“അത് ടീച്ചർക്കെന്തേലും തോന്നോന്ന് വിചരിച്ചാ”
“ഒന്നും തോന്നില്ലടാ. നോക്കുന്നത് ഇഷ്ടാ”
“ഇക്കും ഇഷ്ടാ”
“ആരെയാ അംജദിനിഷ്ടം?”
“ആരെയാ ഇഷ്ടപ്പെടണ്ട്യേ?”
“ശരിക്കും നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവളെ നീയും ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ”
“അങ്ങനെ പറയാണെങ്കിൽ ടീച്ചർക്കിന്നോട് ഇഷ്ടണ്ടാ!”
“അറിയില്ലടാ!”
“ഇഷ്ടല്ലാണ്ടാ ഇത്ര നേരം സംസാരിച്ചേ?”
“ഇഷ്ടണ്ട്”
“ഇന്നാ ഇക്കും ഇഷ്ടാ”
“എങ്ങനെത്തെ ഇഷ്ടാ?”
“എപ്പളും കാണാൻ തോന്ന്ണൊരിഷ്ടം. ടീച്ചർക്കൊ?”
“അതെ കാണാൻ തോന്നുന്നു”
“ഇക്കും”
“കാണാൻ വര്വോ?”
“വരാം.. ഇപ്പൊ വരണോ?
“അയ്യോ എനിക്ക് പേട്യാ ഇവിടെ മറ്റു ടീച്ചർമാരുള്ളതാ എല്ലാരും ഉറങ്ങിയിട്ട് വന്നാൽ മതി.”
“ഞാൻ വരും പിന്നെ പറ്റിക്ക്വോ?”
“ഇല്ല. ഞാൻ കാത്തിരിക്കും”
“പേട്യാവ്ണ്ട് ആരെങ്കിലും കണ്ടാലോ?”
“പന്ത്രണ്ട് മണിക്ക് റോഡിൽ ആരുണ്ടാവാനാ?”
“ഉം ശരി ടീച്ചറേ”
“ശരിടാ മുത്തേ!”
“ഒന്നുകൂടി വിളിക്ക്വോ അങ്ങനെ”
“ശരിടാ എന്റെ അംജദ് മുത്തേന്ന് മതിയോ!!”
“ഉം..”
“ഉറങ്ങിക്കോ ഞാൻ വിളിച്ചോളാം”
“ഇന്നൊറക്കം കിട്ടൂല.”
“ഉം ശരി.”
“അവർ ഫോൺ വെച്ച് പന്ത്രണ്ട് മണിക്ക് വേണ്ടി ആകാംക്ഷയോടെയും അല്പം ഭയത്തോടെയും കാത്തിരുന്നു. രണ്ടു ഹൃദയങ്ങളും പടപടാന്ന് മിടിച്ചു.
പതിനൊന്നര കഴിഞ്ഞിട്ടേയുള്ളൂ അംജദ് ഗെയ്റ്റിനരികിൽ നിന്ന് നട്ടം തിരിയുന്നത് കണ്ട് അവൾ പതിയെ ഗ്രില്ല് തുറന്ന് പുറത്തു ചാടി. പാടില്ല, പാടില്ലെന്ന് നൂറുവട്ടം മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചിട്ടും അവൾ തന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാനാവാതെ ഇപ്പോഴിതാ അംജദിനെ മാടിവിളിക്കുന്നു. ആരെങ്കിലും കാണുമോയെന്ന ഭയമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ചിന്തയിൽ വരാതിരുന്ന സംവൃതയവനെ മോട്ടോർ പുരയ്ക്കപ്പുറം കൊണ്ടുപോയി. അവൾ മുന്നിലും അംജദ് പിറകിലുമായി അവിടെയെത്തിയപ്പോൾ. കുറച്ചുനേരം അവരൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.
” എന്തിനാ ടീച്ചറ് വെരാമ്പറഞ്ഞേ?”
“കാണാൻ.. എന്തേ”
“എപ്പളും കാണല്ണ്ടല്ലോ പിന്നെന്താ”
“അതല്ലടാ ടീച്ചർക്ക് നിന്നെ ഒറ്റയ്ക്കൊന്ന് കാണാൻ തോന്നി.”
“ടീച്ചർക്കിന്നെ ഇഷ്ടണ്ടാ?”
