“ഡാ ചെറുക്കാ, ഞാൻ ഒരു സ്ലീവ്ലെസ് ബനിയനും ഷോർട്സും ആണ് ഇട്ടേക്കുന്നത്. ഇന്നേഴ്സ് ഒന്നും ഇട്ടിട്ടില്ല. അതാ മൂടിപ്പുതച്ചു കിടക്കുന്നെ. അതിന്റെ ഒരു നാണം കാരണം മുഖം ചുവന്നതാകാം.
അവളുടെ മറുപടി കേട്ട നവീന്റെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു കുളിരു കോരി.
ആ പുതപ്പിനുള്ളിലെ അവളുടെ രൂപം അവനൊന്നു ആലോചിച്ചു. എപ്പോഴും മാന്യമായ വസ്ത്രം ധരിച്ചു മാത്രം ആണ് പല്ലവിയെ കണ്ടിട്ടുള്ളത്. അനാവശ്യമായി ശരീരത്തിലെ ഒരു ഭാഗം പോലും പുറത്തു കാണിക്കാറില്ല. അങ്ങനെ ഉള്ള പല്ലവിയാണ് തന്റെ മുന്നിൽ ഒരു പുതപ്പിന്റെ മറവിൽ കിടക്കുന്നത്. അവൾ നഗ്ന അല്ലെങ്കിൽ പോലും ആ പുതപ്പ് ഒന്ന് മാറിയാൽ മറ്റാരും കാണാത്ത പല്ലവിയെ തനിക്ക് കാണാനാകും.
“എന്താടാ ആലോചിക്കുന്നേ?”
പല്ലവിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർന്ന നവീൻ തമാശയായി പറഞ്ഞു.
“പുതപ്പിനുള്ളിലെ നിന്റെ രൂപം ഒന്ന് ആലോചിച്ചതാണ്.”
അവൻ കളിയാക്കിയതാണെന്ന് പല്ലവിക്ക് മനസിലായി.
“പോടാ പട്ടി… മോനേ കൂടുതൽ ഒന്നും ആലോചിക്കേണ്ട.”
“ഓഹ്.. ഞാൻ ഒന്നും ആലോചിക്കുന്നില്ലേ…”
അവന്റെ സരസമായ സംസാരം കേട്ട് അവളുടെ ഉള്ളിലെ നാണത്തിന്റെ മഞ്ഞു പതുക്കെ ഉരുകി തുടങ്ങി.
“ഇനി ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് ക്ലാസ് ഇല്ലല്ലോ, എന്താ നിന്റെ പരിപാടി.”
അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി നവീൻ പറഞ്ഞു.
“ഇതുവരെ ഒന്നും പ്ലാൻ ചെയ്തിട്ടില്ല. വീട്ടിൽ ഇരുന്ന് ബോറടിക്കാൻ വയ്യ, എവിടേലും പോകണം നാളെ.”
നിരാശ നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ പല്ലവി പറഞ്ഞു.
“ഓഹ്.. നിനക്കൊക്കെ എവിടെ വേണമെങ്കിലും കറങ്ങാൻ പോകാല്ലോ.. ഞാൻ ഒരാഴ്ച വീട്ടിൽ ബോറടിച്ചിരുന്നു ചാകും.”
അവളുടെ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞ നിരാശ കണ്ട് വിഷയം മാറ്റുവാനായി നവീൻ പറഞ്ഞു.
“നിന്റെ റൂം ഒക്കെ ഒന്ന് കാണിച്ചേ.. ഞാൻ ഒന്ന് കാണട്ടെ.”
അവൾ മുഖം ചുളിച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു.
“ഇപ്പോഴോ?”
“അഹ്.. എന്തെ?”
അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ബെഡിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് തന്നെ മൊബൈൽ ഒന്ന് ഉയർത്തി കറക്കി.
“ഒന്നും വ്യക്തമാകുന്നില്ല. നീ ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റ് നല്ലപോലെ കാണിക്ക്.”
അവൾ കോട്ടുവാ ഇട്ടുകൊണ്ട് ക്ഷീണം നിറഞ്ഞപോലെ പറഞ്ഞു.
