ഒന്നും പറയണ്ട വിലാസ്. ഒരു പ്രോപ്പർട്ടി വില്ക്കാൻ എന്റെയൊപ്പു വേണം. പിന്നെ വില്ലേജോഫീസിൽ പോണം. രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വരാനുള്ളതായിരുന്നു. ദേ ഇപ്പോ ഇവിടെ ലോക്ക്ഡൗൺ! അവിടേം. ഫ്ലൈറ്റൊന്നും അങ്ങോട്ടില്ല. എയർപോർട്ട് ക്ലോസു ചെയ്തു.
സാരമില്ലങ്കിൾ. കൊറച്ചുനാള് വീട്ടില് റെസ്റ്റുചെയ്യ്. ഞാൻ പറഞ്ഞു.
അതല്ല വിലാസ്! മീന അവിടെ ഒറ്റയ്ക്കാണ്!ഇത്തവണ ഞാനാണ് ഞെട്ടിയത്.
എന്താണങ്കിൾ ഈപ്പറയണത്? രാജേഷില്ലേ?
ഹ! അവന്റെ വൈഫിന്റെ ഡെലിവറിയല്ലേ. അവൻ എന്റെ കൂടിങ്ങു വന്നു.
ആന്റി ടെൻഷനിലാണോ?
ആണോന്നോ! ഇന്നലെ വരെ അവളുടെ കസിനും വൈഫും വരുമായിരുന്നു. പെർമിഷനൊക്കെ എടുത്തിരുന്നു. പത്തു മിനിറ്റ് ഡ്രൈവു ചെയ്താ മതി. ഇന്നു കാലത്താണറിയണത് അവരുടെ ഏരിയ മുഴുവനും കർഫ്യൂ ആക്കി. കേസുകൾ കൂടിയപ്പോ…അവിടെ മുഴുവനും നമ്മുടെ നാട്ടുകാരും ബങ്കാളികളുമാണ്. ഇപ്പോ അവർക്ക് വെളിയിലിറങ്ങാൻ പറ്റില്ല. മീനയാണെങ്കിൽ കരച്ചിലാണ്. നീ പോയി അവളെക്കാണ്. ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞോളാം. അങ്കിൾ ഫോൺ കട്ടുചെയ്തു.
പണിയായല്ലോ! ഈ ചിന്തയാണ് ആദ്യം മനസ്സിൽ വന്നത്. ഈ മൂർത്തിയങ്കിൾ എന്റെയതേ ഫ്ലോറിലാണ്. എൽ ഷേപ്പിലുള്ള ഇടനാഴീടെ രണ്ടറ്റങ്ങളിലാണ് ഞങ്ങൾ. പുള്ളീടേത് രണ്ടു ബെഡ്റൂമുള്ള വലിയ ഫ്ലാറ്റാണെന്നാ എന്നോട് പറഞ്ഞത്. ഹായ് ബായ് പരിചയമേ അങ്ങേരും മോനുമായിട്ടൊള്ളൂ. ഒന്നുരണ്ടു വട്ടം പുള്ളിയ്ക്കെന്റെ പഴഞ്ചൻ പ്രാഡോയിൽ സിറ്റീലേക്ക് ലിഫ്റ്റു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഇവിടെ മോനും അവന്റെ വൈഫും അങ്കിളുമാണ്. ആന്റി അങ്ങു പാലക്കാട്ടാണ്. അങ്കിളിന്റെ അമ്മയ്ക്കു തീരെ വയ്യ. മിക്കവാറും അവിടാണ്. ഇങ്ങോട്ട് വല്ലപ്പോഴും വരും. ഇതൊക്കെ അങ്കിളപ്പോൾ വിളമ്പിയ വിശേഷങ്ങളാണ്.
