“എന്താടീ ഇപ്പ കരയാൻ… രാവിലെയല്ലേ ഞാനവളുടെ കരച്ചിൽ മാറ്റിയേ… ?”
“അപ്പോ അവളുടെ സങ്കടം ശരിക്ക് മാറിയില്ല കുട്ടാ… അവളിപ്പോ നല്ല കരച്ചിലാ…”
“ഉം… ഞാനുച്ചക്ക് വന്നാ പോരേ കുട്ടാ..?”
“വേണ്ട… ഇപ്പത്തന്നെ വരണം…”
മിയ കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“പിന്നെ വേറൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ടിച്ചായാ… അത് ഇച്ചായൻ വന്നിട്ട് പറയാം…”
“എനിക്കും വേറൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്… ഞാനും വന്നിട്ട് പറയാം..”
“എന്നാ വേഗം വാ പൊന്നേ….ഇച്ചായന്റെ മോളുടെ കരച്ചിൽ വേഗം വന്ന് മാറ്റ്…”
സണ്ണി ഫോൺ കട്ടാക്കി, എല്ലാരോടും പറഞ്ഞ് ബുള്ളറ്റിൽ കയറി സ്റ്റാർട്ടാക്കി.
വീട്ടിൽ,..പതുപതുത്ത മെത്തയിൽ… ലെഗിൻസിനും, പാന്റീസിനുമുള്ളിലൂടെ നനഞ്ഞ പൂറിതളിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട്
മിയ, സഹിക്കാനാവാത്ത കഴപ്പോടെ തന്റെ ഇച്ചായനേയും കാത്ത് കിടന്നു .
സ്നേഹത്തോടെ, സ്പൾബർ❤️
(തുടരും )