പാത്തൂമ്മ പതുക്കെ അടുക്കളപണിയില് വ്യാപ്രിതായായി. പതിയെ എല്ലാം മറക്കാന് അവള് ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
അങ്ങനെയിരിക്കുന്ന നേരത്താണ് പുറത്ത് കോളിംഗ് ബെല്ലടിക്കുന്നത്. വാച്ചിലേക്ക് സമയം നോക്കിയപ്പോള് ജോലിക്കാരി നന്ദിനിക്കുട്ടിയാണെന്ന് മനസ്സിലായി.
പാത്തൂമ്മ ചെന്ന് വാതില് തുറന്നുകൊടുത്തു. ചിരിച്ചുകൊണ്ടവള് വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി.
“….ഉമ്മയുടെ വിരുന്നുകാരന് വന്നോ…..”. വന്നവശം നന്ദിനി പാത്തൂമ്മയോട് ചോദിച്ചു.
“…ഓ …റിയാസ്സോ …..അവന് മേലെയുണ്ട്…..”
“…അപ്പോള് ഈ ഏകാന്തതയില് ഒരു കൂട്ടായി അല്ലെ…..”.
“….ജ്ജി ..ഇന്നലെ കവിതയെഴുത്തിന്റെ പണിപ്പുരയിലായിരുന്നോ…രാവിലെ തന്നെ കവിതയൊക്കെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വരുന്നു..”.
“….ത്രികാല ജ്ഞനം കൈവരിച്ചോ….”.
“…രാവിലെ തന്നെന്ന്റെ കവിതയെഴുത്തിന്റെ അസ്കിത കണ്ടു ചോദിച്ചതാണെ….”.
“…അതെ ഉമ്മ …ഇന്നലെ കവിതകള് എഴുതാന് നല്ല മൂഡ് …..രാത്രിയില് ഇരുന്നോരെണ്ണം എഴുതി…..വായിക്കാന് തരാട്ടോ…..”.
“…ഞാന് വായിച്ചോളാം…..ഞമ്മക്ക് മനസ്സിലാകാത്തത് നീ പറഞ്ഞു തന്നാ മതീ….”.
“…അതിനെന്താ….ഇപ്പോള് നമ്മെ അടുക്കളയിലേക്ക് നയിക്കൂ …ഈ മാളികപുരയുടെ റാണീ…”.
പാത്തൂമ്മ അവളുടെ സന്തോഷകരമായ സംഭാഷണത്തില് അതീവ സന്തുഷ്ടയായി. നടന്ന് പോകുന്ന അവളെ നോക്കി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.. തന്റെ ഏകാന്തമായ ജീവിതത്തില് ഒരു സന്തോഷകരമായ മുഹൂര്ത്തങ്ങള് നല്കികൊണ്ടാണല്ലോ നന്ദിനി കയറി വന്നത്. അവളുടെ പ്രസരിപ്പാര്ന്ന മിഴികളിലും കുസൃതി തുളുബുന്ന കണ്ണുകളിലും അനന്തകരമായ അവളുടെ സംഭാഷണത്തിലും താന് തന്റെ എല്ലാ ഏകാന്തതയും മറക്കുകയാണല്ലോ എന്നുള്ള കാര്യം പാത്തൂമ്മ വെറുതെ ഓര്ത്തുകൊണ്ട് കട്ടിലില് ഇരുന്നു.
അപ്പോഴാണ്ണ് കട്ടിലില് കിടക്കുന്ന തന്റെ പാന്റീസ്സ് കണ്ടത്. താന് അഴിച്ചിട്ട പാന്റീസ് അവന് ഒരറപ്പില്ലാതെ ഓമനിച്ചത് തന്നെ അവന് ഒരുപാട് ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്നത് കൊണ്ടല്ലേ. എന്നീട്ടും താന് എന്തിനാണവനെ ഇത്രക്കും പരുഷമായി പെരുമാറിയത്. തനിക്ക് സുഖങ്ങള് മുറക്ക് തരാതെ ഗള്ഫില് കിടക്കുന്ന കെട്ട്യോനെ ഓര്ത്ത് അവനോടങ്ങനെ പെരുമാറെണ്ടായിരുന്നു. റിയാസ്സ് ചപ്പിയ അവളുടെ തന്നെ പാന്റീസ് എടുത്ത് പാത്തൂമ്മ ചിന്തിച്ചു.
ഭക്ഷണം കഴിക്കാന് റിയാസ്സ് വന്നിരുന്നപ്പോള് പാത്തൂമ്മ അവനെ നോക്കി. ഒന്നും ഉരിയാടാതെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചെന്ന് വരുത്തി കൈകള് കഴുകി എഴുന്നേറ്റ് മുന്വശത്തെ മുറിയിലേയ്ക്ക് നടന്ന് പോകുന്ന അവനെ അതീവ വേദനയാല് പാത്തൂമ്മ നോക്കിനിന്നു.നന്ദിനി വീട്ടില് ഉള്ളതിനാല് പാത്തൂമ്മ അവനോട് സംസാരിക്കാന് നിന്നില്ല.
സമയം പതുക്കെ പാമ്പിനെ പോലെ ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങികൊണ്ടിരുന്നു.
റിയാസ്സ് പത്രപാരായണം കഴിഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞ് നോക്കുബോഴാണ് തുറന്ന് കിടക്കുന്ന മുറിയില് കബ്യൂട്ടര് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടത്. അത് ഓണ് ചെയ്ത് ഇന്റര്നെറ്റിന്റെ മായിക ലോകത്തേക്ക് അവന് ഊളയിട്ടു. മെയിലെല്ലാം നോക്കിക്കഴിഞ്ഞവന് പതിയെ കമ്പി സൈറ്റ് എടുത്ത് കാണാന് തുടങ്ങി. ലിംഗാഗ്രത്തില് അവനു കിരുകിരുപ്പ് തോന്നി തുടങ്ങി. ഈ മുറിയിലുള്ള ടോയിലെറ്റില് കയറി വാണമടിച്ചാല്ലോ എന്നവന് തോന്നി. എഴുന്നെല്ക്കുന്നതിന് മുന്നേ അവന് എടുത്ത സൈറ്റുകള് ക്ലോസ്സ് ചെയ്തപ്പോഴാണ് അവന് ഒരു വേര്ഡ് ഫോര്മാറ്റില് ഉള്ള ഫയല് കണ്ടത്.
അവന് അത് ഓപ്പണ് ചെയ്തു. ഒരു നന്ദിനി കുട്ടി എന്ന പെണ്കുട്ടിയുടെ ബയോഡാറ്റയായിരുന്നു. അല്പ്പം സൌന്തര്യം കുറവാണെങ്കിലും മുഖശ്രീയുള്ള മെലിഞ്ഞ പ്രാകൃതമുള്ള അവളുടെ ഫോട്ടോയില് അവൻ നോക്കിയിരുന്നു. ആ വശ്യമായ കണ്ണുകൾ ഏതോ പടയൊരുക്കത്തിന്റെ കഥപറയുവാൻ തുടിക്കുന്നതായി അവനു തോന്നി. ചെറിയ നേടുനിശ്വാസത്തോടെ അവൻ സ്ക്രീനിൽ നിന്ന് കണ്ണുകൾ അടർത്തിയപ്പോൾ തൊട്ടു മുന്നിൽ നന്ദിനി നിൽക്കുന്നു.
“…… ഞാൻ മുറി അടിച്ചുവാരാൻ വന്നതാ….”.
