ഉച്ചക്ക് മുമ്പ് നിമ്മി വന്നു. അവൾ കൊണ്ടുവന്ന ഫുഡ് ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഇരുന്ന് കഴിച്ചു.
എനിക്ക് പോകാൻ ഉള്ള വണ്ടി വന്നപ്പോ അവൾ സാധനങ്ങൾ എല്ലാം അതിൽ കേറ്റാൻ സഹായിച്ചു. വീടിന്റെ താക്കോൽ ഓണറിനു കൊടുക്കാൻ ഞാൻ അവളെ ഏൽപ്പിച്ച് വണ്ടിയിൽ കേറി.
നന്നായിരിക്ക് ജോമോനെ… അവൾ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു. എന്റെ തൊണ്ടയിൽ കനം കൂടി, ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തല ആട്ടി. വണ്ടി മുമ്പോട്ട് നീങ്ങി, നിമ്മി കൈ വീശി ബൈ പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവൾ എന്റെ കാഴ്ച്ചയിൽ നിന്ന് മറയുന്നത് വരെ നോക്കി ഇരുന്നു. എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് ഞാൻ അറിയാതെ രണ്ട് കണ്ണുനീർ ഇറ്റ് കവിളിൽ വീണു.
പുതിയ സ്ഥലത്ത് എത്തിയ സന്തോഷം ഒന്നും എനിക്ക് തോന്നിയില്ല, എന്തോ ഒരു കുറ്റബോധം മനസ്സിൽ. എല്ലാം യന്ത്രികമായി ചെയ്ത് തീർത്തു.
പിറ്റേ ദിവസം തന്നെ അടുത്ത് ഉള്ള ഒരു റസ്റ്റ്ടോറന്റിൽ ഒരു ജോലി സംഘടിപ്പിച്ചു. അവിടേം രണ്ട് മലയാളികൾ ഉണ്ട് ആശ്വതി, ആനി. ഇവിടെ പഠിക്കാൻ വന്ന പിള്ളാരാ. ആനി ഉടൻ തന്നെ തിരിച്ച് നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുവാ. അവരോട് വല്യ കമ്പനി ആയില്ലെങ്കിലും, ഒരാഴ്ച്ച കൊണ്ട് ഞാൻ പുതിയ സ്ഥലവുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടു.
ഞായറാഴ്ച നിമ്മി എന്നെ ഫോൺ വിളിച്ചു, ഞങ്ങൾ കുറെ നേരം സംസാരിച്ചു, അവൾ ഇനി മുതൽ പള്ളിൽ പോകുന്നില്ല എന്ന്.
പക്ഷെ വളരെ നോർമലായിട്ടാണ് അവൾ സംസാരിച്ചത്. അവളുടെ വിഷമം ഒന്നും പുറത്ത് കാണിക്കാതെ, എന്റെ വിശേഷങ്ങൾ എല്ലാം കേട്ടിരുന്നു. അവൾ ഫോൺ വെച്ചപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു വിങ്ങൽ. എന്തോ ഒരു നഷ്ടബോധം.
പിറ്റേ ദിവസം ജോലി കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിൽ എത്തി വെറുതെ ഇരുന്നു. ഒന്നും ചെയ്യാൻ തോന്നുന്നില്ല. എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് വിഷമത്തിന്റ ഒരു നൊമ്പരം എന്റെ നെഞ്ചിൽ തോന്നി. ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത് നിമ്മിയെ ഡയൽ ചെയ്തു.
അവൾ ഫോൺ എടുത്ത് ഹലോ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ അവൾ കരയുവാരുന്നു എന്നെനിക്ക് തോന്നി.
എന്നാടുക്കുവാ നിമ്മി?
ചുമ്മാ ഇരിക്കുവാ ജോമോനെ, എന്നാടാ?
