വളച്ചടി – നമ്പൂതിരിയുടെ കാമുകിമാര്‍ – 2 1

തമ്പുരാട്ടി കുണ്ടി അതിവേഗത്തിൽ പിന്നോട്ടു തള്ളി, നിമിഷതിൽ കുണ്ണ കൂത്തിയിൽ ശരം കണക്കെ ശുക്ള ഗുണ്ഡകൾ തോടുത്തു വിട്ടു. ഞാനൊന്നു തമ്പുരാട്ടിയേ പൊക്കിയെന്റെ നെഞ്ചിലോട്ടടുപ്പിച്ചു. മുലകൾ കൈകളിൽ കിടന്നുമ്മാനമാടി. തമ്പുരാട്ടിയുടെ തല ചെരിച്ചുപിടിച്ച് നാവുകൾ നക്കി നക്കിക്കളിച്ചു. കൂതി മസിലുകൾ കുണ്ണയെ പിഴിഞ്ഞ് കുതിയിൽ നിന്നും പുറത്താക്കി. തമ്പുരാട്ടി മുട്ടു കുത്തിനിന്ന് കുണ്ണ കയ്യിലെടുത്തുമ്പി നക്കിത്തുടച്ചു. ഞങ്ങൾ പാലത്തറയിൽ ആലിംഗനബദ്ധരായി കിടന്നു. മയങ്ങിപ്പോയത് എപ്പോഴെന്നറിഞ്ഞില്ല.

കൂട്ടിശങ്കരന്റെ ആർപ്പുവിളികേട്ട് ഞങ്ങളുണർന്നു. തമ്പുരാട്ടി കൂട്ടിശങ്കരനോടൊപ്പം യാത്രയായി. ദിവസങ്ങൾ, ആഴ്ചകൾ, മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയതറിഞ്ഞില്ല. ഞങ്ങളുടെ സങ്കേതം കാവിനുള്ളിലായതിനാൽ മെൻസസ്സായി പുറുത്തു നിൽക്കേണ്ട വേളകളൊഴിച്ച് സുഖരക്ഷാ കാലങ്ങളിൽ ഗർഭനിരോദന ഗുളികകൾ കഴിച്ചും ചിലവേളകളിൽ പകുതി വഴിയിലിറങ്ങിയും ഞങ്ങളുടെ കമലീലകൾ ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലാതെ തുടർന്നു. അങ്ങിനെ തമ്പുരാട്ടിയുടെ റിസൽട്ട് അറിഞ്ഞു. തമ്പുരാട്ടി ഡിസ്റ്റിംഗ്ഷനോടുകൂടി പാസ്സായി. ബേംഗ്ലൂരിൽ തന്നെ തമ്പുരാട്ടിയെ ഡിഗ്രിക്കു ചേർത്തു. ഞങ്ങൾ ഒരു ദിവസം പോലും കാണാതിരിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധത്തിൽ മാനസീകമായി അടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ബേംഗ്ലൂരിലേക്കു പോകുന്ന തലേ ദിവസം എന്റെ പാവം കൊച്ചുതമ്പുരാട്ടി എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു വാവിട്ടു കരഞ്ഞു. എന്റെ നിസ്സഹായത് എനിക്കുമാത്രമേ അറിയുമായിരുന്നൊള്ളൂ.
തമ്പുരാട്ടിയെ പലവിധത്തിലും പറഞ്ഞ് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഫലമുണ്ടായില്ല. പാവം കുഞ്ഞു കൂട്ടികളെപൊലെ ഏങ്ങിയേങ്ങി കരഞ്ഞു. കുട്ടിശങ്കരൻ ആർപ്പു വിളിച്ചു. ഞങ്ങൾക്കു പിരിയാനുള്ള സമയമായി. തമ്പുരാട്ടി കയ്യിൽ കൊണ്ടു വന്നിരുന്ന കടലാസ്സുപൊതി എനിക്കുനീട്ടി. ഞങ്ങൾ കൂട്ടി.ശങ്കരന്റെ അടുത്തേക്കു നടന്നു.