“എനിക്കൊന്നും വയ്യ ഈ ബെഡ്ഷീറ്റും പുതച്ചുകൊണ്ടു എഴുന്നേൽക്കാൻ.”
നവീൻ കുസൃതി നിറഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“ആ ബെഡ്ഷീറ് അങ്ങ് മാറ്റിയാൽ പോരെ?”
പല്ലവി പുച്ഛഭാവം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ക്യാമറയിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
“ചുളുവിൽ സീൻ പിടിക്കാൻ മോന്റെ ഐഡിയ കൊള്ളാല്ലോ.”
നവീനും മുഖത്ത് പുച്ഛം നിറച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“സീൻ പിടിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരു മുതല്.”
പിരികം മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തികൊണ്ട് പല്ലവി ചോദിച്ചു.
“എന്താടാ എനിക്ക് ഒരു കുറവ്?”
“കുറച്ച് തൊലിവെളുപ്പ് ഉണ്ട്. ബാക്കിയൊക്കെ കണ്ടാൽ അല്ലെ എനിക്ക് അറിയാൻ പറ്റു.”
അവന്റെ മറുപടി കേട്ട് പല്ലവിയയുടെ മുഖത്ത് ചിരി നിറഞ്ഞു.
“എല്ലാ പെൺപിള്ളേരോടും നീ ഇങ്ങനെ കോഴിത്തരം പറയുമോടാ?”
ചിരിയോടെ നവീൻ പറഞ്ഞു.
“വേറെ ആരോടും ഇല്ല, നിന്നോട് മാത്രേ ഇങ്ങനെ പറയു.?
പല്ലവിയുടെ മുഖത്ത് ആകാംഷ നിറഞ്ഞു.
“അതെന്താടാ എന്നോട് മാത്രം.?”
“എനിക്ക് എന്തും പറയാൻ ഉള്ള സ്വാതന്ത്രം നിന്നോട് ഉള്ളോണ്ട്.”
“നീ എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഞാൻ പിണങ്ങുല്ലെന്ന് അത്രക്ക് ഉറപ്പാണോ?’
“അതെ.. ഉറപ്പാണ്..”
പല്ലവിയുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ചിരി വിടർന്നു.
“നീ പറഞ്ഞത് സത്യം ആണ്. നിന്നോട് എനിക്ക് പിണങ്ങാനെ പറ്റില്ല.. അധവാ പിണങ്ങിയാലും ഒരു ദിവസത്തിൽ കൂടുതൽ മിണ്ടാതിരിക്കാൻ പറ്റുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല.”
നവീൻ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അവൾക്ക് ഉമ്മ കൊടുക്കുന്ന പോലെ ആഗ്യം കാണിച്ചു.
അത് കണ്ട അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറുതായി നാണം നിറഞ്ഞു.
അത് മറയ്ക്കാനായി അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞു.
“റൂം നിനക്ക് നാളെ രാത്രി വിളിക്കുമ്പോൾ കാണിച്ചു തരാം. ഇന്നിനി എനിക്ക് വയ്യ.”
“നാളെ രാത്രിവരെ ഞാൻ അതിനു കാത്തിരിക്കണ്ടേ?”
ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ച ശേഷം അവൾ പറഞ്ഞു.
“എന്നാൽ നാളെ നീ എന്റെ വീട്ടിൽ വാ. ഇതുവരെ നീ വന്നിട്ടില്ലല്ലോ. എല്ലാം നേരിട്ട് തന്നെ കാണാം.”
അവന്റെ സ്വരത്തിൽ കുസൃതി നിറഞ്ഞു.
“ഇപ്പോൾ ഇട്ടേക്കുന്ന വേഷത്തിൽ ആയിരിക്കുമോ നാളെ ഞാൻ വരുമ്പോൾ നീ ഉണ്ടാകുക?”
അവളും അതെ സ്വരത്തിൽ മറുപടി നൽകി.
“ഞാൻ ഒന്ന് ആലോചിക്കട്ടെ?”
“എന്നാ ഓക്കേ, ഞാൻ നാളെ അങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ട്.”
. . . .
