പതർച്ചയോടെ എങ്ങനെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചവൾ… ഇതെന്താണ് ഇത്ര വിക്ക്, ഇത്ര വിറയൽ…
അവൾ ഒരുവേള മുഖം തിരിച്ച് അവനെ നോക്കി…ഒരു ബ്ലാക്ക് ഹാഫ് സ്ലീവ് ടീഷർട്ട് ആയിരുന്നു അവന്റെ വേഷം… അതേ നിറത്തിലെ പാന്റും ഷൂസും… കറുത്ത വസ്ത്രംത്തിൽ അവന്റെ കഴുത്തിൽ അണിഞ്ഞിരുന്ന കുരിശുമാല എടുത്തുകാണിച്ചു…. ഒടിഞ്ഞ കൈ ഹാങ് ചെയ്യാതെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് മടക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു….
കൈ ഇങ്ങനെ വച്ചിരുന്നാൽ എങ്ങനെയാ…. കൈക്ക് ബലം കൊടുക്കാതെ തൂക്കി ഇട്ടിരുന്നാലല്ലേ ഒടിഞ്ഞിടം പെട്ടെന്ന് ഊറിപിടിക്കു….
എന്തിനോ അനുവിന് ഉള്ളിൽ ദേഷ്യം തോന്നി…. ഇന്ന് കണ്ടുമുട്ടിയ ഒരാൾക്കുവേണ്ടി ഉള്ളം എന്തിനിങ്ങനെ വ്യാകുലപ്പെടുന്നു എന്നുമാത്രം അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല….
“ഈ രാത്രി ഇനി എങ്ങോട്ടാണ്….”
അവന്റെ വസ്ത്രധാരണം കണ്ട് പുറത്തെവിടേക്കോ പോകാൻ ഇറങ്ങിയതാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച് അനു ചോദിച്ചു….സമയം ഏകദേശം പതിനൊന്ന് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു….
“കുട്ടി കുട്ടിയുടെ കാര്യം നോക്ക്….”
അവളോട് സംസാരിക്കാൻ തീരെ താല്പര്യം ഇല്ലാത്തതുപോലെ അവൻ ബെഡിൽ വന്നിരുന്നു
കുട്ടിയോ… അവന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ തന്റെ പ്രായമേ തോന്നിക്കു…. എത്ര വയസ് ഉണ്ടാകും, 19?അല്ലെങ്കിൽ 20…അതിൽ ഏറില്ല….
അന്ന് അത്താഴം കഴിക്കാൻ ജോഷ്വ താഴേക്ക് വന്നില്ല…. ഒന്നും വേണ്ടെന്ന് അവൻ നാൻസിയോട് പറഞ്ഞിരുന്നു….
“ജോഷ്വയുടെ കഥ എങ്ങനെയാണ്, തന്നെപറ്റി കൂടുതൽ അറിഞ്ഞാൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ട്….?”
കിടക്കുന്നതിനുമുമ്പ് ജഗ്ഗിൽ കുടിക്കാനുള്ള വെള്ളവുമായി ജോഷ്വയുടെ മുറിയിലേക്ക് വന്നതായിരുന്നു നാൻസി….അവൻ അവളെ മടുപ്പോടെ നോക്കി
“ട്രിവാൻഡ്രം, പട്ടത്തെ st Marta ഓർഫണേജിൽ ആണ് വളർന്നത്…. ഇപ്പൊ ednou യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ഡിസ്റ്റന്റായി degree ചെയ്യുന്നു…”
തീരെ താല്പര്യം ഇല്ലാത്തതുപോലെ അവൻ പറഞ്ഞു….. പക്ഷെ അവനെക്കുറിച്ച് സകലതും നാൻസിക്ക് അറിയണമായിരുന്നു….അതിന് പിന്നിൽ കാശിയുടെ കർശന സമ്മർദ്ദവും ഉണ്ടായിരുന്നു
“ഓഹ്… അപ്പോ എത്ര age ഉണ്ട് ഇയാൾക്ക്….”
“23…..”
“കാശിയുടെ same age….. അല്ല താൻ എങ്ങനെയാ… I mean ചിലവുകൾ ഒക്കെ…
“അത്…..!!!!”
ഹെഡ്ബോർഡിൽ ചാരിയിരുന്ന ജോഷ്വ ഇടത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞ് ഇടതുകൈ നീട്ടി കട്ടിലിനു സമീപം നിലത്ത് വച്ചിരുന്ന ബാഗ് തുറന്ന് തന്റെ ക്യാൻവാസ് സ്കെച്ച് ബുക്ക് കൈലെടുത്തു… അത് നാൻസിക്ക് നേരെ ഉയർത്തി
അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു…. അവന്റെ അരികിലായി ബെഡിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ആ ബുക്കിലെ ഓരോ പേജും അവൾ മറിച്ചുനോക്കി….ഓരോ പുറവും വരകളിലൂടെ മാന്ത്രികമായ മറ്റൊരു ലോകം തന്നെ അവൻ സൃഷ്ടിചിട്ടുള്ളതുപോലെ നാൻസിക്ക് തോന്നി…. അത്രയും മനോഹരമായ ചിത്രങ്ങൾ
.
.
“ഇരുപത്തിമൂന്ന് വയസ് ….അച്ഛനും അമ്മയും ഇല്ല… വളർന്നതൊക്കെ ട്രിവാൻഡ്രം ഉള്ളൊരു ഓർഫണേജിൽ…ആള് നല്ലൊരു ആർട്ടിസ്റ്റാ കേട്ടോ…”
രാത്രി കാശിയുടെ നെഞ്ചിൽ കിടക്കുമ്പോൾ നാൻസി പറഞ്ഞു….
“നാളെ നീ അവന്റെ ആ ബുക്ക് എടുത്ത് നോക്കണം കാശി… ഞെട്ടിപ്പോകും….തലനാരിഴവരെ അവൻ വരച്ചിരിക്കുന്നത് അത്ര ഭംഗി ആയിട്ടാണ്…”
“മ്മ്ഹ്ഹ്….”
അവൻ താല്പര്യം ഇല്ലാത്തതുപോലെ മൂളി…
“ആളൊരു പ്രത്യേക ടൈപ്പാ…. വാട്സ്ആപ്പ് ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം അങ്ങനെ ഒരു സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും ഇല്ല… ആകെക്കൂടെ ഒരു മെയിൽ ഐഡി ഉണ്ട്…..
എന്റെ ഒരു ഫോട്ടോ വരച്ചുതരണമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു
പിന്നെയാ നാക്ക് പിഴ അറിഞ്ഞേ… അവന്റെ കൈ…. ഞാൻ കാരണം”