“എന്റെ നൈറ്റി നശിപ്പിച്ചു. ഇനി മേല് കഴുകാതെ അടുക്കളേൽ കേറാൻ പറ്റില്ല.” പിറുപിറുത്ത് അവൾ നടന്ന് പോവുന്നതും നോക്കി അവനങ്ങനെ കുറച്ചു നേരമിരുന്നു.
“അതേയ് എണീക്കുന്നില്ലേ…അവിടെ തന്നെ ഇരിക്കുവാണോ? ആ തുണിയെങ്കിലും എടുത്തിട്ട് ഇരിക്ക് മനുഷ്യാ..” ദേഹം കഴുകി വന്ന പൂജ തിരിച്ചു വന്നപ്പോഴും അവനാ ഇരിപ്പാണ്.
“നീയാ തോർത്തു എടുത്ത് തന്നെ. ഇനിയിതൊക്കെ എടുത്ത് തിരിച്ചിടാൻ വയ്യ. ആകെ മുഷിഞ്ഞു.” പാന്റും നിക്കറും കയ്യിലെടുത്തുകൊണ്ട് വിഷ്ണു പറഞ്ഞു.
അവൻ നോക്കുമ്പോൾ പൂജയുടെ നോട്ടം ഏട്ടന്റെ തളർന്ന കുണ്ണയിലേക്കാണ്. അത് ചുരുങ്ങിക്കൂടി റമ്പർ പോലെ കിടക്കുന്നു.
“എന്തേ? ഇനീം വേണോ നിനക്ക്?”
അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
സ്റ്റാൻഡിൽ വിരിച്ചിട്ട വിഷ്ണുവിന്റെ വലിയൊരു തോർത്തും കൊണ്ടാണ് അവൾ തിരിച്ചു വന്നത്.
അവന്റെ കയ്യിലിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ അവൾ കയ്യിൽ വാങ്ങിയപ്പോൾ വിഷ്ണു അത് ഉടുത്തുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.
“കുളിക്കാൻ വരുന്നോ?”
“ഞാൻ കുളിച്ചതാ.”
“എന്നാൽ കളിക്കാൻ വരുന്നോ? ഒന്നൂടെ നോക്കാം.”
“പുറത്തെടുക്കാതെ ഇരുന്നാലെ ഇനി ഞാൻ സമ്മതിക്കൂ..” അവൾ കട്ടായം പറഞ്ഞു.
“അയ്യോ. അങ്ങനൊന്നും പറഞ്ഞു കളയല്ലെടി പൊന്നേ..” പൂജയുടെ ചുണ്ടിൽ അമർത്തിയൊന്ന് ചുംബിച്ച ശേഷം അവൻ കുളിക്കാനായി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് അടുക്കളയൊതുക്കി പൂജ മുറിയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ വിഷ്ണു ഒരുറക്കം കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കട്ടിലിൽ മുഴുവനായി നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അവനെ ഒരു വശത്തു നിന്നും തള്ളി മാറ്റി കുറച്ചു സ്ഥലം കിട്ടിയപ്പോൾ പൂജ അവിടെ കിടന്നു. അവന്റെ മേലെ കിടന്ന പുതപ്പിൽ നിന്നും ഒരറ്റം വലിച്ച് തന്റെ ദേഹത്തേക്കിടുമ്പോൾ ഉറക്കം മുറിഞ്ഞു പോയിരുന്നു വിഷ്ണുവിന്റെ.
“നിനക്ക് വേറെ ഷീറ്റെടുത്തൂടെടി..” ഉണർന്നു പോയ ഈർഷ്യയിൽ അവൻ തിരക്കി.
“പറ്റൂല. എനിക്ക് ഏട്ടനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കണം.” പൂജ അവന്റെ ദേഹത്തേക്ക് ഒരു കൈയും കാലും കയറ്റി വച്ചു.