GaGolso…., ഇതു കുറച്ചു രൂപയാ, ദേവേട്ടന്റെ പഠിത്തിനു ഉപകരിക്കും മടിയൊന്നും വിച്ചാരിക്കേണ്ട, ദേവേട്ടൻ പഠിച്ചു ഡിസ്റ്റിംഗ്ഷനോടു കൂടി എം.ബി.എ എഴുതിയെടുക്കണം, നമുക്കു ജീവിക്കണമെങ്കിൽ ജോലിവേണം. ഞാനും നന്നായി പഠിക്കാം, നമുക്കിവിടം വിട്ട് ഈ ഭൂമിയുടെ ഏതെങ്കിലും കോണിൽ പോയി ജീവിക്കാം.”

തമ്പുരാട്ടിയുടെ ജീവിതത്തെപറ്റിയുള്ള ഉൾക്കാഴ്ചയിൽ എനിക്ക് അഭിമാനം തോന്നി തമ്പുരാട്ടിയിൽ നിന്നും രൂപയടങ്ങിയ പൊതി സന്തോഷപൂർവം വാങ്ങി. തമ്പുരാട്ടിയെ ആലിംഗനം ചെയ്തതു ചുംബിച്ചു. കുട്ടിശങ്കരൻ തുമ്പിക്കെ കൊണ്ട് ഞങ്ങളെ മാറി മാറി തലോടി.

ഞങ്ങൾക്കു പിരിയാൻ തീരെ മനസ്സില്ലയിരുന്നു. കുട്ടി.ശങ്കരന്റെ തുമ്പിക്കയ്യും പിടിച്ച് തമ്പുരാട്ടി കൊവിലകത്തേക്കു നടന്നു നീങ്ങി. ആ വേർപാട് ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നതായിരുന്നില്ല. ദിവസങ്ങളും മാസങ്ങളും കടന്നുപോയി, രേണുക വഴി കിട്ടുന്ന എഴുത്തുകളും രേണുക വഴി കൊടുത്തയക്കുന്ന മറുപടിയും മാത്രമായി ഞങ്ങളുടെ വാർത്ത വിനിമയ മാധ്യമം, പിന്നീട് എപ്പോഴെങ്കിലും വീണുകിട്ടുന്ന അവുധിക്കാലങ്ങലും മാത്രമായി ഞങ്ങളുടെ സംഗമ സായാഹ്നങ്ങൾ. കുട്ടി.ശങ്കരനുമായി ഇടക്കിടക്കു എന്റെ സങ്കടം പങ്കിടുന്നത് മാത്രം എനിക്കൊറാശ്വാസമായി.

തമ്പുരാട്ടിയുടെ അഭാവത്തിൽ ഗ്രീഷ്മവും വർഷവും ശരത്തകാലവും കടന്നുപോയതറിഞ്ഞില്ല. ഹേമന്തം വന്നു. ക്രിസ്തുമസ്സ് അവിധിയിൽ തമ്പുരാട്ടിയേ വരവേൽക്കാനായി മനസ്സു തയ്യാറെടുത്തു. ഡിസംബർ പതിനഞ്ചാം തിയ്യതി ഉച്ചെക്ക് തമ്പുരാട്ടി കോവിലകത്തെത്തി. തമ്പുരാട്ടിയെ നേരിട്ടു കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഹംസദൂതായി രേണുകയെത്തി. അന്നു രാത്രി ഞങ്ങൾ സംഗമിച്ചു. തമ്പുരാട്ടിയുടെ സുരക്ഷാ സമയമായിരുന്നെങ്കിലും കാലം കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ള കൂടിക്കാഴ്ച മറ്റൊന്നിനെപ്പറ്റിയും ഞങ്ങൾക്കു ചിന്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കൂട്ടിശങ്കരന്റെ സുരക്ഷിത കവചത്തിൽ ഞങ്ങൾ സംഗമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങിനെ ആദിവസം വന്നു. കൂട്ടിശങ്കരനെ അടുത്ത ദേവീ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് എഴുന്നള്ളിപ്പിനായി കൊണ്ടു പോയി. അന്നു ക്രിസ്തുമസ്സ് രാത്രിയായിരുന്നു. പതിവു പോലെ രാത്രിയിൽ ഞങ്ങൾ കാവിൽ ഒത്തുചേർന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *