ആ താടിയും മുടിയും ഒക്കെ പോയപ്പോ ഞാൻ എവിടെയോ കണ്ടാ നല്ല പരിജയം ഉണ്ട്. പക്ഷെ എവിടെ എന്ന് ഓർക്കുന്നില്ല.”
“സാരിയിൽ കാണാൻ നല്ല ഭംഗി ആട്ടോ.”
“താങ്ക് യു.”
അങ്ങനെ ഓരോന്നു പറഞ്ഞു ആ വലിയ തറവാട്ടിലെ ക് ഞങ്ങൾ കയറി ചേന്നു.
കാർത്തികയുടെ അച്ഛനും അമ്മയും അനിയത്തിയും മുൻപ് വശത്ത് തന്നെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
ഞങ്ങളെ കണ്ടതോടെ ചാരു കാസരയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന കാർത്തികയുടെ അച്ഛൻ അറിയാതെ എഴുന്നേറ്റു പോയി.
കാർത്തികയുടെ അനിയത്തി ജ്യോതികയുടെ തലമുടി ചികി കൊണ്ട് ഇരു
ന്ന കാർത്തികയുടെ അമ്മയും ഒരു നിമിഷം സ്ഥാമ്പിച്ചു എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് കാർത്തികയുടെ അച്ഛന്റെ നേരെ നോക്കുന്നത് കണ്ടു.
ജ്യോതിക ആണേൽ അന്തം വിട്ട് ഞങ്ങളെ തന്നെ നോക്കി നില്കുന്നു.
ആ നാടു മുറ്റത്തു വന്ന് ഞങ്ങൾ വന്ന് നിന്ന്.
അവന്റെ തോളിൽ ഒരു ബാഗും അവന്റെ കൈയും പിടിച്ചു മറ്റേ കൈയിൽ അവന്റെ ബാഗും പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന കാർത്തികയെ കണ്ടു ജ്യോതി ക് ആർക്കും ഒന്നും പറയാൻ പോലും കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു.
പെട്ടന്ന് ആയിരുന്നു അത് സംഭവിച്ചത്.
കാർത്തികയുടെ അച്ഛന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ആ കണ്ണിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ വരുന്നു.
കാർത്തിക ഞെട്ടി താൻ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ട് ഇല്ലാത്ത സംഭവം അച്ഛന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നു.
പെട്ടന്ന് കാർത്തികയുടെ അമ്മ ഓടിവന്നു അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന്
ആ മൃദുല മായ കൈ അവന്റെ മുഖത്തു തലോടി യാ ശേഷം.
“എന്റെ കാർത്തി….
എന്റെ സുഭദ്ര യുടെ മകൻ.”
എന്ന് പറഞ്ഞു അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി.
അവന് ആണേൽ എന്താണെന്നു ഒന്നും മനസിലാകാതെ കാർത്തികയെ നോക്കി.
കാർത്തിക ആണേൽ ഇവിടെ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നെ എന്നോർത്ത് അവിടെ തന്നെ നിൽകുവാ.
ഇന്നേ വരെ കണ്ണീർ കാണാത്ത അച്ഛന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ വരുക.
“അമ്മേ…
എന്റെ പേര് കാർത്തി അല്ലാ വിവേക് ആണ്.
എനിക്ക് നിങ്ങളെ ഇതിന് മുൻപ് അറിയില്ല.
പിന്നെ എങ്ങനെ.”
അപ്പോഴേക്കും കാർത്തിക യുടെ അച്ഛൻ അവന്റെ അടുത്തേക് വന്നിട്ട് അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചിട്ട്.
“നിനക്ക് ഞങ്ങളെ അറിയില്ലേലും.
ഈ മുഖചായം മാത്രം മതി ഞങ്ങൾക് അരുണിന്റെ മകൻ ആണെന്ന് ഉള്ള
തിൽ.
എന്നോ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി എന്ന് ഞങ്ങൾ കരുതിയ ഞങ്ങൾക് ആണ് തെറ്റ് പറ്റി പോയത്.”
പക്ഷേ അവന് ഒന്നും മനസിലാകുന്നില്ല. തനിക് മനസിലാകാതെ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലായിരുന്നു പക്ഷേ ഇപ്പൊ ഇത് എനിക്ക് മനസിലാകുന്നില്ല.
അപ്പോഴേക്കും എന്റെ മുഖത്തേക് നോക്കി കാർത്തിക യുടെ അമ്മ പറഞ്ഞു.
“അത് മനസിലാക്കാൻ ഉള്ള പ്രായം ഒന്നും നിനക്ക് അന്ന് ഇല്ലായിരുന്നടാ.
നീ ഒരു വയസ്സ് ആയ ഒരു കുട്ടി ആയിരുന്നു.”
കാർത്തിക ആണേൽ ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചു ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു. അപ്പൊ തന്നെ കാർത്തിക യുടെ അമ്മ അവളുടെ തലക്കോട്ട് ഒന്ന് തട്ടിട്ട്.
“എവിടന്നാടി ഇവനെ കിട്ടിയേ..
ജനിച്ചപ്പോ തൊട്ട് കണ്ണ് ഇവന്റെ മുഖത്ത് ആയിരുന്നു.
അവസാനം നീ തന്നെ റഞ്ചി ല്ലെടി കള്ളി.”
അപ്പോഴാണ് കാർത്തിക ക് മനസിലായെ ഇവൻ ആണ് അവൻ എന്ന്.
അച്ഛന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ അതേ മുഖം എന്ന് അവൾക് ഓർമ്മ വന്നത്.
കാർത്തിക വിശോഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ചെറുപ്പത്തിൽ മരണപെട്ട് പോയി എന്ന് അമ്മയും അച്ഛനും പറഞ്ഞ സുഭദ്ര ആന്റി യുടെയും അരുൺ അങ്കിലിന്റെയും മകൻ അവനാണ് ഇവൻ എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ. ഇവനോട് പ്രണയം തിന്നാൻ ഉള്ള കാരണവും അവൾക് മനസിലായി.
പിന്നെ അവനെയും അവളെയും വീട്ടിലേക് കയറ്റി.
ജ്യോതിക ആണേൽ ഇങ്ങനെ അന്തം വിട്ട് ഇരിക്കുക ആണ്.
“ജ്യോതിക അല്ലെ.
ചേച്ചി പറഞ്ഞായിരുന്നു.
ഒരു കുരിപ്പ് വീട്ടിൽ ഉണ്ടെന്ന്.
ഇപ്പോഴും ഇടി ഒക്കെ മേടിക്കുന്നുന്നുണ്ടോ അല്ലാ കരട്ട ബെൽറ്റ് അങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞു നടക്കുവാ എന്നൊക്കെ അല്ലോ ചേച്ചി പറയുന്നേ.”
അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും ജ്യോതികക് ഒന്നും മിണ്ടാൻ കഴിയുന്നില്ല.
“എടി പെണ്ണേ എങ്ങനെ ഉണ്ട് എന്റെ ഏട്ടൻ.”
കാർത്തിക യുടെ ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ.
“ഏയ്യ്..”
“ഇവൾ വേറെ എവിടെ ആയിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു ഏട്ടാ.”