അല്പം കഴിഞ്ഞതും, മാളുവിന്റ്റെ രക്ഷയ്ക്കായി, രാഘവൻ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി,,
രാഘവൻ: ആ മാളു,, രാത്രി ഒരുപാടായി,, നീ ഇനി പൊയ്ക്കോ,, അയ്യരെ,, ആ മാളുവിനെ അങ്ങ് വിട്ടേക്ക് (അല്പം കടുപ്പിച്ചാണ് രാഘവൻ ആ അവസാന വാചകം പറഞ്ഞത്)
രാഘവൻറ്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും, അയ്യർ സാറിന്റെ മുഖം ചെറുതായി ഒന്ന് മങ്ങി,, എങ്കിലും അവസാനമെന്നോണം മാളുവിന്റ്റെ മുലകളെ ഒന്ന് രണ്ടു തവണ നല്ല ശക്തിയോടെ കുഴച്ചു വിട്ടാണ് അയ്യർ സാർ അവളുടെ മുലകളിൽ നിന്നും കൈ പിൻവലിച്ചത്,,
അയ്യർ സാറിൻറ്റെ ആ അവസാന പിഴിച്ചലിൽ, മാളുവിൽ നിന്നും “അയ്യോ,,അങ്കിൾ,, ഹാ,, പതുക്കെ എന്ന് പറയുന്നതോടൊപ്പം അവൾ അവളുടെ ശരീരം ഒന്നാകെ ഒന്ന് ഇളക്കുന്നതും, അയ്യർ സാറിൻറെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു അയാളെ തടയാൻ ശ്രമിക്കുന്നതും ഞങ്ങളെല്ലാവരും കണ്ടു നിന്നു!
അയ്യർ സാറിൻറ്റെ പിടിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട ‘മാളു’ പുറത്തേക്കു പോകുന്നതിനിടയിൽ എൻ്റെ നേർക്കൊന്നു നോക്കി (ഞാൻ കൂടെ ചെല്ലുന്നില്ലെ,, എന്ന അർത്ഥത്തിൽ)
എന്നാൽ, മാളുവിൻറ്റെ അടുത്തേക് ചെല്ലാൻ ഞാൻ രണ്ടടി മുന്നോട്ടു വെച്ചതും, വീണ്ടും സോമൻ സാർ എൻ്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു എന്നെ തടഞ്ഞു! അതിൻ്റെ തുടർച്ചയെന്നോണം സാമി മാളുവിനോടായി പറഞ്ഞു!
ഹ്മ്മ്,, ‘മാളു’ പൊയ്ക്കോളൂ,, ചിത്ര മോള് എന്നും ഇവിടെ ഉണ്ടാവൂല്ലല്ലോ, അതുകൊണ്ടു ചിത്രമോൾക് ഇന്ന് രാത്രി തന്നെ നമ്മൾ എല്ലാവരും കരുതി വെച്ച സമ്മാനങ്ങൾ കൊടുത്തു തീർത്തിട്ടേ വിടുന്നുള്ളൂ,, മോൾക്കുള്ളത് നമ്മൾ സൗകര്യം പോലെ പിന്നൊരു ദിവസം തരാം!
സാമി പറഞ്ഞു തീർത്തതും അയ്യർ സാർ കൂട്ടിച്ചേർത്തു,,,
“ആഹ്,, പിന്നെ മാളു,, പാറു അമ്മയോട് എന്നെ കാക്കണ്ടാന്നു പറഞ്ഞേക്, ഞാൻ ഇന്ന് ഇവിടെ എൻ്റെ കൂട്ടുകാരുമൊത്തു കിടന്നോളാം,, ”
പിന്നെ, അയ്യർ സാർ എൻ്റെ നേർക്കൊന്നു നോക്കിയതിനു ശേഷം വീണ്ടും മാളുവിനോടായി പറഞ്ഞു
“ആഹ്,, അതുപോലെ ആരെങ്കിലും ‘ചിത്ര മോളെ’ അന്വേഷിക്കയാണെങ്കിൽ പറഞ്ഞേക്, ‘മഹിക്ക്’ സുഖമില്ലാത്ത കാരണം അവർ രണ്ടു പേരും നേരത്തെ മുറിയിൽ കയറി കതകടച്ചെന്നു!!
