ചക്രവ്യൂഹം – 5 18

 

.
.
.
.
“ഞാനോ. …”….
നന്ദന സ്തംഭിച്ചുപോയി. …കൈവരിയിൽ ചാരി അവൾ നിലത്തേക്ക് ഊർന്നു വീണു. …

“അതെ. …എന്നെ വച്ച് വിലപ്പേശാൻ ആണ് അവരുടെ പ്ലാൻ… ..”

 

“അഭി. …”
നന്ദന പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു….

“അഭി. …നിന്നെ അവര്. ..”
അവൾക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. …ഒരു കുഞ്ഞിനോട്‌ അവര്….ഇത് റേപ്പ് ആണ് …നന്ദനയുടെ കൈകാലുകൾ വിറച്ചു. …

“മോനെ നീ. …അവര്. ..നിന്നെ …..”

വാക്കുകൾ ഇല്ലാതെ നന്ദന വിതുമ്പിപ്പോയി…. ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ല താൻ. …
….അവൾ അവനെ വലിച്ച് തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു…

“വിട് ചേച്ചി. …”
തന്റെ ശരീരത്തിൽ മുറുകുന്ന നന്ദനയുടെ കൈകളെ അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ തട്ടി മാറ്റി. …

 

നന്ദന അവനെ ഞെട്ടലോടെ നോക്കി. ..
“അഭി ഞാൻ ”

അവൾ അവന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നതും അഭിമന്യു പിന്നിലേക്ക് ചുവടുകൾ വച്ചു. …നന്ദനക്ക് തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആരോ ഒരു കഠിനഭാരം എടുത്തുവച്ചതുപോലെ തോന്നി. ..അവൾ വേദനയോടെ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. …ആ കണ്ണുകൾ,
മരിച്ചിരിക്കുന്നു. …അവ നിർജ്ജീവമായ വെറും രണ്ട് ജടഗോളങ്ങൾ ആണെന്ന് നന്ദനക്ക് തിരിച്ചറിഞ്ഞു

“ഞാനീ ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്നേഹിച്ചത് ചേച്ചിയെ ആയിരുന്നു. …സത്യങ്ങൾ ഒക്കെയും ചേച്ചിയെങ്കിലും അറിയണം എന്ന് തോന്നി. …വെറുതെ അതിന്റെ പേരിൽ ഈ വിഷയത്തിൽ തലയിടേണ്ട. …“

അഭി താഴെ ഹാളിലേക്കുള്ള സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങാൻ തുനിഞ്ഞു, പിന്നെ തിരിഞ്ഞ് അവളെ നോക്കി

“ഇനി സുധ ടീച്ചർ വിളിക്കുകയാണെങ്കിൽ അഭി നാളെ അവിടെ ഉണ്ടാകുമെന്ന് പറയണം …”അഭി പറഞ്ഞു…അവന്റെ ശബ്ദത്തിന് പതിവിലും ഗംഭീര്യം ഏറെയായിരുന്നു. ..തന്റെ സംസാരരീതിയും മനോഭാവങ്ങളും മാറി മറിയുന്നത് അഭിമന്യു അറിഞ്ഞില്ല. ..സ്വയം അറിയാതെ അവൻ മറ്റൊരു വ്യക്തിയിലേക്ക് മാറുകയായിരുന്നു

അഭിമന്യു പടിക്കെട്ടുകൾ ഓടിയിറങ്ങുന്നത് നോക്കി നന്ദന തറഞ്ഞു നിന്നു….അവൾ കരച്ചിലോടെ നിലത്തേക്ക് ഇരുന്ന് മുട്ടിൽ തലചേർത്തുവച്ചു
.
.
.
.
മുറിയിലേക്ക് ഓടിവന്ന അഭി വാതിൽ അടച്ചുപൂട്ടി , അവിടെ ചാരി നിന്ന് കിതച്ചു….നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ നടന്ന് മുറിയുടെ കിഴക്കേമൂലയോട് ചേർന്ന് ഇരുന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു….അവന് തല പൊളിയുന്നതുപോലെ വേദന തോന്നി

ശരീരത്തിൽ മുഴുവൻ ഓർമ്മയുടെ പുഴുക്കൾ നുഴഞ്ഞു നീങ്ങി. …അവ മാംസത്തെ കാർന്നുതിന്നു. …അഭിമന്യു വിന്റെ മനസ്സിൽ ശരത്തിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. ..അയാളുടെ ലിംഗം തന്റെ വായിലേക്ക് കുത്തി കയറ്റുന്ന രംഗം ഓർത്ത് അവൻ നിലത്ത് ഛർദിച്ചു

ശിരസിന്റ ഉച്ചിഭാഗത്ത് ആണി തറഞ്ഞുകയറുന്നതുപോലെയുള്ള ശക്തമായ വേദന അനുഭവപ്പെട്ടതും അഭിമന്യു ഇരുകൈകൾ കൊണ്ടും തല പൊത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചുറ്റും തിരിഞ്ഞു. …..തന്റെ സമനില തെറ്റുവാണോ

അവന് ഭ്രാന്ത്‌ പിടിച്ചു, മനുഷ്യരെ വലിച്ചുകീറി കൊല്ലാൻ തോന്നി….അസഹനീയമായ വേദനയോടെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു പരാജയപെട്ട് കുഴഞ്ഞു വീഴുമ്പോൾ അഭിമന്യുവിന്റെ കണ്ണിന് മുന്നിൽ രേണുകയുടെ രൂപം തെളിഞ്ഞു

 

.
.
.
പെട്ടെന്ന് ആയിരം സൂര്യന്റെ ശോഭയോടെ ആകാശത്തിൽ ഒരു വെള്ളിടി വെട്ടി. …ടെറസിൽ നിന്ന നന്ദന നടുങ്ങി വിറച്ചു. ….അവൾ അകത്തേക്ക് ഓടിക്കയറി വാതിൽ അകത്തുനിന്ന് പൂട്ടി. …

പുറത്ത് സംഹാരമാടുന്ന ശക്തമായ മഴയുടെ ഇരമ്പൽശബ്ദം അവൾ കേട്ടു. ..തെളിഞ്ഞ അന്തരീക്ഷമായിരുന്നല്ലോ ഇതുവരെ …പെട്ടെന്നൊരു മഴ. ..മുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ പുറത്ത് നിരനിരയായി പൊട്ടി ഉതിരുന്ന മിന്നൽ പിണരുകളുടെ കാതടിപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദം നന്ദന കേട്ടു. ..ഇതെന്തൊരു മഴ. ..

ഇടി മിന്നലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് ലക്ഷ്മിയും വിശ്വനാഥനും ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു. ..

“നല്ല മഴയാണല്ലോ“
പുറത്തുപെയ്യുന്ന മഴ നോക്കി വിശ്വനാഥൻ ജനൽ വലിച്ചടച്ചു…. ഒരുവേള ലക്ഷ്മിയുടെ ചിന്തകൾ ജനലിനപ്പുറം കുത്തിയൊഴുകുന്ന മഴയിലേക്ക് നീണ്ടു. ..മഴയുടെ തണുപ്പിൽ ഹൃദയത്തിൽ എവിടെയോ ഒരു നോവ് പടരുന്ന പ്രതീതി
.
.
.
.
പിറ്റേന്ന് വിടർന്ന പുലരി അഭിമന്യുവിന്റെ ആയിരുന്നു. ..അവൻ അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റു ഫ്രഷ് ആയി….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *