ഒലി 1

Oli Part 1 | Author : Rabhanan

---

ടാ .. കുട്ടാ എണീക്കടാ മതി ഉറങ്ങീത് , ടാ സമയം എത്രയായീന്നാ വിചാരം എണീച്ചേ .

 

ശാരദാമ്മായി പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടും നോക്കിയിട്ടും അവൻ അനങ്ങിയില്ല. അവൻ പോത്ത് പോലെ കെടന്നുറങ്ങുവാണ്. പതിവ് പോലെത്തന്നെ അവന്റെ കുണ്ണ കൊടിമരം കണക്കെ സല്യൂട്ട് അടിച്ച് നിൽപ്പുണ്ട്.

ഛെ .. ചെക്കനോട് വല്ല കോണോം ഉടുത്ത് കിടക്കാൻ പറഞ്ഞാ കേക്കില്ല്യ . അവർ ഒരു മുണ്ടെടുത്ത് ആ കരുത്തുറ്റ മാംസപിണ്ഡത്തെ മറച്ചു .

 

ടാ .. ‘കുട്ടി കൃഷ്ണാ’ പറമ്പീന്ന് അവന്റെ അച്ഛൻ അലറി .

 

അത് കേട്ടതും അവൻ കെടക്കേന്ന് ചാടി എണീറ്റു , അച്ഛനെ അവന് പണ്ടേ പേടിയാണ് മൂപ്പരുടെ ചൂരലിന്റെ ചൂട് അവൻ കൊറേ അറിഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട് .

 

ഒരു ഉടുതുണി പോലുമില്ലാതെ അവൻ മുറി മൊത്തം തപ്പാൻ തുടങ്ങി .

 

ശാരദാമ്മേ ന്റെ ട്രൗസറ് കണ്ടോ ?

 

അവന്റെ പെടപ്പൻ കളി കണ്ട് അമ്മായിക്ക് ചിരി വന്നു , കൂട്ടത്തിൽ അവന്റെ ഉരുക്കൻ കുണ്ണ താളത്തിൽ തുള്ളി കളിക്കുന്നത് കൂടി കണ്ടതോടെ അവർ പൊട്ടി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

 

എന്നിട്ട് കട്ടിലിനടീന്നും അവന് ട്രൗസർ എടുത്ത് കൊടുത്തു .

 

ഇന്നാടാ ചെറുക്കാ നാണം മറയ്ക്ക് .

 

ഛെ .. ശാരദാമ്മേ പോ ഞാൻ ഒന്നും ഇട്ടിട്ടില്ല.

 

ഓ വല്യ വാല്യേക്കാരൻ വന്നിരിക്കണു , നിന്നെ ഞാൻ ചെറുപ്പം തൊട്ടേ തുണീല്യാണ്ട് കാണാൻ തൊടങ്ങീതാ .

 

പോ ചെന്ന് അച്ഛനെ സഹായിക്ക് .

 

അവൻ ട്രൗസറും വലിച്ച് കേറ്റി പറമ്പിലേക്ക് ഓടി .

 

ശാരദാമ്മായി നേരെ അടുക്കളേലോട്ട് ചെന്നു.

 

ദേ ശാരദേടത്തീ നിങ്ങളാ ചെക്കനെ ഇങ്ങനെ കൊഞ്ചിച്ച് വഷളാക്കണത് . ആറാം ക്ലാസീ പഠിപ്പ് നിർത്തീത് പോട്ടെ , വയസ്സ് പതിനെട്ട് കഴിഞ്ഞില്ലെ , മരമില്ലീ ചെന്ന് രാജേട്ടനെ സഹായിക്കാൻ പറഞ്ഞാ അതും കേക്കില്യ , ഇപ്പഴും കളിച്ച് ചിരിച്ച് നടക്കുവാ.