ഇത്രയൊക്കെ കേട്ടിട്ടും ‘മാളു’ പോവാതെ അവിടെത്തന്നെ പരുങ്ങി നില്കുന്നത് കണ്ടു ‘സാമി’ അല്പം അക്ഷമയോടെ പറഞ്ഞു,,
“അല്ലാ,, ഇനി മാളൂനും നമ്മുടെ ഒപ്പം ഇവിടെ കൂടണമെങ്കിൽ ആവാട്ടോ,, നമുക്കതിൽ സന്തോഷമേ ഉള്ളൂ”
സാമി അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും, ഞാനും, രാഘവനും ഒഴികെ മറ്റു മൂന്നു പേരും അട്ടഹസിച്ചു ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി
പക്ഷെ, പോകുന്നതിനു മുമ്പായി ‘മാളു’ എൻ്റെ അടുത്തേക് നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടു
ഞാൻ കരുതി, അവളെ രക്ഷിക്കാൻ ഒപ്പം വന്ന ഞാൻ കെണിയിൽ അകപ്പെട്ടതിൽ എന്നോട് ക്ഷമ പറയാനോ മറ്റോ ആയിരിക്കുമെന്നാ,, എന്നാൽ അത് അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല
‘മാളു’ എൻ്റെ കാതോരം വന്നു സ്വകാര്യം ഓതി “ചേച്ചി പേടിക്കണ്ട,, ആരും ഒന്നും അറിയില്ല,, ജസ്റ്റ് എൻജോയ്”!!
സത്യത്തിൽ എന്നോട് ആ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു പുറത്തേക്കു പോയ മാളുവിനെ എനിക്ക് ആശ്ചര്യത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കാനേ സാധിച്ചുള്ളൂ!!
‘മാളു’ മുറി വാതിൽ ചേർത്തടച്ചു പുറത്തേക്കു പോയതും ഇവരുടെയെല്ലാം മട്ടും ഭാവവും മാറിത്തുടങ്ങി,,
അപ്പോഴുള്ള കാഴ്ച എങ്ങനെയെന്നാൽ,,,
ആർത്തി പിടിച്ച ഒരു ചെന്നായക്കൂട്ടം എൻ്റെ ചുറ്റിലും നിന്നു കാമം കത്തുന്ന കണ്ണുകളോടെ എന്നെ നോക്കി നിക്കുന്നു,, അവർക്കു ഒത്ത നടുവിൽ നിസ്സഹായായ ഒരു ആട്ടിൻ കുട്ടി കണക്കെ പേടിച്ചരണ്ട് ഞാനും നില്കുന്നു!
ഇന്ന് കാലത്തു എൻ്റെ മനസ്സിൽ തോന്നിയ ആ ഉൾവിളി, വീണ്ടും തിരതല്ലി എൻ്റെ ഓർമകളിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു “ചിത്രേ,, നീ എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഇവിടുന്നു പോയില്ലെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ ദിവസം നിനക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാൻ പറ്റാത്ത ദിവസമായി മാറും” എന്ന ഉൾവിളി!!
അതെ! ഇപ്പോഴത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ അത് ഏറെക്കുറെ സത്യമാകുമെന്നു എനിക്ക് ഉറപ്പായി തുടങ്ങി! ഇന്ന് ഈ ചെന്നായക്കൂട്ടം എന്നെ പിച്ചിച്ചീന്തും, ഇന്ന് എനിക്ക് ശരിക്കും ഒരു കാള രാത്രി തന്നെ ആയിരിക്കും!!