ഉച്ചത്തിലുള്ള അലറാം കേട്ടാണ് ഞാന് കണ്ണ് തുറന്നത്. നേരം വെളുത്ത് തുടങ്ങിയതേ ഉള്ളു. ലക്ഷ്മിയുടെ ഫോണില് നിന്നാണ്. ലക്ഷ്മി ഒന്ന് ഞരങ്ങി എണീറ്റു അത് ഓഫ് ചെയ്തു.
എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു.” ഇന്നെനിക്കു ഹോസ്പിറ്റലില് ഒരു മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്. നേരത്തെ പോണം. ഒരു മാസം ആയി മാറി നില്ക്കുന്നതല്ലേ.”
അവര് എണീക്കാന് തുടങ്ങിയപ്പോള് ഞാന് വലിച്ചു കട്ടിലിലേക്കിട്ടു. “ഇപ്പൊ എന്നെ ചികിത്സിച്ചിട്ടു പോയാ മതി.”
അവര് കുതറിയെങ്കിലും എന്നോട് ഒട്ടിച്ചേര്ന്നു കിടന്നു. അവസാനം സുഖിച്ചു മടുത്തു, ഉയര്ന്നു നില്ക്കുന്ന എന്റെ കുണ്ണയ്ക്കിട്ടു ഒരു പിച്ചും തന്നിട്ടാണ് അവര് എണീറ്റു ടോയിലെറ്റില് കയറി കതകടച്ചത്.
അപ്പോഴേക്കും മേഡം എന്റെ മേലെ ചാടിക്കയറിയിരുന്നു. അവസാനം അവരും തളര്ന്നു വീണിട്ടും എന്റെ കുണ്ണ അങ്ങനെ കുലച്ചു തന്നെ നിന്നു. ഇതിനി പാല് കറക്കാന് വേറെ ആളെ നോക്കണം അല്ലോ. അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് acp യെ ഓര്മ്മ വന്നത്. ഞാന് അല്പ നേരത്തേക്ക് എന്റെ പകയെല്ലാം മറന്നു. എണീറ്റു പീഡന മുറിയില് ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോള് രണ്ടു പേരും തറയില് തളര്ന്നു കിടന്നുറങ്ങുന്നു.
എന്താ ഉരുപ്പടി. പക്ഷെ മറ്റൊരുത്തന്റെ രേതസ്സും വിയര്പ്പും ഏറ്റു വാങ്ങി കിടക്കുന്ന അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലാന് എന്റെ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല. ഞാന് തിരികെ വന്നു ബെഡില് ഇരുന്നു. മേഡം ചുരുണ്ട് കൂടി കിടക്കുകയാണ്. ഇനി രക്ഷയില്ല. അപ്പോഴേക്കും ലക്ഷ്മി കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങി.
എന്റെ കുട്ടനില് നോക്കി ചോദിച്ചു, ”ഇവന്റെ അസുഖം ഇത് വരെ മാറിയില്ലേ?”
“എങ്ങനെ മാറും. ഉള്ളിലുള്ളത് പുറത്തു പോകണ്ടേ എന്റെ ഡോക്റ്ററെ. വല്ല മരുന്നും ഉണ്ടെങ്കില് താ.”
“അയ്യടാ. തന്നത്താന് ഇരുന്നു കുലുക്കിയാ മതി.”
ഞാന് എണീറ്റു ചെന്ന് അവരുടെ ദേഹത്ത് ചാരാന് ശ്രമിച്ചു.
“വേണ്ട. എന്റെ പുറത്തു തൊടണ്ടാ. ഞാന് ഇപ്പോ കുളിച്ചതെ ഉള്ളു.”
അത് പറയുമ്പോള് അവരുടെ മുഖം ചുളുങ്ങിയത് ഞാന് കണ്ടു. നേരത്തെ എന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നു പോയ ചിന്തകള് അവരിലും. മറ്റൊരു പെണ്ണിന്റെ വിയര്പ്പും രേതസ്സും ഒട്ടിപ്പിടിച്ച ശരീരം കൊണ്ട് എന്നെ തൊടണ്ടാ എന്ന് പറഞ്ഞതാണ് അവര്.
“എന്നാ എന്റെ ലക്ഷ്മി മേഡം എന്നെ ഒന്ന് കുളിപ്പിച്ചു താ.”
അവര് എന്നെ കുസൃതിയോടെ നോക്കി. പിന്നെ തള്ളി ബാത്രൂമില് കയറ്റി. എന്നെ കുളിപ്പിച്ചു. ഇതിനിടയില് എന്റെ പുറകില് നിന്ന് നല്ലൊരു വാണം വിട്ടു തരികയും ചെയ്തു.
തിരികെ ഇറങ്ങിയപ്പോള് മേഡം വയറും പൊത്തിപ്പിടിച്ചു ഓടി വന്നു അകത്തു കയറി കുറ്റിയിട്ടു.
ഇതിനിടയില് ഞാനും ലക്ഷ്മിയും കൂടി ചെന്ന് പോലീസുകാരെ രണ്ടിനെയും എണീപ്പിച്ചു. കിരണ് എന്തൊക്കെയോ പറയാന് ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഞാന് മുഖം കൊടുത്തില്ല. ശിവ പാല് യാദവ് പെട്ടെന്ന് തന്നെ പോയി.
acpക്കു ലക്ഷ്മി കുറച്ചു ഗുളികകളും ഇഞ്ചക്ഷനും ഒക്കെ കൊടുത്തു. അവര് പോയി കുളിച്ചു തിരികെ വന്നപ്പോള് ആ ശരീരത്തില് മരുന്നും പുരട്ടിക്കൊടുത്തു. അവരുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത ശരീരത്തില് ബെല്റ്റിന്റെ പാടുകള് കണ്ടപ്പോള് എന്തോ എനിക്കും വിഷമം തോന്നി.
പിന്നെ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിറങ്ങി. ലക്ഷ്മി ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോയി. acp വീട്ടിലേക്കും.
മേഡം എന്നെ അവരുടെ വീട്ടിലേക്കു വിളിച്ചു. പക്ഷെ എന്നെ ബാബയുടെ അടുത്ത് വിട്ടാ മതി എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള് മേഡം ഒന്ന് ചൊടിച്ചു.
“നിനക്ക് ഇനിയും ശില്പയെ കാണാണ്ട് പറ്റില്ലേ?”
“മേഡം. എന്റെ ഓര്മ്മകളും ആരോഗ്യവും എന്നിലേക്ക് എത്തിച്ചത് അവളാണ്. നിങ്ങളൊക്കെ എന്റെ ഓര്മ്മകളിലെ ചിതറിപ്പോയ കണ്ണികളാണ്. എനിക്ക് എല്ലാവരും വേണം.”
“അനീ. ഞാന് അങ്ങനെ ഒന്നും ഉദേശിച്ചല്ല പറഞ്ഞത്.”
“മേഡം. നമുക്ക് പോകാം.”
അവരുടെ കാറില് ഇരിക്കുമ്പോള് ഞാന് അവരോടു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവരും. ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ ആ കണ്ണാടിയില് തൂങ്ങിയാടുന്ന മാലയിലെ ആമയുടെ പാവയില് എന്റെ കണ്ണുകള് ഉടക്കി. അതില് 136 എന്നെഴുതിയിരിക്കുന്നു. മറുപുറത്ത് B076CFWKXG എന്ന നമ്പരും.