 

ന്റെ ശ്രീദേവി ചെക്കനെ കണ്ടാ ഇപ്പഴും പതിനാല് വയസ്സ് മൂപ്പേ ഒള്ളൂ , വെറുതെ പണിക്ക് വിട്ട് ഒള്ള തടീം കളയിക്കണോ .

 

ശാരദേടത്തിക്ക് അങ്ങനെ പറയാം അവൻ ന്റെ മോനല്ലേ .

 

അത് പറഞ്ഞപ്പോ ശ്രീദേവിയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു .

 

 

ആ തറവാട്ടിലെ ഒരേ ഒരു ആൺ തരിയാണ് കുട്ടികൃഷ്ണൻ , പക്ഷെ പ്രായത്തിനൊത്ത പക്വതയും വളർച്ചയും അവന് കുറവാണ് ഇപ്പഴും കുട്ടിത്തം വിട്ട് മാറീട്ടില്ല. ശാരദാമ്മായിക്കാണേ മക്കളില്ല , ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ ബലക്കുറവോ മറ്റോ ആണെന്നാ വൈദ്യൻ പറഞ്ഞത് . അതീപ്പിന്നെ അമ്മായിയും അമ്മാവനും തമ്മീ വല്യ പൊല്ലാപ്പായിരുന്നു. അമ്മാവൻ പുറം നാട്ടിൽ മലഞ്ചരക്ക് കട നടത്തുവാണ് ഇടയ്ക്കൊക്കെയേ നാട്ടിൽ വരാറുള്ളൂ.

 

ന്റെ ശ്രീദേവി നീ ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞാലോ , അവന്റെ ദീനവൊക്കെ ഒരു ദിവസം മാറിക്കോളും . ദേ രാജൻ ഉച്ചയ്ക്ക് ഊണിന് ഇങ്ങെത്തും , അമ്മിക്കല്ലീ തേങ്ങയിരിപ്പില്ലെ ഞാൻ അരച്ച് വയ്ക്കാം.

 

 

—————————————

 

 

ടാ .. നീ പറമ്പിലെ തേങ്ങയൊക്കെയെടുത്ത് വിറകുപൊരെ കൊണ്ടോയിട് , ഞാൻ മില്ലീ പോയെന്ന് അമ്മയോട് പറഞ്ഞേക്ക് .

 

അവൻ തലയാട്ടി.

 

ഒരു കുല തേങ്ങയെടുത്ത് ട്രൗസറും വലിച്ച് കേറ്റി വിറക്പുരയിലേക്ക് അവൻ നടന്നു.

അവന്റെ ട്രൗസറിന് പിന്നിൽ അഞ്ച് പൈസാ വട്ടത്തിൽ ഒരു തൊളയുണ്ട്. അലമാരീൽ അത്യാവശ്യം നല്ല തുണിയൊക്കെ ഉണ്ടേലും അതൊക്കെ ഉത്സവത്തിനോ കല്യാണത്തിനോ മാത്രേ അവന് ഉടുക്കാൻ കൊടുക്കൂ , അല്ലേല് അവനതൊക്കെ നാശമാക്കും.

 

പണി കഴിഞ്ഞാപ്പിന്നെ അവൻ നേരെ പോണത് വയലിലേക്കാണ്. നിറം മങ്ങിയ നീല കള്ളിക്കുപ്പായവുമിട്ട് നെൽക്കതിരുകളെ തലോടി അവൻ നടക്കും , കൂട്ടിന് ചങ്ങാതിമാരായ ദിവാകരനും സേതുവും ഉണ്ടാകും. തോട്ടിൽ നിന്ന് മീൻ പിടിച്ചും പച്ച മാങ്ങ ഉപ്പും മുളകും കൂട്ടിത്തിന്നും പുഴയിൽക്കുളിച്ചും അവൻ ദിവസം കഴിക്കും.

 

അന്നും ശാരദാമ്മായി അവനെ വിളിക്കാൻ വന്നു.