ഡേവിഡ് ഡേവിഡ് മിസ്റ്റർ ഡേവിഡ് 1

David David Mister David Part 1 | Author : David John

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

സുഹൃത്തുക്കളെ, ഞാൻ കുറച്ചു കാലമായിട്ടാണ് കമ്പി വായിച്ചു തുടങ്ങിയത്. ഇവിടെയുള്ള ചില കഥകളും അനുഭവങ്ങളും വായിച്ചപ്പോൾ എനിക്കു തോന്നി, എന്റെ ചില അനുഭവങ്ങളും ചില സുഹൃത്തുക്കളുടെയും ബന്ധുക്കളുടെയും അനുഭവങ്ങളും കൂടി ചേർത്ത് ഒരു നോവല് പോലെ എഴുതിയാലോ എന്നു. ഞാൻ ഒരു പുതുമുഖമാണ്. എത്രത്തോളം നിങ്ങളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനും രസിപ്പിക്കാനും പറ്റും എന്നറിയില്ല. ഇതിൽ ഒരുപാടു കഥാപാത്രങ്ങൾ വരും. എല്ലാവര്ക്കും ഇഷ്ടപ്പെടും എന്ന വിശ്വാസത്തോടു കൂടി തുടങ്ങുന്നു .

ഞാൻ ഡേവിഡ് ജോൺ. ഇത് എന്റെ കഥയാണ്. എന്റെ കൌമാര കാലം തൊട്ട് മധ്യ വയസ്സു വരെ എന്റെ ജീവിതത്തില് നടന്ന സംഭവങ്ങൾ ഒരു കൌമാരക്കാരന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പോടെയും ഒരു കാമുകന്റെ മനസ്സോടെയും ഒരു കോഴിയുടെ ചതുരതയോടെയും ഒരു സഹിത്യകാരന്റെ കഥാകഥന ചാതുരിയോടും നിങ്ങള്ക്ക് മുന്നിലേക്ക് എത്തിക്കാനാണ് എന്റെ എളിയ ശ്രമം. ഒരു ഹൈറേഞ്ച്കാരൻ അച്ചായൻ എന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ എന്താണ് നിങ്ങളുടെ മനസിലേക്ക് വരുന്നത്. അതാണ് ഞാൻ.

വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാൽ,കുടിയേറ്റ കാലത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ കോട്ടയം-എറണാകുളം ജില്ലകളുടെ പ്രാന്ത പ്രദേശത്ത് നിന്നും എന്റെ വല്യപ്പൻ ആണ് ആദ്യം ഹൈറേഞ്ച് കയറിയത്. കാടും മലയും വെട്ടിപ്പിടിച്ചു കഷ്ടപ്പെട്ട് അങ്ങേര് കുറെ സ്വത്തുണ്ടാക്കി. കുറച്ചൊന്നുമല്ല, ഭീഷ്മപർവം സിനിമയിൽ അഞ്ഞൂറ്റി കാരുണ്ടാക്കിയ പോലെ , ഏലവും കുരുമുളകും വളരുന്ന മലനിരകൾ മുതൽ റബർ മരങ്ങൾ പടർന്നു പന്തലിച്ച് കിടക്കുന്ന മലയടിവാരങ്ങൾ വരെ വല്യപ്പൻ സ്വന്തമാക്കി. പട്ടികളെ പോലെ പണിയെടുക്കുന്ന അഞ്ചാൺമക്കളെയും ഏറ്റവും അവസാനം 2 പെണ്മക്കളെയും അങ്ങേരുണ്ടാക്കി .

