു കലിപ്പാക്കി…
“”…പിന്നെ..?? നീയിതൊക്കെ കണ്ടില്ലേ..?? ഇതൊക്കെ കണ്ടിട്ടെത്രയാന്നുമ്പറഞ്ഞാടീ മിണ്ടാണ്ടു നടക്കുന്നേ..?? സയിയ്ക്കുന്നേനൊക്കൊരു പരിധിയുണ്ട്..!!”””
“”…എടീ നീയൊന്നടങ്ങ്… നമുക്കെല്ലാത്തിനും വഴിയൊണ്ടാക്കാം..!!”””_ വീണ്ടുമമ്മയെ സമാശ്വസിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രെമിച്ചുകൊണ്ടു ചെറിയമ്മേടെ വാക്കുകൾ…
“”…എന്തുവഴി…?? എടീ.. ഞാൻവന്നപ്പോൾ രണ്ടിനും തുണിയുണ്ടായ്രുന്നില്ല… അവളപ്പോ അവന്റെ മേത്ത്…”””_ എന്നൊരു താളത്തിൽ പറഞ്ഞുവന്ന കക്ഷി പെട്ടെന്നു കീത്തൂനേം ശ്രീക്കുട്ടിയേം നോക്കി വാക്കുകൾ മുറിച്ചു…
പിന്നൊന്നു ദീർഘനിശ്വാസത്തിനു ശേഷമാണ് ബാക്കി പറഞ്ഞത്…
“”…എടീ… അന്നു ഹോസ്റ്റലിവെച്ചിവൾടെ റൂമീന്നു പിടിച്ചെന്നിവളുവന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഒരു പെണ്ണായ്ട്ടുകൂടി ഞാനതു വിശ്വസിച്ചില്ല… എന്റെ മോനങ്ങനൊന്നും കാട്ടൂല്ലെന്നു തന്നായ്രുന്നൂ എന്റെ വിശ്വാസം… പക്ഷേ, കല്യാണങ്കഴിഞ്ഞു പിറ്റേന്നുതന്നെന്റെ വിശ്വാസമൊക്കെ പാഴാന്നു മനസ്സിലായതാ… എന്നിട്ടും… എന്നിട്ടും ഞാനൊരുവാക്കേലും ഇവനോടു പറഞ്ഞോ…?? കഴിഞ്ഞതു കഴിഞ്ഞു… ഇനിയതുമ്പറഞ്ഞിവനെ വിഷമിപ്പിയ്ക്കെണ്ടന്നു കരുതി…!!”””_ അമ്മയൊന്നു തേങ്ങിക്കൊണ്ടു വീണ്ടും വാക്കുകൾ മുറിച്ചപ്പോൾ ‘ഇരട്ടച്ചങ്ക’നായ എന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞിരുന്നു…