ചിത്രയും പാലക്കാട്ടെ കല്യാണ വീടും – 8 28അടിപൊളി  

“അല്ല അങ്കിൾ,, മഹി,, മഹിക്കിതെന്തു പറ്റി?”

മഹി കിടക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ശേഷം, അയ്യർ സാർ വളരെ ലാഘവത്തോടെ എനിക്ക് ഉത്തരം തന്നു,,,

“ഓ,, അങ്ങനെ ഭയപ്പെടാൻ മാത്രം ഒന്നുമില്ല മോളെ,,, പാവം,, കൂടുതലായി കുടിച്ചെന്നു തോനുന്നു,, നന്നായി ഒന്ന് ഉറങ്ങി എഴുന്നേറ്റാൽ ശരിയായിക്കോളും”

“എന്നാ,, ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ” എന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ മഹിയുടെ അടുത്തേക് ചെല്ലാൻ തുനിഞ്ഞതും അയ്യർ സാർ എന്നെ തടഞ്ഞു,,

“ഓഹ്,, ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ മോളെ,, അതിൻ്റെ ഒന്നും ഒരു ആവശ്യവുമില്ല,, എന്താ മോൾക്ക് എന്നെ വിശ്വാസമില്ലേ??” ( അയാളുടെ സംസാരം വളരെ മൃതു രീതിയിൽ ആയിരുന്നെങ്കിലും അപ്പോഴുള്ള അയാളുടെ ‘നോട്ടം’ ഒരു തരം ഭീഷണി ഉളവാകുന്നതായിരുന്നു)

എന്തോ, അയാളുടെ ആ സംസാരവും, നോട്ടവും കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ചെറുതായൊന്നു ഭയന്നു! അത് കാരണം മഹിയുടെ അടുത്തേക് പോകാനുള്ള എൻ്റെ ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു!

ആഹ്,, ആട്ടെ അങ്കിൾ,, എന്തിനാ ഞങ്ങളെ ഇങ്ങോട്ടു വിളിപ്പിച്ചേ?? (മാളു ഇടയ്ക്കു കയറി ചോദിച്ചു)

മാളുവിൻറ്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും, ഇരുണ്ടു തുടങ്ങിയ അയ്യർ സാറിൻറെ മുഖം വീണ്ടും പ്രസന്നമായി

“ആഹ്,,, അങ്ങനെ കാര്യമുള്ള കാര്യം ചോദിക്ക്” എന്ന് ഒരു താളത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അയ്യർ സാർ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി,,

“അല്ല,, നിങൾ രണ്ടു പേരും കാലത്തു ഭയങ്കര നൃത്ത മത്സരം ആയിരുന്നു എന്ന് കേട്ടു”?

അയ്യർ സാർ ചോദ്യം മുഴുവിപ്പിക്കാൻ കാത്തു നിന്ന കണക്കെ ‘മാളു’ ആവേശത്തോടെ എന്നാൽ നിഷ്കളങ്കമായി മറുപടി കൊടുത്തു,,

“അതെ അങ്കിൾ,,, എന്നിട്ട് അറിയുവോ? ഈ ചിത്രേച്ചി എന്നെ തോൽപ്പിച്ച് കളഞ്ഞു”

ഓ,, അതെയോ,, അതിപ്പോ ചിത്ര മോളെ കണ്ടാ തന്നെ അറിയാലോ, ഭയങ്കര മിടുക്കി ആണെന്ന് (അതും പറഞ്ഞു അയ്യർ സാർ എന്നെ ആപാദചൂഡം ഒന്ന് നോക്കി, എന്തോ അയാളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ എനിക്ക് തൊലി ഉരിയുന്നതു പോലെ തോന്നി)

അയ്യർ സാർ തുടർന്നു,,

ഈ അയ്യരുടെ മോളുടെ കല്യാണത്തിന് വന്നിട്ട്, ഇത്രയും നന്നായി നൃത്തം ചെയ്ത നിങ്ങൾക്കു എന്തെങ്കിലും സമ്മാനങ്ങൾ തരാതെ വിട്ടാൽ അത് അങ്കിളിനു കുറച്ചിൽ അല്ലയോ?? അപ്പൊ ആ സമ്മാനം തരാൻ വേണ്ടിയാ ഇപ്പൊ നിങ്ങളെ ഇങ്ങോട്ടു വിളിപ്പിച്ചേ!!

