സാവിത്രി പ്രതീക്ഷിച്ച ഉത്തരം അതല്ല..
അവൾ വീണ്ടും ചിണുങ്ങി..
“ എന്തിനാടാ നീ എന്നെ പുറത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോവുന്നേ… ?”..
രണ്ട് വിരലുകൾ വഴുവഴുപ്പിലൂടെ അവൾ ഊരിയടിച്ചു..
“” പോയിട്ട്… പോയിട്ട് നമ്മളന്ന് തന്നെ വരുവോടാ… ?..
എവിടേക്കാ നമ്മള് പോവാ… ?.
എന്തിനാ… എന്തിനാ നീയെന്നെ… ?”..
വീണ്ടും ഒരു രതിമൂർഛ…
ശബ്ദം അവൾ കടിച്ചമർത്തി..
പൂറ്റിൽ നിന്നും പിറവിയെടുത്ത തേനുറവ, കൂതിത്തുളയും കുതിർത്ത്, ബെഡ്ഷീറ്റ് നനച്ചിരുന്നു…
“എല്ലാം മോളുടെ ഇഷ്ടം…
എവിടേക്ക് പോണം..?.
എത്ര ദിവസം പോണം… ?.
എല്ലാം എന്റെ സാവിക്കുട്ടി തീരുമാനിച്ചാ മതി…
അതിനിടക്ക് എനിക്ക് ജോലിക്കും പോണം…”
“വേണ്ട… നിനക്കിനി ജോലിയൊന്നും വേണ്ട…
ഒഴിവാക്കിയേക്ക്… അല്ലേൽ ലീവെടുക്ക്… നമുക്ക് പോകാം… കുറേ ദിവസത്തേക്ക് എങ്ങോട്ടേലും പോകാം…”
സാവിത്രി എന്തിനും തയ്യാറായിരുന്നു..
“അയ്യോ… ഞാനൊരുപാട് ആഗ്രഹിച്ച് കിട്ടിയ ജോലിയാ…”
“അപ്പോ എന്നെ നീ ആഗ്രഹിച്ചില്ലേ… ?
ങേ… ഇല്ലേ… ?..
നീ ജോലി ഉപേക്ഷിച്ചാലും മരണം വരെ നമുക്ക് ജീവിക്കാനുള്ളത് എന്റേലുണ്ട്…
നമ്മളെത്ര ശ്രമിച്ചാലും തീരാത്തത്ര… എനിക്കിത് കൊടുക്കാൻ ആരുമില്ല…
അനന്തരാവകാശം കൊടുക്കാൻ മക്കളുമില്ല…
എന്റേതെല്ലാം നമ്മൾക്കുള്ളതാ…
എല്ലാം…”
സാവിത്രിയുടേത് ഉറച്ച ശബ്ദമായിരുന്നു..
“ഉം… അതൊക്കെ നമുക്കാലോചിക്കാം..
പിന്നെ ഇപ്പോ മക്കളില്ലെന്നല്ലേയുള്ളൂ…
ഇനി ഉണ്ടായിക്കൂട എന്നില്ലല്ലോ… ?”..
കുസൃതിയോടെയാണ് ഉണ്ണി ചോദിച്ചത്..
അത് കേട്ട് സാവിത്രിയുടെ മുലക്കണ്ണ് രണ്ടും പുറത്തേക്ക് തുറിച്ചു..
“ഉണ്ണീ… അത്… അതൊക്കെയിനി…
നടക്കോ… ?”..
“ എന്തേ നടക്കാത്തത്…
എന്റെ സാവിത്രിക്കുട്ടിക്ക് ഇപ്പഴും നല്ല ആരോഗ്യമല്ലേ…
നമ്മളൊന്ന് ശ്രമിച്ചാ…”
“ശ്രമിച്ചാ….?”..
“ശ്രമിച്ചാ… പത്താം മാസം എന്റെ മോള് പ്രസവിക്കും…”
കുറേ നേരത്തിന് സാവിത്രിയൊന്നും മിണ്ടിയില്ല..