“ഉം” അവൾ അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെയാണത് പറഞ്ഞത്.
“അംജദിനോ?”
“ഇഷ്ടണ്ട്”
“എന്നിട്ടെന്തിനാ ആ കുട്ടികളുടെ പിറകേ നടക്കുന്നത്?”
‘ഇനി നടക്കില്ല”
“എന്നും വരുമോ ടീച്ചറെ കാണാൻ”
“വന്നിട്ടെന്തിനാ?”
“ഒന്നുമില്ല ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചിരിക്കാം”
“ഉം..ഞാൻ ടീച്ചർടെ കൈ പിടിക്കട്ടെ?”
“അയ്യടാ എന്തിനാ?”
“വെറുതേ”
“ഉം വെറുതെയാണെങ്കിൽ പിടിച്ചോ” ഇത് കേട്ടതും അവന്റുള്ളിൽ ഉടുക്ക് കൊട്ടി. സംവൃത മുഖത്ത് നോക്കാതെ ഊറിച്ചിരിച്ച് നീട്ടിയ തൂങ്ങിക്കും സ്വർണ്ണച്ചെയിനണിഞ്ഞ വലത് കൈ അവൻ തന്റെ ഇടതു കൈയിൽ വച്ചു. സംവൃത ഒന്ന് പിടച്ചു. ചെറുപ്പമാണെങ്കിലും അന്യ പുരുഷന്റെ ആദ്യ സ്പർശനത്തിലവളൊന്ന് പൊള്ളി. ഉള്ളിൽ കനൽ കോരിയിട്ട സംവൃത അവന്റെ വിരലുകളിൽ തന്റെ വിരലുകൾ കോർത്തു. വിറച്ചുപോയ അംജദ്അലി അവളുടെ കൈവിടാതെ തന്റെ കാലിൽ വച്ചു.
അവന്റെ നിയന്ത്രണം പോകാൻ തുടങ്ങി. അവൻ യാന്ത്രികമായി അവളുടെ തോളിലേയ്ക്ക് ചായ്ഞ്ഞു. അവളൊഴിഞ്ഞ് മാറി. അവൻ വീണ്ടുമടുത്ത് അവളുടെ നിറഞ്ഞ മുടിയോട് ചേർന്ന് തലയണച്ചു. അവളൊന്ന് പിൻവലിഞ്ഞെങ്കിലും അവൻ അനങ്ങാതിരുന്നതോടെ അവൾക്ക് ധൈര്യമായി.
‘കിടന്നോട്ടെ പാവം’
പക്ഷേ അവൻ സംവൃതയുടെ കറുത്ത് നിറഞ്ഞ കൂന്തലഴകിൻ കുത്തുന്ന മാദകഗന്ധം സിരകളിലേയ്ക്ക് വലിച്ചെടുത്ത് ഉന്മാദാവസ്ഥയിലായിരുന്നു.
പതിയെയവന്റെ കൈകൾ മുടിക്കു കുറുകെ ചലിച്ച് ഇടത് തോളിൽ വിശ്രമിച്ചപ്പോഴും അവൾ ആശ്വസിച്ചു..,’ഇതൊക്കെയാവാം.’ അവൾ അറിയാതവനിലേയ്ക്കൊഴുകി അവന്റെ തോളോടുചേർന്ന് നിലച്ചു. അങ്ങിനെയിരിക്കാനെന്ത് സുഖം! ‘ഇതൊന്നും തെറ്റല്ല!’
അവന്റെ കൈകൾ കാതിലുരസി കവിളിലണഞ്ഞ് തീ പാറിയപ്പോഴും അവളെതിർത്തില്ല. ‘അംജദ് പാവമാണ്..’ അവൾ മനസ്സിൽ എഴുതിച്ചേർത്തു.
അവന്റെ കൈകൾ താഴ്ന്ന് കഴുത്തിലിഴഞ്ഞത് അവളെ നന്നായുലച്ചു. അവൾ തന്റെ ഇരുകൈകളും തന്റെ ദേഹത്തോടിറുക്കി തോളുയർത്തി സഹിച്ചിരുന്നു. അവൾക്കത് സുഖിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് കണ്ട് അവൻ വിരലുകളാൽ,കൊതിപ്പിക്കുന്ന ചങ്കിൽ പരതിയത് അവളിൽ നിശ്വാസമുയർത്തി.