അതിൽ മൂത്തതാണ് എന്റെ അപ്പൻ. നമ്മുടെ കഥയിൽ എന്റെ അപ്പനും അമ്മയ്ക്കും സഹോദരങ്ങൾക്കും പ്രാധാന്യമില്ല. കഥ നടക്കുന്ന കാലഘട്ടം തൊണ്ണൂറുകളുടെ മദ്ധ്യകാലം മുതൽ കോവിഡ് കാലഘട്ടം വരെയുള്ളതാണു. ഹൈറേഞ്ചിലെ ഒരു മലമൂട്ടിൽ നിന്നും തുടങ്ങി ബാംഗ്ലൂർ നഗരത്തിലെ ഒരു MNC IT കമ്പനിയിൽ വളരെ ഉയർന്ന ഒരു ജോലിയിൽ ആണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ എത്തി നില്ക്കുന്നത്. അപ്പോ കാമോൺട്രാ ഡേവി …. ചാമ്പിക്കോ

ഞാൻ ചെറുപ്പം മുതൽക്കേ പല പല ചെല്ല പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. അതില് പ്രധാനപ്പെട്ടത് കുട്ടൻ , ഡേവി, ഡേവിഡ് , ഡേവിചായൻ , അച്ചായൻ , ഡി ജെ എന്നിവയാണ്. എന്റെ വീട്ടില് എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നത് കുട്ടൻ എന്നാണ്. കാര്യം ഞാൻ ജനിച്ചത് സമ്പത്തിന്റെ മടിത്തട്ടിലാണെങ്കിലും എല്ല് മുറിയെ പണിതാലേ പല്ല് മുറിയെ തിന്നൂ എന്നു വിശ്വസിച്ചിരുന്ന എന്റെ അപ്പന് ഞാൻ കൂലി കൊടുക്കാതെ പണിയെടുപ്പിക്കാമായിരുന്ന ഒരു ബംഗാളി ആയിരുന്നു. എനിക്കോർമ്മ വച്ചപ്പോൾ തൊട്ട് 4-5 മണിക്ക് ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കുമായിരുന്നു. ഹൈറേഞ്ചിലെ കൊടും തണുപ്പതും അപ്പന് നേരത്തെ കുത്തി പൊക്കുമായിരുന്നു. പല്ല് തേച്ചാൽ ഒരു കട്ടൻ അടിച്ചു നേരെ തൊഴുത്തിലേക്കാണ്.

ഏകദേശം മനസിലായി കാണുമല്ലോ എന്റെ ദിനചര്യ. കോളേജിൽ പോകുന്നതിന് മുന്പും ശേഷവും നല്ല പണി വീട്ടില് തന്നെ കാണുമായിരുന്നു. സ്കൂളിൽ അത്യാവശ്യം അലമ്പും അത്യാവശ്യം പടിത്തവുമൊക്കെയായി പോകുന്ന സമയത്ത്  എത്തിയപ്പോൾ ആണ് വാണമടി എന്ന കലാപരിപാടി ആദ്യമായിട്ടു ചെയ്യുന്നത്. കൂട്ടുകാരൻ ഷിബു തന്ന കൊച്ചുപുസ്തകം ബുക്കിന്റെ അകത്തു വച്ച് വായിച്ചു വാണമടിച്ചു തുടങ്ങിയതാണ്. പിന്നീട് അത് സ്ഥിരം പരിപാടിയായി.

പുസ്തകം അല്ലാതെ വീട്ടിലെ പണിക്കാര് പെണ്ണുങ്ങള് കൈലിയും ബ്ലൌസ് ഉം ഇട്ടു വന്നു കാണുന്നതല്ലാതെ ലൈവ് ഷോ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. ഇവിടെ പല കഥകളിലും വായിച്ച പോലെ കമ്പിയടിപ്പിക്കുന്ന ടീച്ചർ മാരുമില്ലായിരുന്നു. സരസ്വതി ടീച്ചർ, ലക്ഷ്മി ടീച്ചർ, ഷീല ടീച്ചർ എല്ലാം കണക്കായിരുന്നു. കൊച്ചുപുസ്തകങ്ങളും വാണമടിയും മാത്രമായിരുന്നു മൈ എൻറർടെയ്ൻമെൻറ് പിന്നെ ഫുട്ബോൾ . പത്തിൽ പടിക്കുന്ന സമയത്താണ് എന്റെ പിന്നീടുള്ള ജീവിതം മാറ്റിമറിച്ച ഒരു ജന്മം, ഒരു നാരീ ജന്മം വന്നത്.