വണ്ടി ചെകുത്താൻ പാറയുടെ വിശാലതായിൽ നിന്നു. കാറിനുള്ളിൽ നിശബദ്ധതയെ മുറിച്ചുകൊണ്ട് കാറ്റിന്റെ മർമ്മരം ആഞ്ഞുവീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“….നന്ദിനി….”.
അവൾ റിയാസിന്റെ വിളിയിൽ ഞെട്ടി.
“….നന്ദിനി….ആ പടങ്ങൾ എപ്പോഴും സേഫായിരിക്കും…ഇവിടെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ മറ്റാരോടും പറയാതിരുന്നാൽ…പറയാതിരുന്നാൽ മാത്രം…”.
“…അതിന്…അതിന്…ഞാൻ ആരുടെ അടുത്തും പറഞ്ഞീട്ടില്ലല്ലോ…. പിന്നെ എന്തിനാണ് എന്നോട് നിങ്ങൾ ഈ പാതകം ചെയ്തേ….”.
“….ഇതെല്ലാം അവനവന്റെ നിലനില്പ്പിന് വേണ്ടി ചെയ്യുന്നതല്ലേ….ഒരു പക്ഷെ നീ ലൈലമ്മായിയെ നടന്ന കാര്യങ്ങള് വിളിച്ചു പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നു എങ്കില് ഇങ്ങനെയൊന്നും നടക്കില്ലായിരുന്നു….വികാരങ്ങള് പലര്ക്കും പലസമയങ്ങളില് അടക്കിവയ്ക്കാന് സാദ്ധിക്കാത്ത്ത അവസ്ഥ ഉണ്ടായെന്നു വരും…ആ നിമിഷങ്ങളില് ആ തെറ്റ് അവര്ക്ക് തെറ്റാല്ലാതെയായി തോന്നാം…സത്യത്തില് അവരെ അങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയില് എത്തിക്കുന്നത് സാഹചര്യവും, മനസ്സിലെ അടങ്ങാത്ത തേങ്ങലും അല്ലെ….അല്ലെ നന്ദിനി…???.”.
റിയാസ്സ് അവളെ നോക്കികൊണ്ട് ചോദിച്ചു. എന്താണ് അവന് പറഞ്ഞുവരുന്നതെന്ന് മുഴുവനായും മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും അവള് അനുദാവപൂര്വ്വം അവനെ നോക്കി ഇമവെട്ടാതെയിരുന്നു.
“…ഇവിടെ പാത്തൂ ഉമ്മയും ഞാനും തമ്മില് അങ്ങനെയോന്നാണ് സംഭവിച്ചത്….നന്ദിനി കാര്യങ്ങളെ കുറച്ചു കൂടി മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണില് കൂടി കാണണം…. സത്യത്തില് വികാരത്തിന് അങ്ങനെ കുറച്ച് കുസൃതികള് ഉണ്ട്….എല്ലാം നീ മറന്നുകളാ നന്ദിനി…”.
റിയാസ്സ് കുറച്ചുകൂടി തന്ത്രപരമായി കാര്യങ്ങള് അവളുടെ മിന്നില് അവതരിപ്പിച്ചു. സംസാരത്തിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തില് അവളുടെ മുഖം മങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“…റിയാസ്സേട്ടാ….എനിക്കിന്നലെ നഷ്ട്ടപ്പെട്ടത് എന്താനെന്നറിയില്ലേ ….ഒരു പെണ്ണിന് ചാരിത്രം നഷ്ടപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ …പിന്നെ…സത്യത്തില് ഞാനിപ്പോഴും ആത്മഹത്യക്ക് മുതിരാത്തത് തന്നെ ജീവിക്കാന് ഉള്ള കൊതികൊണ്ടാണ്….”
“….നന്ദിനി…സത്യത്തില് ഇന്നലെ സംഭവിച്ചത്….”.
റിയാസ്സ് വിശദ്ദീകരിക്കുന്നതിന് മുന്പേ നന്ദിനി അവനെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
“….മരണം …സത്യത്തില് അതിനെ കുറിച്ച് ഞാന് ചിന്തിച്ച് തുടങ്ങുകയാണ്ണ് ….എന്തിന് ജീവിക്കണം…ഈ ലോകത്തില് സാധാരണ പെണ്ണിനെ പിച്ചി ചീന്തുന്ന ലോകം ….കാര്യസാധനത്തിനായി മറ്റുള്ളവര്ക്ക് ഉപകരണം മാത്രം….”
നന്ദിനി നിന്ന് കിതച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും തുടര്ന്നു. റിയാസ്സ് തടസ്സപ്പെടുത്താതെ അവളുടെ മനസ്സിലുള്ളതെല്ലാം മഴപോലെ പെയ്തൊഴിയട്ടെ എന്ന് റിയാസ്സും വിചാരിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ നോക്കി.
“….റിയാസ്സേട്ടന് അറിയുമോ …ഞാന് വര്ഷങ്ങളായി ഒരാളെ മാത്രം മനസ്സില് കൊണ്ട് നടക്കുന്നവളാ… ഇനി ഞാന് എങ്ങിനെ….???”. നന്ദിനിയുടെ തൊണ്ടയില് വാക്കുകള് കുരുങ്ങി.
“…നീ വിചാരിക്കുന്ന പോലെയുള്ള കാര്യങ്ങള് ഒന്നും നടന്നില്ലല്ലോ നന്ദിനി….”.
റിയാസ്സ് അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
“….പിന്നെ ഞാന് ഫോട്ടോയില് കണ്ടതോ….എന്റെ എല്ലാം തകര്ത്തെറിഞ്ഞീട്ട് ഒന്നും നടന്നില്ലല്ലോ…നിങ്ങള് കഴിവുള്ളവര്ക്ക് പാവങ്ങളുടെ മേത്ത് എന്തും ആകാമല്ലോ….”.
നന്ദിനി വല്ലാതെ കിതച്ചു. സംസാരം ഇനി നീട്ടികൊണ്ട് പോകുന്നതില് കഴമ്പില്ലെന്നുള്ള കാര്യം വേഗത്തില് മനസ്സിലാക്കിയ റിയാസ്സ് അവളുടെ കൈയില് കയറിപ്പിടിച്ച് അവനിലേക്കടിപ്പിച്ച് നിര്ത്തി. നന്ദിനിയില് ദ്വേഷ്യം വല്ലാതെ ജ്വലിക്കുന്നത് കണ്ട റിയാസ്സ് തന്റെ മുണ്ട് ഇരുവശത്തേക്കും വകഞ്ഞു മാറ്റികൊണ്ട് അവളുടെ തല നഗ്നമായ കുണ്ണയിലെക്കടിപ്പിച്ചു.
“…..പൂറി മോളെ….നിന്നോടല്ലേ ഒന്നും നടന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞത്….കാര്യം പറയുബോള് മൈര്… മൈര് എന്നു പറഞ്ഞോണ്ട് നില്ക്കാതെ ചിന്തിക്കടീ….”.
നന്ദിനി വല്ലാതെ പേടിയാല് വിറകൊണ്ടു. കാറിനുള്ളിലെ എയര്കണ്ടീഷനിലും അവള് വിയര്ക്കാന് തുടങ്ങി.