വിഷ്ണുവും അനിയത്തിയെ നെഞ്ചിലേക്ക് അടക്കിപ്പിടിച്ചു.
“വല്യച്ഛൻ വിളിച്ചിരുന്നു.”
“മ്മ്..” പൂജ കണ്ണടച്ചുകൊണ്ട് വെറുതെ മൂളി.
“കാട് വെട്ടിത്തെളിക്കാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞു. എന്തിനാ തറവാട് അങ്ങനെ അടച്ചു ഇട്ടേക്കുന്നത്? വല്യച്ഛനാണെങ്കിൽ പെണ്ണും പിടക്കോഴിയുമൊന്നുമില്ല…”
“മ്മ്..”
“നമുക്ക് ഇടയ്ക്ക് പോയി നിൽക്കാടി അവിടെ…”
“പെങ്ങളെ കെട്ടിച്ചു വിടുന്നില്ലേ എന്ന് ആങ്ങളയോട് എല്ലാരും തിരക്കും.”
പൂജ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് മൂർച്ചയുള്ളൊരു നോട്ടം നോക്കിയവനെ.
“അത് ഞാൻ ഈ ചെവിയിൽ കൂടെ കേട്ട് അടുത്തതിൽ കൂടി കളയും.”
വിഷ്ണു പറയുന്നതിനൊപ്പം ആംഗ്യം കൂടി കാണിക്കുന്നുണ്ട്.
“വല്യച്ഛന്റെ അടുത്ത യാത്രയുടെ അന്ന് നമുക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകാമോ?”
“മ്മ്.. പോവാം.”
സമ്മതിച്ചു കൊണ്ട് പൂജ കണ്ണുകളടച്ചു.
അവളുടെ വട്ട മുഖത്തിൽ വിഷ്ണു നോക്കിക്കിടന്നു.
വിഷ്ണുവിന്റെയും പൂജയുടെയും വല്യച്ഛൻ ഒരു ദേശാടനക്കിളിയാണ്. മാസങ്ങളോളം ആളെ കാണാൻ കിട്ടാറില്ല. നോർത്ത് ഇന്ത്യയിൽ ചുറ്റി നടക്കും. ഒരു ദിവസം പറയാതെ വന്നു കേറും. രണ്ട് ദിവസം കാണും. വീണ്ടും പറയാതെ ഒരു പോക്കാണ്. ഇനിയിപ്പോൾ പോയിട്ട് ഒരു തിരിച്ചു വരവ് കാണില്ലെന്നൊക്കെ പറയുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ നാട്ടിലെ തറവാട്ടിൽ വിഷ്ണു ഇടയ്ക്ക് പോകണമെന്നും രണ്ടായി ഭാഗം വച്ച് പൂജയ്ക്ക് ഉള്ളത് കൊടുത്ത് അവളെ വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചു വിടണമെന്നുമൊക്കെ പറയുന്നുണ്ട് അയാൾ.
വല്യച്ഛൻ സംസാരിക്കുമ്പോഴൊക്കെ പൂജയുടെ വിവാഹക്കാര്യം ചർച്ച വരുമ്പോൾ അറിയാതെ നെഞ്ച് പിടയും വിഷ്ണുവിന്. അവൾ തന്റെ ഭാര്യയാണെന്നോ അവളെ പിരിഞ്ഞ് തനിക്കിനിയൊരു ജീവിതമില്ലെന്നോ ഒക്കെ പറയാൻ വെമ്പലുണ്ടാവും. എങ്കിലും ഒന്നും മിണ്ടാതെ എല്ലാം കേൾക്കും. വല്യച്ഛൻ കൂടി ഇല്ലെങ്കിൽ അമ്മ വീട്ടിലും അച്ഛൻ വീട്ടിലുമായി പിന്നെ ബന്ധങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല.
ഓരോന്നോർത്തുകൊണ്ട് പൂജയുടെ പതുപതുത്ത കവിളിൽ അവൻ വിരലോടിച്ചു.