എന്റെയൊരു സ്വഭാവം വെച്ച് ആരോടുമധികം മിണ്ടാറുമില്ല. എപ്പോഴും മൊബൈലിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തിയാണ് നടപ്പ്. അല്ലെങ്കിൽ ഓഫീസിൽ നിന്നും ആരെങ്കിലും ഐ.റ്റി സപ്പോർട്ടിനു വേണ്ടി വിളിച്ചോണ്ടിരിക്കും. അവരെ ഗൈഡു ചെയ്യണം. ഈ ആന്റിയെ ഒരിക്കൽ ലിഫ്റ്റിൽ നിന്നും അങ്കിളിന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങിവരുന്നതു കണ്ടിട്ടുണ്ട്. കോളിലായതുകൊണ്ട് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ല. അങ്കിൾ നാട്ടീപ്പോയതോ, ആന്റിയിവിടെ അകപ്പെട്ടുപോയതോ ഒന്നും ഈയുള്ളവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല!
ഏതായാലും ഒന്നു മുഖം കഴുകീട്ട് മൊബൈലുമെടുത്ത് ഇറങ്ങി. പിന്നെ തിരിച്ചു കയറി, മാസ്കെടുത്തു ഫിറ്റു ചെയ്തു. നേരെ അങ്കിളിന്റെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ മണിയടിച്ചു.
സ്വിച്ചിൽ നിന്നും വിരലെടുക്കണേനു മുന്നേ വാതിൽ തുറന്നു. ആന്റി എന്നെയും കാത്ത് വാതിലിനു പിന്നില് നിൽപ്പായിരുന്നു.
സത്യം പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലുള്ള രൂപമേയല്ലായിരുന്നു. അങ്കിളിനൊരമ്പത്തഞ്ചെങ്കിലും വരും. ആന്റിക്കാണേല്.. എനിക്ക് പ്രായമൊന്നും അങ്ങനെ ഉഹിക്കാനറിഞ്ഞൂടാ.. ഒരു പത്തു പന്ത്രണ്ടു വയസ്സെങ്കിലും കൊറവായിരിക്കും. മോൻ രാജേഷിന്റെയൊരു പ്രായമൊക്കെ വെച്ചിട്ട് സെക്കന്റുകളിൽ കണക്കുകൂട്ടിയതാണ്.
എന്നാലിവിടെ അതൊന്നുമല്ല സംഗതി. എന്തൊരു കത്തുന്ന സൗന്ദര്യമായിരുന്നു എന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന സ്ത്രീരൂപത്തിന്! സെക്കന്റുകളിൽ ഞാനവരെയൊന്ന് അടിമുടി സ്കാൻ ചെയ്തു. ഒറ്റ മുടിയിഴപോലും നരച്ചിട്ടില്ല. നെറ്റിയിലും, സീമന്തത്തിലും സിന്ദൂരം. വെളുത്ത, തിളങ്ങുന്ന മുഖം. തുടുത്ത കവിളുകൾ കടിച്ചുതിന്നാൻ തോന്നും. വലിയ ഈർപ്പമുള്ള കണ്ണുകൾ… നീണ്ട കൺപീലികൾ. തടിച്ച നനവൂറുന്ന ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ….ഈ അറബിപ്പെണ്ണുങ്ങൾ ഒട്ടിച്ചവെയ്ക്കുന്ന കൃത്രിമ കൺപീലികളോ, റൂഷു പുരട്ടി തുടുപ്പിക്കുന്ന കവിളുകളോ, ലിപ്സ്റ്റിക് ഇട്ടു ചുവപ്പിക്കുന്ന ചുണ്ടുകളോ ഒന്നും ഈ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഒന്നുമല്ല. പിന്നെയാ മറൂൺ സാരിക്കുള്ളിലെ കൊഴുത്തുരുണ്ട തുടകളും, മുന്നോട്ടു തള്ളി നിൽക്കണ മുലകളും..സാരിയ്ക്കെന്തോ വ്യത്യാസം തോന്നി. പിടികിട്ടിയില്ല.
വിലാസ്! രൊമ്പ നന്ദ്രീങ്ക. അവർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നെഞ്ചിൽ ആ തടിച്ച മുലകൾക്കു മീതേ കൈവെച്ചു.