ഞാൻ കുട്ടികളെ മുറിയിൽ എത്തിക്കുമ്പോൾ താത്ത ബാത്റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങുന്നതാണ് ഞാൻ കണ്ടത്..
വെറുതെയല്ല ഇവരുടെ ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും ഇത്ര ചൂട്…..
“നിനക്ക് കുടിക്കാൻ എന്താ വേണ്ടത്… ചായയോ, കാപ്പിയോ…
“ഇത്രയും നേരം വൈകിയ നേരത്ത്, ഇനി ഒന്നും വേണ്ട… ഇത്ത”…
“ങാ ഒരു ഗ്ലാസ് പച്ചവെള്ളം കിട്ടിയാൽ കൊള്ളാം”…
ആ കിടപ്പു മുറിയിൽ തന്നെയുള്ള ചെറിയ ബെഡ്റൂം ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്നു ഒരു കുപ്പി വെള്ളമെടുത്തു…
സത്യം പറയാല്ലോ….നിലത്തു നിന്നു വെറും രണ്ടടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ആ ഫ്രിഡ്ജ് തുറക്കാൻ ഒരു നിമിഷം താത്ത കുനിഞ്ഞു നിന്നപ്പോൾ എന്റെ ദൃഷ്ടികൾ അവരുടെ തള്ളി നിൽക്കുന്ന ഉരുണ്ട ചന്തികളിൽ ഉടക്കി നിന്നു….
മേശപ്പുറത്തുള്ള ഗ്ളാസെടുത്തു വെള്ളമൊഴിച്ച് എനിക്ക് തന്നു….
എന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ, ആ ഗ്ലാസ് വാങ്ങിയപ്പോൾ, അവരുടെ മനോഹരമായ വിരലുകളിൽ അറിയാതെയോ, മനപ്പൂർവമോ, ഒന്ന് തൊട്ടുതലോടി….
അവർ നിറുത്തിയിടത്തു നിന്ന് ഞാൻ തുടങ്ങണോ, ശെ….. വേണ്ട… അത് ശരിയല്ല. അതോ അവരെ ഞാൻ വെറുതെ പ്രലോപിപ്പിച്ചു നോക്കണോ….
എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു തരം വടംവലി നടന്നു. എന്തൊക്കെയോ, ചിന്തകൾ ഓടിയണഞ്ഞു….
എനിക്കെന്തോ അതുവരെ പിടിച്ചു വച്ച എന്റെ കൺട്രോൾ പോകുമോ എന്ന് സംശയം തോന്നി…
വേണ്ട…. ഒന്നും വേണ്ട, ഞാൻ എന്നെ തന്നെ വിലകുറച്ചു കാണുന്നത് പോലെ ആവും അത്…. ഞാൻ വേഗം ഗ്ലാസ് മേശപുറത്തു വച്ച് തിരിഞ്ഞു നടന്നു…
തുടരും…….