അമ്മ: അപ്പോൾ നിന്നെ വളർത്തി വലുതാക്കിയിട്ടും ഇത്രയും കൊല്ലം നിനക്ക് എന്നോട് സ്നേഹം ഇല്ലായിരുന്നോ?
ഞാൻ: അയ്യോ എൻ്റെ അമ്മേ അതല്ല, ഞാൻ അമ്മയെ പ്രേമിച്ചോട്ടെ എന്ന്.
അമ്മ: നിനക്ക് എന്താടാ ചെക്കാ വട്ടുണ്ടോ, സാധനം പൊങ്ങി ഇരുക്കുന്നുവെന്ന് വിചാരിച്ചു എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത്.
ഞാൻ: തമാശ അല്ല അമ്മേ. ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത് പോലെ സ്നേഹം എനിക്ക് കിട്ടുന്ന ഒരേ ഒരു ഇടം അമ്മയിൽ നിന്നാണ്.
അമ്മ: അതു സ്നേഹം അല്ലെ, നിനക്ക് അഭേതോടൊപ്പം സുഖവും വേണം എന്നല്ലേ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. സുഖത്തിന് വേണ്ടി ആളെ നോക്കി തരാം എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവിടെ സ്നേഹം കിട്ടില്ല എന്നായി. ഇപ്പോൾ സ്നേഹം തരാൻ ഞാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ സുഖത്തിന് വേണ്ടി വീണ്ടും വേറെ ആളെ നോക്കേണ്ട അവസ്ഥ ആകുമല്ലോ…
ഞാൻ: അമ്മയ്ക്ക് തരാൻ പറ്റില്ലേ ഇവ രണ്ടും.
അമ്മ: രണ്ടും എന്ന് ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്താണ്…
ഞാൻ: സ്നേഹം അമ്മ എനിക്ക് ഒരുപാട് തരുന്നുണ്ട്. അൽപ്പം എങ്കിലും സുഖം അമ്മയ്ക്ക് തരാൻ കഴിയില്ലേ എനിക്ക്.
അമ്മ: മോനെ നമ്മൾ ആരൊക്കെയാണെന്ന് നീ ഓർക്കണം. 32 വയസ്സുള്ള നിനക്ക് 56 കഴിഞ്ഞ ഞാൻ എന്ത് സുഖം തരാൻ ആണ്…
ഞാൻ: അതൊക്കെ എനിക്ക് കിട്ടുന്നത് മതി. അമ്മയുടെ അഭിപ്രായം പറയ്.
അമ്മ: സത്യത്തിൽ നീ പറയുന്നത് എനിക്ക് മനസിലാകുന്നില്ല.
ഞാൻ: ഈ ലോകത്തിൽ എന്നെ ജീവന് തുല്യം സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരേ ഒരു വ്യക്തി അമ്മയാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.
അമ്മ: അതു പിന്നെ അങ്ങനെ ആണല്ലോ, എനിക്ക് നിൻ്റെ ചേട്ടനെക്കാളും ഒരുപിടി മുന്നിലാണ് നീ. അതിനു എന്താ സംശയം.
ഞാൻ: അതിനു ഒരു സംശയം ഇല്ല, എനിക്കും എന്തും തുറന്നു പറയാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഉള്ളതും അമ്മയോട് ആണല്ലോ, അതുകൊണ്ട് ആണ് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നത്. പുറത്ത് നിന്ന് ആരെയെങ്കിലും ഒപ്പിച്ചു തരാമെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ, അതിനുപകരം അമ്മ തന്നെ എൻ്റെ കൂടെ നിൽക്കില്ലേ….
അമ്മ: എടാ മോനേ നീ എന്താ പറയുന്നത്. അമ്മ ആണോ അതിനൊക്കെ ഒരു മകനെ സഹായിക്കുന്നത്.
ഞാൻ: പിന്നെ എന്തെങ്കിലും അമ്മമാർ പറയുമോ മകന് കഴപ്പ് തീർക്കാൻ പുറത്ത് നിന്നും ആളെ ഒപ്പിച്ചു തരാമെന്ന്…
അമ്മ: അതു നിൻ്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് പറഞ്ഞത് അല്ലെ, നല്ല പ്രായം വെറുതെ ഇങ്ങനെ കളയണ്ട എന്ന് കരുതി നിനക്ക് അൽപ്പം ആശ്വാസം കിട്ടാൻ വേണ്ടി ആണ് അതിനു ഞാൻ സമ്മതിക്കാം എന്ന് വച്ചത്. അപ്പോൾ നീ തന്നെ പറഞ്ഞു അവിടെ സുഖം കിട്ടും സ്നേഹം കിട്ടില്ല എന്ന്. ഈ സ്ഥാനത്ത് ഒരു അമ്മയായ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാൻ ആണ്. അതും ഈ വയസാം കാലത്ത്.
ഞാൻ: വയസ്സ് വിടു, എനിക്ക് അമ്മയെ അല്ലാതെ ആരെയും സ്നേഹിക്കാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. പുറത്ത് ആരുമായി അധികം കൂട്ടു ഇല്ലാത്ത എനിക്ക് ഏക ആശ്രയം അമ്മ ആണ്. ഇന്ന് ഉച്ചൈക്കുള്ള കാര്യങ്ങൾക്ക് ശേഷം അമ്മയെ ഞാൻ എൻ്റെ ആരെല്ലാമോ ആയി മനസിൽ കരുതി പോയി.
അമ്മ: ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ നിന്നു തരുന്നത് കൊണ്ട് ആണോ ഇങ്ങനെ ഉള്ള ചിന്തകൾ ഒക്കെ വന്നത്.
ഞാൻ: അയ്യേ, അതല്ല, ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, അമ്മയുമായി എല്ലാം തുറന്നു പറയുമ്പോൾ ഒരു അടുപ്പം എനിക്ക് തോന്നി തുടങ്ങി. തുറന്നു പറഞാൽ എനിക്ക് അമ്മയെ ഇഷ്ടമാണ്, ഇഷ്ടം എന്നത് അമ്മ മകൻ പോലെയല്ല, കാമുകൻ കാമുകി പോലെയോ, ഒരു ആണിന് പെണ്ണിനോട് തോന്നുന്നത് പോലെയോ ഉള്ള ഇഷ്ടം. അതിൽ നിന്നും മാറാൻ മാത്രം എന്നോട് പറയരുത്.
അമ്മ എന്നെ തന്നെ സഹതാപത്തോടെ നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ പോലും അറിയാതെ എൻ്റെ കണ്ണുകൾ ഈറനണഞ്ഞു. അമ്മയ്ക്ക് അതു താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. അമ്മ എൻ്റെ പുറത്ത് നിന്നും എഴുന്നേറ്റു, എൻ്റെ ഇടതു വശത്തേക്ക് ഇറങ്ങി, ബെഡ്ഡിലേക്കു് ചാരി ഇരുന്നു, എൻ്റെ തല എടുത്തു മടിയിൽ വച്ച് എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ഇപ്പോഴും ഞാൻ നൂൽബന്ദം ഇല്ലാതെ അമ്മയുടെ മടിയിൽ തല വച്ച് കിടക്കുന്നു.അമ്മയും ബ്ലൗസും പാവാടയും മാത്രമിട്ട് ബെഡ്ഡിൽ ചാരി ഇരുന്നു എൻ്റെ തല തഴുകി തന്നു. ഞങൾ തമ്മിൽ ഒരു നാണക്കേടോ ചമ്മലോ തോന്നിയില്ല. അൽപ്പം സമയം ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ ഞങൾ അങ്ങനെ ഇരുന്നു.