ഞാൻ: കാര്യം അറിയാതെ തുള്ളാൻ നിന്നാൽ എൻ്റെ ക്ഷമയും നഷ്ടപ്പെടും. അവിടെ ഞാൻ എന്തിനാ പോയത് എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമോ, അറിയില്ലെങ്കിൽ എൻ്റെ സ്റ്റേഷനിൽ വിളിച്ചു ചോദിക്ക്. അനകൃതമായി വാറ്റ് ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്ന് വിവരം കിട്ടിയത് കൊണ്ട് റെയ്ഡിന് പോയത് ആണ്. എൻ്റെ ഡ്യൂട്ടി സമയം കഴിഞ്ഞത് കൊണ്ട് യൂണിഫോം ഇല്ലായിരുന്നു എനിക്ക്. അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരെയും അറസ്റ്റ് ചെയ്തു ജീപ്പിൽ പറഞ്ഞു വിട്ട ശേഷം ആണ് ഞാൻ ബൈക്ക് എടുത്തു വന്നത്. അതു കണ്ടിട്ടാണ് നിങ്ങൾ ഇത്രയും അനാവശ്യം വിളിച്ചു പറയുന്നത്. നിങ്ങൾ എങ്കിലും എന്നെ മനസിലാക്കി എൻ്റെ കൂടെ കാണുമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു. പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ മനസിലും ഞാൻ പെണ്ണ് കിട്ടാതെ കഴച്ചു നടക്കുന്നവനെ പോലെ ആണ് കരുതി വച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഇത്രയും പറഞ്ഞു ഞാൻ അമ്മയുടെ കൈകൾ വിടുവിച്ചു. ഉടനെ തന്നെ അമ്മ മുല ചാൽ വരെ വിസിബിൾ ആയിരുന്നു നെഞ്ചിലേക്ക് വേഗത്തിൽ സാരിയുടെ പല്ലു എടുത്തിട്ട് മറച്ചു. കണ്ണുകൾ ചുവന്നു നിറയുന്നതും അമ്മ കരച്ചിലിൻ്റെ വക്കിൽ എത്തി നിൽക്കുന്നതും ഞാൻ കണ്ടൂ. ഉടനെ കരയാനും തുടങ്ങി. എന്നോട് എന്തോ പറയാൻ ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അമ്മ പറയാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും ഞാൻ അമ്മയോട് റൂമിൽ നിന്നും ഇപ്പോൾ പോകാൻ പറഞ്ഞു. കാരണം ഈ ഒരു സംഭവം എന്നെയും വല്ലാതെ ഉലച്ചു. ഓരോ പെൺകുട്ടിയും എന്നെ വേണ്ട എന്ന് പറയുന്നതിൻ്റെ ആന്തൽ ഉള്ളിൽ എപ്പോഴും ജ്വലിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴും അമ്മ ആയിരുന്നു ഏക ആശ്വാസം. എന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ഇപ്പോഴും ഉണ്ടാകുന്ന അമ്മ ആണ് ഒരു നിമിഷത്തെ തെറ്റിദ്ധാരണ കാരണം എന്നെ ഒരു കാമപ്രാന്തനായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇത് എനിക്ക് നല്ലൊരു മുറിവുണ്ടാക്കി എന്ന് അമ്മയ്ക്കും മനസിലായി. അതുകൊണ്ട് ആണ് ഇപ്പോൾ റൂമിൽ നിന്നും പോകാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ പോയത്.അല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ നിന്ന് വെറുതെ കരച്ചിലും മാപ്പ് പറച്ചിലും ഒക്കെ ആയിരിക്കും. അമ്മ പുറത്ത് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ റൂം അകത്തു നിന്ന് കുറ്റി ഇട്ട് ഇരുന്നു. ഉച്ച വരെ പുറത്ത് ഇറങ്ങിയില്ല. അമ്മ ഒന്ന് രണ്ട് പ്രാവശ്യം വിളിച്ചെങ്കിലും വിളി കേട്ടത് അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല.
എന്ത് ധൈര്യത്തിൽ ആണ് അമ്മ ഇങ്ങനെ മകൻ്റെ മുന്നിൽ ബ്ലൗസ് അഴിച്ചു മാറ്റാൻ മുതിർന്നത്. അമ്മയ്ക്ക് എങ്ങനെയാണ് എൻ്റെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ കാണിക്കാനുള്ള ധൈര്യം കിട്ടിയത്. എന്താകും അൽപ്പം പോലും അവർക്ക് നാണം തോന്നാത്തത്… എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകൾ ആണ് എൻ്റെ മനസിൽ ഓടി നടക്കുന്നത്.
ഉച്ചയ്ക്ക് ആണ് ഞാൻ റൂമിൽ നിന്നും പുറത്ത് ഇറങ്ങിയത്. അമ്മ ഹാളിൽ തന്നെ സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്നു. രാവിലെ നടന്ന കാര്യം ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും വിട്ടു. ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണ മാത്രമല്ലേ, ഞാൻ തെറ്റുകാരൻ അല്ലല്ലോ എന്ന ആത്മവിശ്വാസം ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാൻ അതിനെ പറ്റി ചിന്തിച്ചില്ല. എന്നെ കണ്ടതും അമ്മ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും കരഞ്ഞു കലങ്ങി ചുവന്നു ഇരിപ്പുണ്ട്. സാരി ഇതുവരെയും മാറിയിട്ടില്ല.
ഞാൻ: ഉച്ചയ്ക്ക് ഉള്ളത് ആയോ?
അമ്മ: ഉും… നീ വന്നു ഇരിക്ക്. എടാ മക്കളെ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ നിന്നെ…..
ഞാൻ: അമ്മേ അതു നിർത്ത്. അവിടെ എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ കണ്ടപ്പോൾ അമ്മയ്ക്കും സംശയം തോന്നിയതിൽ തെറ്റില്ല. ഞാൻ രാവിലെ നടന്നത് അപ്പോഴേ വിട്ടു. ഇനിയും അതിൻ്റെ പേരിൽ സെൻ്റിമെൻ്റുമായി എൻ്റെ അടുത്ത് വരരുത്.എനിക്ക് അതിൽ ഒരു വിഷമവും ഇല്ല. പിന്നെ ചേട്ടനോ ചേട്ടത്തിയോ ഇന്ന് നടന്നത് അറിയരുത്, അറിഞ്ഞാൽ അതിൻ്റെ പേരുദോഷം അമ്മയ്ക്ക് ആണ്. ഈ ഒരു ടോപ്പിക്ക് ഇതോടെ വിടുക.
അമ്മ: ഊും…. നീ കയ്യും മുഖവും കഴുകി വാ. ഞാൻ ചോറ് എടുത്തു വൈക്കാം.
ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരിക്കുമ്പോഴും അമ്മയുടെ മുഖത്തെ ജാള്യത പൂർണ്ണമായി മാറിയിട്ടില്ല. നല്ല കുറ്റബോധം ഉണ്ട് മുഖത്ത്. ഒരു വാക്ക് പോലും ഉരിയാടാതെ ആണ് രണ്ടുപേരും ഇരുന്നു കഴിച്ചത്. ഞാൻ ആദ്യം കഴിച്ചു തീർത്തു, വീണ്ടും അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. അമ്മ കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.