അതിന്റെ വരുംവരായ്കകൾ അവൾ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു..
ആഗ്രഹമുണ്ട്..
ഒരുപാട് കൊതിയുണ്ട്…
ഒരു കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കാനും, അതിനെ പാലൂട്ടാനും കൊതിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് വർഷങ്ങളായി..
ഉപേക്ഷിച്ചതാണ് ആ കൊതിയൊക്കെ..
നടക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചതാണ്..
ഇനിയീ പ്രായത്തിൽ… ?..
ചുറ്റുമുള്ള സമൂഹം… ?..
“ആഗ്രഹമുണ്ട് ഉണ്ണീ… പക്ഷേ…”
“ഉം… എനിക്കറിയാം… അതൊക്കെ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് നമുക്ക് ചിന്തിക്കാം…
ഇപ്പോ എനിക്കതൊന്നുമല്ല ആഗ്രഹം…”
“പിന്നെന്താടാ… ?”
“ പറയട്ടേ… ?”..
“ ഉം… പറ… എന്താ ഉണ്ണീടെ ആഗ്രഹം.?’
താൻ കരുതിയത് തന്നെ അവൻ പറയണേന്ന് സാവിത്രി ആഗ്രഹിച്ചു.
“എനിക്ക്… എനിക്കിപ്പോ കാണണം..”
അത് പറയുമ്പോ ഉണ്ണി കിതച്ചിരുന്നു..
“എന്ത്… ?”
മനസിലായെങ്കിലും സാവിത്രി ചോദിച്ചു..
“ എനിക്ക്… എനിക്കെന്റെ മോളെയൊന്ന് കാണണം… ഇപ്പത്തന്നെ….”
“ ഇപ്പഴോ… ?”
“ഉം… ഇപ്പോ….”
“അതെങ്ങിനെയാ ഉണ്ണീ… ?.
സമയം എത്രയായെന്നറിയോ… ?.
നാളെ… നാളെ പോരേ…
അതുമല്ല, ഇന്ന് നമ്മൾ കണ്ടതല്ലേ..?”..
“ ഇന്ന് കണ്ടത് എന്റൊപ്പം ജോലി ചെയ്ത ടീച്ചറിനെയല്ലേ…
എനിക്കിപ്പം കാണേണ്ടത് എന്റെ കാമുകിയേയാണ്…
എന്റെ സാവിത്രിക്കുട്ടിയെ…”
സാവിത്രിക്കും ആഗ്രഹമുണ്ട്..
ഇത്രയും കാലം ഉണ്ണി വെറുമൊരു പ്യൂണായിരുന്നു..
ഇന്നതല്ല..
ഇന്ന് തന്റെ മനസിൽ കുടിയേറിയവനാണവൻ.. തന്റെ കാമുകൻ..
അവനെയൊന്ന് കാണാൻ തനിക്കുമുണ്ട് ആഗ്രഹം..
പക്ഷേ ഈ സമയം… ?..
“എങ്ങിനെയാടാ നീ ഈ സമയത്തിങ്ങോട്ട്…
അത് വേണോ ഉണ്ണീ…?.
നാലഞ്ച് കിലോമീറ്ററില്ലേ… ?.
നാളെ കണ്ടാ പോരേടാ കുട്ടാ… ?”..
“പോര… ഞാനങ്ങോട്ട് വരുവാ…
മുറ്റത്തേക്കൊന്നും ഇറങ്ങണ്ട… ആ സിറ്റൗട്ടിലൊന്ന് നിന്നാ മതി… ഞാനൊന്ന് കണ്ടിട്ട് പൊയ്ക്കോളാം… “
അവന്റെ കൊതി എത്രത്തോളമുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി..
“ ഉണ്ണീ…ശ്രദ്ധിക്കണേടാ…”
അത്രയേ സാവിത്രി പറഞ്ഞുള്ളൂ…
“എന്റെ ബൈക്ക് കണ്ടിട്ട് പുറത്തിറങ്ങിയാ മതീട്ടോ…”