ഡി ഇവിടെ ഞാൻ ജോലി ചെയുന്ന റസ്റ്റ്ടറ്റെന്റിൽ, ഒരു പെണ്ണ് നാട്ടിൽ തിരിച്ച് പോവാ, നിനക്ക് ആ ജോലി ഞാൻ ചോദിക്കട്ടെ?
അവൾ കുറച്ച് നേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, ഞാൻ അവിടെ വന്ന് ഇനി താമസം ഒകെ കണ്ട് പിടിക്കണ്ടേടാ.
നീ അതൊക്കെ പതുക്കെ കണ്ട് പിടിച്ചാ മതി, ഇവിടെ ഞാൻ താമസിക്കുന്നിടത്ത് ഒരു റൂം വെറുതെ കിടക്കുവാ, എനിക്ക് ഇത്രേം സ്ഥലത്തിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ല. തല്കാലം നിനക്ക് ഇവിടെ നിക്കാമെല്ലോ.
അത് നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ആവില്ലേ?
എനിക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല, നീ കൂടെ ഉണ്ടേൽ അത്രേം വാടക കുറഞ്ഞ് കിട്ടുമെല്ലോ. നീ എന്തായാലും ഇങ്ങോട് വരാൻ ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ നോക്ക്. കൂടുതൽ ഒന്നും ആലോചിച് മിനക്കെടേണ്ട.
ആ ഞാൻ നോക്കാം.
നോക്കാമെന്ന് ഒന്നും പറയണ്ട, ഉടനെ തന്നെ അവിടുന്ന് മാറാൻ ഉള്ള ഏർപ്പാട് ചെയ്യ്. അവൾ അത് സമ്മതിച്ചു, ഞങ്ങൾ കുറച്ച് നേരം കൂടി സംസാരിച് ഇരുന്നു. ഫോൺ വെക്കുന്ന മുമ്പേ അവൾ പറഞ്ഞു.
ജോമോനെ…
എന്നാ… നിമ്മി.
താങ്ക്സ് ഡാ.
ഞാൻ ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അവൾ ഫോൺ വെച്ച് കഴിഞ്ഞ്, മനസ്സിൽ എന്തോ ഒരു വലിയ ആശ്വാസം.
ഞാൻ പിറ്റേ ദിവസം ജോലിക്ക് പോയപ്പോൾ, നിമ്മിയുടെ ജോലിക്കാര്യം സംസാരിച്ചു, അവർ അന്നേരം തന്നെ സമ്മതിച്ചു. ഞാൻ നിമ്മിയെ ഫോൺ വിളിച്ച് ഇങ്ങോട്ട് പോരാൻ എല്ലാം റെഡി ആക്കാൻ പറഞ്ഞു. അവൾ രണ്ട് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ എല്ലാം ശെരിയാക്കി ഇങ്ങോട്ട് വരാം എന്ന് വാക്ക് തന്നു.
അങ്ങനെ നിമ്മി എന്റെ കൂടെ താമസം മാറി, എനിക്ക് കുറച്ച് സമാധാനവും സന്തോഷവും ആയി.
ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ജോലിക്ക് പോയി വരും. അവൾക്ക് വേറെ ഷിഫ്റ്റ് ആണേൽ ഞാൻ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി വെക്കും, അവളും അവൾക്ക് പറ്റുമ്പോൾ ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കി വെക്കും.
ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടും അവധി ഉള്ളപ്പോ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് വീടെല്ലാം വൃത്തിയാക്കി, ഒരു കുപ്പി മേടിച് അടിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞ് ഇരിക്കും. അവളുടെം എന്റേം വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചാ നിക്കുന്നെ എന്ന് പറഞ്ഞില്ല.
എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ച ഒരു കാര്യം എന്താണെന്നുവെച്ചാൽ അവൾ പിന്നീട് ഒരിക്കൽ പോലും ലോറിൻസിന്റെ കാര്യം എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല, ഞാൻ അവളോടും അതിനെ പറ്റി ചോദിക്കാൻ നിന്നിട്ടുമില്ല.