അയ്യർ സാറിൻറെ ആ വാഗ്ദാനം കേട്ടതും ‘മാളു’ നിറപുഞ്ചിരിയോടെയും,അല്പം അഹങ്കാരത്തോടെയും എൻ്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി, ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ടേക്കു വന്നത് നന്നായില്ലേ എന്ന് എന്നോട് ചോദിക്കുന്ന കണക്കെ!

സത്യത്തിൽ അയ്യർ സാറിൻറെ ആ വാക്കുകളിൽ ഞാനും തെല്ലൊന്നു ആശ്വസിച്ചിരുന്നു, സമ്മാനം എന്ത് തന്നെ ആയാലും വേണ്ടില്ല, അതും വാങ്ങിച്ചു പെട്ടെന്ന് ഇവിടുന്ന് രക്ഷപ്പെടാം എന്ന് മാത്രമാണ് എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്!

പക്ഷെ, അയ്യർ സാറിൻറെ അടുത്ത വാക്കുകൾ എൻ്റെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളെയും തകിടം മറിക്കുന്നവ ആയിരുന്നു!

അയ്യർ: ദേ,, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കുട്ടിയോൾക്കു സമ്മാനങ്ങൾ തരാൻ തയ്യാറായി നില്കയാണ്, പക്ഷെ അതിനു മുമ്പ് ഞങ്ങൾക്കും നിങ്ങൾ രണ്ടാളുടെയും ഡാൻസ് കാണണം എന്ന് വല്ലാത്ത ഒരു കൊതി, അങ്ങനെ ആകുമ്പോൾ മാളുവിന്‌ ഒരു അവസരവും കൂടി ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും!

അയ്യർ സാറിൻറെ വാക്കുകൾ, കേട്ട പാതി കേൾക്കാത്ത പാതി “അതിനെന്താ അങ്കിൾ,, നമ്മൾ കളിക്കാലോ” എന്നും അപറഞ്ഞു കൊണ്ട് ആ ‘പൊട്ടി’ ‘മാളു’ ടേപ്പ് റെക്കോർഡിന് അടുത്തേക്, പാട്ട് സെറ്റ് ചെയ്യുന്നതിനായി ഓടിപ്പോയി!

പക്ഷെ എനിക്കറിയാം, ഈ കഴുകന്മാർ നമ്മളെ വെറുതെ വട്ടു കളിപ്പിക്കുകയാണ്, ഇവർക്കു കാണേണ്ടത് നമ്മളുടെ ഡാൻസ് ഒന്നുമല്ല, ഓരോ കോപ്രായങ്ങൾ പറഞ്ഞു ചെയ്യിക്കയാണ്, ഇനി ഈ ഡാൻസ് കളിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ മറ്റെന്തെങ്കിലും ആവും ഇവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ!

“എൻ്റെ ചിത്രേ,, നീ ഇങ്ങനെ മരം വിഴുങ്ങിയ കണക്കു നിക്കാതെ, ഇവിടുന്നു രക്ഷപ്പെടാനുള്ള എന്തേലും വഴി ആലോജിക്ക്” (എൻ്റെ മനസ്സ് എന്നോട് തന്നെ മന്ത്രിച്ചു)

പക്ഷെ, എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും, ആ സമയത്തു എൻ്റെ മണ്ടയിൽ ഒരു ബുദ്ധിയും ഉദിക്കുന്നുമില്ല!!