അവന് അത് പറഞ്ഞപ്പോള് ഫാത്തിമയുടെ മുഖം വര്ണ്ണശോഭയില് വല്ലാതെ വിടര്ന്നു. അവന് അത് കാണാതെയിരുന്നില്ല. ചെറിയ ചിരിയും അതിനേക്കാള് ഏറിയ മാനസീകമായ സംഘര്ഷവും അവന്റെ മനസ്സിനെ ഭരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അതിന് പ്രധാനപ്പെട്ട കാരണം ലൈലമ്മായിയുടെ ഉമ്മ പാത്തൂമ്മ റിയാസിന്റെ ഉമ്മ ഫാത്തിമ്മയെ പറ്റി പറഞ്ഞ വാക്കുകളായിരുന്നു. അവര് പറയുന്ന സമയത്ത് കാമത്തിന് ഒരു മൂഡ് കിട്ടാന് വേണ്ടിയാണ് പാത്തൂഉമ്മ തന്നോട് പറഞ്ഞേന്നാണ് അവന് ഇതു വരെ നിരീച്ചിരുന്നത്. ഇപ്പോള് ആ വാക്കുകള് അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് തീകട്ടിയായി ഉറഞ്ഞു പൊങ്ങി. സ്വന്തം ഉമ്മ കാമത്തിന്റെ നെറുകയില് പടര്ന്ന് കയറുന്നവള്ളാണെന്നും സൂക്ഷിച്ചാല് ദുഖിക്കേണ്ടാ എന്നുള്ള പരാമര്ശം സത്യമാണെന്ന് അവന് അല്പ്പാല്പ്പമായി മനസ്സിലാക്കാന് തുടങ്ങീരുന്നു. ഇല്ലെങ്കില് സ്വന്തം മരുമകളുടെ അടുത്ത് മൂത്ത മകനായുള്ള കിടപ്പറ രഹസ്യം കുത്തി കുത്തി ചോദിക്കുമോ????.
റിയാസ്സ് അങ്ങനെ ഓരോന്നോര്ത്ത് അടുക്കള വഴി പുറത്തേക്ക് കടന്ന് വാതിലടക്കാന് നോക്കുന്ന നേരത്താണ്ണ് അവന്റെ ഉമ്മ സൈനൂത്തയെ കൈയ്യില് പിടിച്ച് മുറിയിലേക്ക് കടക്കുന്നത് കണ്ടത്. എന്തിനായിരിക്കും ഉമ്മയും സൈനൂത്തയും മുറിയിലേക്ക് തിടുക്കപ്പെട്ട് കയറുന്നത് എന്നുള്ള ചിന്ത അവന്റെ തലച്ചോറിനെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു.
റിയാസ്സ് പുറത്തേക്ക് പോകാതെ ഉള്ളില് കയറി പതുക്കെ വാതില് അടച്ചു. പതിയെ പതിയെ അടി വച്ച് അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. മുറിയില് നിലാവത്ത് അഴിച്ചിട്ട കോഴിയെപോലെ റിയാസ്സ് വേഗത്തില് ഉലാത്തി. അവന്റെ മനസ്സും കണ്ണും ആ മുറിയിലേക്ക് പായുന്ന പോലെ തോന്നിയ നിമിഷം അവന് നിന്ന് കിതച്ചു.
സ്വന്തം ഉമ്മയെ കുറിച്ച് ഇത്രയും അധപതിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നതില് റിയാസ്സിന്റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ വേദനിച്ചു. എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഈ വീട് വിട്ടു പോകാന് അവന്റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ ആഗ്രഹിച്ചു. കാറിന്റെ ചാവിയെടുത്ത് അടുക്കള വഴിപുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. എങ്കിലും ആ മുറിയില് എന്താണ് നടക്കുന്നത് എന്നറിയാന് അവന്റെ മനസും വെമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതുക്കെ ആ മുറിയുടെ ജനാലക്കരികിലെക്ക് അവന് നടന്നു.
ഉള്ളില് നിന്നും ഏങ്ങലടികള് കേഴ്ക്കുന്നു. അവന് കര്ട്ടന് ചെറുതായി മാറ്റി നോക്കുബോള് സൈനൂത്ത കിടക്കയില് തല ചായ്ച്ച് കരയുന്നതാണ് കണ്ടത്. നിറ കണ്ണോടെ ഉമ്മയും അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കരച്ചില് കണ്ട് നില്ക്കാന് അവന്റെ മനസ്സിന് അതികം ത്രാണിയില്ലാത്തതിനാല് അതി വേഗത്തില് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.
എന്തോ നടക്കാന് വല്ലാത്ത കൊതി അവന് അന്നേരം തോന്നി. നീണ്ട് നിവര്ന്ന് കിടക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ അവന് അനാഥമായി നടന്നു. എതിര് വശത്ത് കൂടെ അവന്റെ ഇക്ക ഷുക്കൂര് നടന്ന് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കയ്യില് സഞ്ചില് എന്തോ തൂക്കിപ്പിടിച്ച്ചായിരുന്നു മൂപ്പരുടെ വരവ്.
“…റിയാസ്സൂ എവിടെക്കാ…..”.
“..ഇല്ല ഇക്ക…വെറുതെ ഇരുന്നപ്പോള് വല്ലാത്ത മുഷിപ്പ്….അപ്പോള് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാന്ന് വച്ചു….”.
“…ഉച്ചയൂണിന് എത്തണം…കറങ്ങിയടിച്ച് നടക്കരുത്….നീ വന്നത് പ്രമാണിച്ച് മട്ടന് വാങ്ങീട്ടുണ്ട്….”.
“…ഞാന് ഊണിന് മുന്നേ എത്താം ഇക്കാ….”.
ഞാന് അധികം അവിടെ നില്ക്കാതെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. സത്യത്തില് ഇക്കയെ നോക്കാനുള്ള ത്രാണിയില്ലായിരുന്നു. കാമം മൂത്ത് ഇക്കയുടെ ഭാര്യയെ ഞാന് വല്ലാത്ത കണ്ണിലൂടെ നോക്കിയതിന്റെ കുറ്റബോധം വല്ലാതെ വിങ്ങലായി പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരിക്കലും ചെയ്യാന് പാടില്ലാത്തതും, ചിന്തിക്കാന് അശേഷം അരുതാത്തതുമായ കാര്യങ്ങള് നടന്നതിനാല് അവന്റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ നീറി പുകഞ്ഞു. എന്തിന് സ്വന്തം ഉമ്മയെ വരെ അവന് തെറ്റുദ്ധരിക്കേണ്ടി വന്നതിലാണ് അവന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ദുഃഖം. പുഴകരയില് ഒരുപാട് നേരമിരുന്നപ്പോള് മനസ്സിന് ചെറിയ ശമനം കിട്ടി.