ഞാൻ ബസ്സ് കാത്ത് നിൽക്കുബോൾ അക്ഷമയോടെ ഒരേ സമയം ബസ്സ് വരുന്ന വഴിയിലേക്കും ഭാമേച്ചി വരുന്ന വഴിയിലേക്കും മാറി മാറി നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.
എന്നാൽ ബസ്സ് വന്നതോട് കൂടി എന്റെ എല്ലാ പ്രദീക്ഷയും അവസാനിച്ചു.
ഞാൻ അല്പം സങ്കടത്തേടെ തന്നെ ബസ്സിലേക്ക് കയറി.
ഭാമേച്ചി ഇന്നും ലീവാണോ.. എന്റെ ഉള്ളിൽ ആ ചോദ്യമുയർന്നു.
കടയിൽ എത്തുന്നത് വരെ ഇന്നും ഭാമേച്ചിയെ കാണാൻ കഴിയില്ല എന്ന സങ്കടത്തിലായിരുന്നു ഞാൻ.
കടയിലെത്തി മുകളിലേ നിലയിലേക്ക് കയറി ചെല്ലുബോൾ എന്റെ നോട്ടം നേരെ ചെന്ന് പതിച്ചത് ഭാമേച്ചിയുടെ മുഖത്തായിരുന്നു.
ഞാൻ അവരെ കണ്ടതും അടക്കാൻ കഴിയാത്ത സന്തോഷം കൊണ്ട് ഞാൻ അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ഇന്ന് കാണാഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഞാൻ വിജരിച്ചു ഇന്നും ലീവ് ആണെന്ന്.
ഞാൻ വീട്ടീന്ന് നേരെ ഇങ്ങ് പൊന്നു. ചേച്ചി എനിക്ക് മറുപടി തന്നു.
ആഹാ അപ്പോ കുട്ടികളോ..
അവരെ വൈകീട്ട് ഷാജിയേട്ടൻ പോയി കൊണ്ടുവരും.
മ്മ്…
അല്ലട വിനി ഇന്നും ബസ്സില് തിരക്കുണ്ടായിരുന്നില്ലേ… ചേച്ചി അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ മുഖത് കടിച്ച് പിടിച്ച ഒരു ചിരി ഉണ്ടായിരിന്നു.
അത് പിന്നെ ചോദിക്കാനുണ്ടോ. പക്ഷേ ഞാൻ ഇന്ന് പുറകില നിന്നത്. ഞാൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം എന്തെന്ന് ചേച്ചിക്ക് മനസിലായി എന്ന് ഞാനാ മുഖത്ത് നിന്നും മനസിലാക്കി.
അതെന്താട നീ ഇന്ന് മുന്നിൽ നിൽക്കാഞ്ഞത്.. ചേച്ചി പുരുകം വളച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
എന്തോ എനിക്കൊരു മൂഡ് തോന്നിയില്ല.
അതെന്താ നിനക്ക് മൂഡ് തോന്നാഞ്ഞത്..
അത് കേട്ട് ഞാൻ ഒന്നും പറയാതെ ഭാമേച്ചിയുടെ കണ്ണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു.
സാരല്ല്യ നാളെ മുതൽ നിന്റെ മൂഡ് വരു ട്ടോ. ചേച്ചി അതും പറഞ്ഞ് എന്റെ അടുത്ത് നിന്നും പോയി.
ഭാമേച്ചി… നമ്മുക്ക് ആ ഡിസ്പ്ലേ ഒന്ന് മാറ്റിയിടം.. രാവിലത്തെ സ്ഥിരം പരുപാടികൾ എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ഭാമേച്ചിയോട് ചോദിച്ചു.
ങേ അതിന് അത് ഇട്ടിട്ട് ഒരാഴ്ചയായോ…
ഒരാഴ്ച്ച ആയിട്ടിലെങ്കിലും നമ്മുക്ക് അത് മാറ്റിയിടാം. അത് അത്ര പോരാ. നമ്മുക്ക് വേറെ ഇടം. ഭാമേച്ചിയെ ഒന്ന് അടുത്ത് കിട്ടാൻ വേണ്ടി ഒരു അടവ് പ്രയോഗിച്ചതാണ് ഞാൻ.
ദാ ഇത് ഇടം.. ഞാൻ ഒരു ചുരിദാർ എടുത്ത് കാണിച്ചുകൊണ്ട് ഭാമേച്ചിയോട് പറഞ്ഞു.
മ്മ്.. എന്ന വാ. ചേച്ചി എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ചുരിദാറും തട്ടിപ്പറിച്ച് വാങ്ങിക്കൊണ്ട് ഡിസ്പ്ലേ യുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
ബോമക്ക് അടുത്ത് എത്തിയതും സമയം കളയാതെ ഞാൻ അതിന്റെ വസ്ത്രം ഊരാൻ തുടങ്ങി.
ഊരുന്നത് ജീവനില്ലാത്ത ബോമയുടെ വസ്ത്രം ആണെങ്കിൽ കൂടി ഭാമേച്ചി എന്റെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട് ആദ്യമായി ഒരു പെണ്ണിന്റെ വസ്ത്രം ഊരുന്നത് പോലെ എന്റെ കൈകൾ വിറച്ചു.
ഹോ.. ഒരു പെണ്ണിന്റെ തുണിപറിക്കാൻ അവന്റെ ഉത്സാഹം കണ്ടില്ലേ… ചേച്ചി എന്നെ കളിയാക്കും പോലെ ദിവ്യചേച്ചി കേൾക്കാതിരിക്കാൻ ചെറിയ ശബ്ദതിൽ പറഞ്ഞു.
ജീവനില്ലാത്ത സാദനായോണ്ട് തല്ലില്ല എന്ന ധൈര്യമുണ്ട്. ഞാനും വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറാവാതെ തിരിച്ച് പറഞ്ഞു.
അതിന് അങ്ങനെ ജീവൻ ഉണ്ട് എന്ന് കരുതി എല്ലാരും തല്ലുകയൊന്നും ഇല്ലടാ. അവർക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ അവര് നിന്നുതരും. ചേച്ചി വല്ലാത്ത ഒരു ഭാവത്തോടെ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
ചേച്ചിക്ക് സമ്മതമാണോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ എന്റെ ഉള്ളം കൊതിച്ചെങ്കിലും അതിനുള്ള ധൈര്യം എനിക്കപ്പോൾ ഉണ്ടായില്ല.
അപ്പോഴേക്കും ഭാമേച്ചിക്ക് മുന്നിൽ ഞാൻ ബോമയെ പൂർണ വിവസ്ത്രയാക്കിയിരുന്നു.
ചേച്ചി എന്നെയും ബോമയെയും മാറി മാറി നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്ത ഒരു തിളക്കം. ആ ചുണ്ടുകൾക്കുള്ളിൽ വല്ലാത്ത ചിരി. ഞാൻ അതെല്ലാം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു നിമിഷം നിന്നുപോയി.
ഇങ്ങനെ നോക്കികൊണ്ട് നിന്നാൽ മതിയോ.. ഇവളെ തുണിയുടുപ്പിക്കണ്ടേ.. ചേച്ചി എന്നോട് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ അതിന് മറുപടി എന്നോണം അവരെ നോക്കി ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു.
ചേച്ചി ചുരിദാർ നിവർത്തുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ അവരുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് തന്നെ അറിയാതെ എന്ന പോലെ ബോമയുടെ മാറിടത്തി ഒന്ന് തഴുകി കാണിച്ചു.