എൻറെ പ്രണയമേ – 1 6

 

എൻറെ അച്ഛൻ നിങ്ങടെ വീട്ടിൽ എങ്ങാനും കയറി ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ പോയി നിങ്ങളുടെ അച്ഛനോട് ചോദിക്കണം അല്ലാതെ അതിൻറെ ചുരുക്ക് എന്നോട് തീർക്കരുത്……… അയാളുടെ മുഖത്ത് ഒരുതരി ചോരയില്ല.

എന്നോട് ഒരുമാതിരി തെലുങ്ക് സിനിമയിലെ വില്ലന്മാര് പറയുന്ന ടോണിൽ അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ മറുപടി ഇതായിരിക്കും എന്ന് പുള്ളി സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല.

 

എല്ലാവരും എന്നെ എന്തൊക്കെയോ ഭാവങ്ങളിൽ നോക്കി… കോളേജിലെ അവസാനദിവസം ആയതിനാലും പണിയെടുത്തു ജീവിക്കേണ്ട ആവശ്യം എനിക്കില്ലാത്തതിനാലും ഞാൻ മൈരു വില കൊടുത്തുകൊണ്ട് തിരികെ ഇറങ്ങിപ്പോയി.

 

 

 

 

🌹🌹🌹

 

അടിച്ചു വായിൽ കൊടുത്തോ അളിയാ…… പുക എടുത്തു കൊണ്ട് മനു ചോദിച്ചതും അവന്റെ കൈയിൽ നിന്നും സിഗരറ്റ് തട്ടിപ്പറിച്ച് വാങ്ങി ചുണ്ടിൽ വച്ചുകൊണ്ട് പുകയെടുത്ത് ഞാൻ ഒന്നും ചിരിച്ചു.

 

അല്ലെങ്കിലും ഈ മൈരന് എന്തെങ്കിലും നോട്ടം ഉണ്ടോ.. സാറാണോ പൂറാണോ എന്നൊന്നും നോക്കില്ലല്ലോ……. വൈശാഖ് എന്നെ ഒന്ന് താങ്ങി എങ്കിലും ഞാനത് വിട്ടു.

 

അളിയാ.. ദാണ്ടെ മുറ്റത്തൊരു മൈന……. ഞാൻ ആസ്വദിച്ച ഒരു പുക എടുത്തപ്പോൾ മനു പറഞ്ഞതും അവൻ വിരൽ ചൂണ്ടിയെടുത്ത തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

 

കുണുങ്ങി കുണുങ്ങി നടന്നുവരുന്ന വൈദേഹി.

മൈര്.. ഇവളോട് എത്ര പറഞ്ഞാലും മനസ്സിലാവില്ലല്ലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ അവളെ നോക്കി നിന്നു.

സുന്ദരിയാണ്. കൊങ്ങി ബ്രാഹ്മിൻ. നീണ്ട മുഖം. വരച്ച് വച്ചത് പോലെ ചുണ്ടും താടയും. ഭംഗിയുള്ള മൂക്ക്. മാൻപേട മിഴികൾ. നല്ല മുടി. നീളമുള്ള നെറ്റി. അതിലെപ്പോഴും നീട്ടിവരച്ച ഒരു ചന്ദനക്കുറിയും ഒരു കുഞ്ഞു പൊട്ടും ഉണ്ടാകും.

 

കാശി……. എൻറെ മുന്നിൽ വന്നുനിന്നു ദയനീയമായി എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ വിളിച്ചു.

ഒരു വേദന തോന്നി. അറിയാം.. ആത്മാർത്ഥമാണ് ഈ പെണ്ണിൻറെ സ്നേഹം എന്ന്.. പക്ഷേ….

 

നോക്ക് വൈദേഹി.. നടക്കില്ല.. ഞാൻ നിനക്ക് വേദന മാത്രമേ തന്നിട്ടുള്ളൂ.. നീയെന്നെ പ്രണയിച്ചാൽ ഇനിയും അത് തന്നെ നിനക്ക് കിട്ടും.. കാരണം.. കാരണം….. പെട്ടെന്ന് എന്നിൽ നിന്നും വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു.

ഒരുത്തിയുടെ മുഖം മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു. കണ്ണുകൾ നീറും പോലെ. ഞാനൊന്നും കണ്ണടച്ച് ശ്വാസം ആഞ്ഞടുത്തു കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി.

 

അറിയാം.. എങ്കിലും.. അവസാനമായി ഒന്ന്….. കണ്ണുകൾ ചെറുതായി നിറയുന്നുണ്ട്.. വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞതും.. അവളെ ഓർത്ത് എനിക്ക് വേദന തോന്നി.

പ്രണയം.. അത് കൈവിട്ടു പോകുമ്പോൾ. ഉള്ള വേദന….

 

അവളെന്നെ അൽപനേരം നോക്കി. ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു… വേദനയിൽ കലർന്നൊരു പുഞ്ചിരി. എൻറെ കണ്ണുകളിലേക്ക് അവൾ അല്പനേരം നോക്കി നിന്നശേഷം… കണ്ണുകൾ തുടച്ചുകൊണ്ട് തിരികെ നടന്നു…

 

 

 

 

 

നീ ഇനി കുണ്ടൻ ആണോ……. പെട്ടെന്ന് വൈശാഖ് സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചതും വൈദേഹിയെ നോക്കി നിന്ന് ഞാൻ മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ട് ആ മൈരനെ നോക്കി.

 

അല്ല.. എത്ര പെൺപിള്ളാരും പോരാത്തതിന് അമ്മായിമാരും ആണ് നിൻറെ പിന്നാലെ ഒലിപ്പിച്ചു നടന്നത്.. ഒന്നിനെപ്പോലും നീ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ലല്ലോ.. കാരണം ചോദിച്ചിട്ട് പറയുന്നുമില്ല……. അവൻ എന്നെ ഒന്ന് ചുഴുന്നു നോക്കി.

മലരന്റെ ഓരോരോ കാലിന്റെ ഇടയിലെ സംശയം.. ഇവനല്ലേലും പരിചയപ്പെട്ട നാളിതൊട്ടേ ഒരു സംശയ രോഗിയാണ്.. ഞാൻ വൈശാഖിനെ ഒന്ന് ചിറഞ്ഞു നോക്കി.

 

അതേടാ നിൻറെ തന്തയെ കുണ്ടൻ അടിക്കുന്നത്…… ഞാൻ അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

 

അതിന് അവൻ എന്നെ നോക്കി ഒന്നു ഇളിച്ചു.

 

ഒരു ദിവസമെങ്കിലും ഇവൻറെ വായിനു തന്തയ്ക്ക് വിളി കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് ഉറങ്ങാൻ പറ്റില്ല എന്റെ പൊന്നളിയാ…… മനു ആക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞതും ഞാൻ ചിരിച്ചു പോയി.

ഞാനുംഅവസാനമായി ഞാനൊന്നു തിരിഞ്ഞുനോക്കി.. എന്നെ ഞാൻ ആക്കി മാറ്റിയ എൻറെ കോളേജ്.. എത്ര എത്ര ഓർമ്മകൾ….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *