“…ആരാ വാതിലടക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു….വല്ല കള്ളന്മാരാണോ എന്നറിയാന് നോക്കീയതാ….”.
“…നീയാണോ …വാതില് തുറന്നിട്ടെ….”.
“…ഇല്ല ഉമ്മ…ഞാനല്ല….”.
സത്യത്തില് ഉമ്മയുടെ ചോദ്യത്തില് അവന് പേടിച്ച് പോയി. വരണ്ട തൊണ്ട നനക്കാന് അവന് കൂജയില് നിന്നും വെള്ളം വായിലേക്ക് കമഴ്ത്തി. ഒരു തരി വെള്ളമില്ലായിരുന്നു അതില്.
“….വെള്ളമില്ലേ…..ഉറങ്ങുന്നതിന് മുന്നേ വെള്ളം കൊണ്ട് ബെക്കണന്ന് എത്ര വട്ടം ഞാന് പറഞിഞ്ഞീക്കണ്….”.
“…ഉമ്മ കുറച്ച് വെള്ളം എടുത്ത് തര്യോ…..”. അവന് കൂജ പൊക്കികൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“…പാതി രാത്രിയിലാ അവന്റെ ഒരു വെള്ളം….വേണേല് മുറിയില് വെള്ളം വച്ചീട്ടുണ്ട്….ബന്ന് വേണേല് കുടിച്ചോ….”.
അവന്റെ ഉമ്മ ഫാത്തിമ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. നല്ല ദാഹം തോന്നിയതിനാല് അവന് തല ചൊറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പുറകെ ചെന്നു. മുറിയില് ചെന്നപ്പാടെ മൂലയില് ഇരിക്കുന്ന കൂജയില് നിന്നും അവന് കുട കുടാന്ന് വെള്ളം പകര്ന്ന് കുടിച്ചു. ദാഹം മാറിയപ്പോള് അവന് തിരിഞ്ഞ് നടക്കാന് നോക്കുബോഴാണ് അവന്റെ ഉമ്മ ഫാത്തിമ്മ ഇട്ടീരുന്ന മാക്സി തല വഴി ഊരിമാറ്റുന്നത് കണ്ടത്.
“…ന്റെ ഉമ്മോ….ചൂടെടുക്കുന്നുണ്ടെങ്കില് ഫാനിട്ട് കിടന്നൂടെ….”.
“…അന്റെ ചത്ത് പോയ ഉപ്പ വന്ന് ശരിയാക്കി ബാച്ചീരിക്കുന്നോ ഫാന്…”.
സാധാരണയായി അവന്റെ ഉപ്പയോടുള്ള ദ്വേഷ്യം പുറത്ത് വരുകയും, അതവനോട് തുറന്നു പറയുകയും ചെയ്തു. റിയാസ്സ് ഞെട്ടിപ്പോയി ആ നിമിഷം.
“…എന്താ ഉമ്മാ …ഫാന് വര്ക്ക് ചെയ്യുന്നില്ലേ…”.
“..എവിടെ…നിന്റെ ഇക്കയുടെ അടുത്ത് ശരിയാക്കി തരാന് പറഞ്ഞീട്ട് നാളെത്രയായെന്നോ…???. റ്റ്ഓന് ഓന്റെ ബീവിടെ കാലിന്റെ ഇടയില് നിന്ന് വല്ലപ്പോഴും തല പോക്കിയാലല്ലേ ഇതൊക്കെ ശരിയാക്കാന് പറ്റൂ….”.
ഉമ്മ കിതച്ച് കൊണ്ട് കട്ടിലില് നിവര്ന്ന് കിടന്നു. എന്നീട്ടും ഉമ്മ വിടാനുള്ള ഭാവമില്ലായിരുന്നു.
“…ഇവിടെ കുഴബ് തീര്ന്നിരിക്കുകയാണെന്ന് എത്ര നാളായി പറയുന്നു…നിന്റെ ഇക്കാക്ക് കേട്ട ഭാവം പോലുമില്ല…..”.
ഫാത്തിമ അവളുടെ മകന്റെ അടുത്ത് പരിഭവത്തിന്റെ കെട്ടഴിക്കാന് തുടങ്ങി. ഉമ്മയെ സംസാരിക്കാന് വിട്ടാല് സംഗതി വഷളാകുമെന്നവന് മനസ്സിലായി. അവന് ഉമ്മയുടെ കാലിന്റെ അരികില് ചെന്നിരുന്നു.
“…ഉമ്മെടെ കാല് വേദന ഇത് വരെ മാറിയില്ലേ….”.
റിയാസ്സ് ഫാത്തിമയുടെ കാലില് തിരുമ്പികൊണ്ട് അവരെ തണുപ്പിച്ചു. എന്തോ ഒരാളെങ്കിലും ഈ ലോകത്ത് ന്യായമായ പരിഭവം കേഴക്കാനുണ്ടെന്ന് ഉള്ള കാര്യം അവരിലെ ദ്വേഷ്യം ചെറുതായി കുറക്കാന് സഹായിച്ചു. റിയാസ്സ് നന്നായി അവന്റെ ഉമ്മയുടെ കാല്പാദങ്ങള് തിരുമ്മാന് തുടങ്ങി.
“….ഉമ്മ കാല് വേദനക്ക് ഇപ്പോള് കുറവുണ്ടോ….”.
“…നീ നന്നായി തിരുമ്പി താ….കുറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ചെറിയ ആശ്വാസം ഉണ്ടാകും….”.
“…ശരി ഉമ്മാ …ഞാന് എത്ര വേണമെങ്കിലും തിരുമ്മി തരാം….ഉമ്മ ഉറങ്ങിക്കൊള്ളൂ….”.
“…ഉറക്കം വരുന്നില്ല റിയാസ്സൂ….ഓരോന്ന് ചിന്തിക്കുബോള് തല പെരുക്കുകയാ….ഇപ്പോള് പറമ്പില് നിന്ന് പഴയ ആദായം ഒന്നും ഇല്ല…പിന്നെ ഉള്ള വരുമാനം അന്റെ ഇക്കാ കൊണ്ടുബരുന്നതാ….അതിപ്പോ ഓന് പെണ്ണ് കെട്ടിയപ്പോള് അതിട്ട് ഇല്ലാ താനും….പോരാത്തതിന് ഒടുക്കത്തെ കുടിയും….”.
“…എല്ലാം ശരിയാകും ഉമ്മാ….ഇങ്ങള് ബെജാരാവാതിരിക്കിന്…..”.
“….എങ്ങനെ ബെജാവാണ്ടിരിക്കും….നിന്റെ കോളേജിലെ ഫീസ്സ് തന്നെ എത്രയെന്നാ….”.
“…അതിനൊക്കെ ഞാന് വഴി കണ്ടീട്ടുണ്ട്….ഉമ്മാ അതോര്ത്ത് ബെജാരാവാണ്ടാ….”.
“…ലൈലയോ അതോ പാത്തൂമ്മയോ സഹായിക്കാന്ന് പറഞ്ഞോ ???.”.
“…അല്ലാതെ തന്നെ ഞാന് ഉണ്ടാക്കാനാനുള്ള വഴി കണ്ടീട്ടുണ്ട്…..ഞാന് കോളേജിന്റെ അടുത്ത് ട്യൂഷന് ക്യാസ്സില് പിള്ളേര്ക്ക് പാഠങ്ങള് പറഞ്ഞു കൊടുക്കാന് പോകാന് നില്ക്കുകയാ…..അതിലെ വരുമാനം മതി ഫീസടഞ്ഞു പോകാന്…..”.
“….അത് നന്നായി…ഇന്നത്തെ കാലത്ത്…ഓരോന്ന് ഓരോരുത്തരുടെ കയ്യില് നിന്ന് പറ്റിയായാല് പിന്നെ അത് കടപ്പാട് ആകും….ജ്ജി അതിനൊന്നും നിക്കാത്തത് നന്നായി…..”./