കാറ്റൂതുന്ന ശബ്ദത്തിലാണ് മീര പറഞ്ഞത്..
അപ്പൂന് ലോകം പിടിച്ചടക്കിയ സന്തോഷം തോന്നി.. വളരെ അടുത്ത ഒരാളോട് സംസാരിക്കുന്നത് പോലെയാണ് അവന് തോന്നിയത്.. ഒന്നിനുമല്ലെങ്കിലും മീരയുമായി ഒരടുപ്പമുണ്ടാവുക എന്നത് തന്നെ ഒരു മഹാഭാഗ്യമാണ്…
“” അത്… ഞാൻ പറയണോ… ?.
വളരെ മോശമായിട്ടാണ് അവനോരോന്ന് പറഞ്ഞത്…
അത്… ഞാനെങ്ങിനെ…?”..
മീരയുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി, ബാബുവിന് നേരെ ആംഗ്യം കാട്ടിയാണ് അപ്പു ചോദിച്ചത്…
മീരയുടെ ചുണ്ടിൽ വിരിയുന്ന പുഞ്ചിരി ഹൃദയത്തിലാണ് അപ്പു ഏറ്റ് വാങ്ങിയത്..
“” ഇത് പോലീസിന് കൊടുത്താ…
അവരും ഇത് കേൾക്കില്ലേ… ?.
എന്നെ പറ്റി അവൻ വൃത്തികേട് പറഞ്ഞത് എല്ലാരും കേൾക്കില്ലേ… ?.
പിന്നെ… ഗണേശൻ…ഇവിടെ… വന്ന്… എന്നെ… എന്നെ…
അതെല്ലാരും അറിയില്ലേ…
വേണ്ട… അതൊന്നും ആരുമറിയണ്ട… “..
പതിയെപ്പതിയെ അളന്ന് മുറിച്ചാണ് മീര പറഞ്ഞത്..
അത് ശരിയാണെന്ന് അപ്പൂനും തോന്നി..
പക്ഷേ, ഗണേശനെ പൂട്ടാതിരിക്കാനാവില്ല..
താൻ ഗണേശനെതിരെ എടുക്കുന്ന ഏത് നിലപാടും മീരയുടെ മുന്നിൽ തനിക്ക് ഒരു നല്ല ഇമേജുണ്ടാക്കും..
“”ഞാനൊരു സിഗററ്റ് വലിച്ചോട്ടെ…?””..
ചായ കുടിച്ച് തീർത്ത് അപ്പു മീരയോട് ചോദിച്ചു..
മീര തലയാട്ടി..അവൻ സിഗററ്റെടുത്ത് ചുണ്ടിൽ വെച്ച് തീ കൊളുത്തി..
ഒരു വലി വലിച്ച് പുകയൂതിപ്പറത്തുന്നത് മീര കൊതിയോടെ നോക്കി..
അവൾക്കിതൊക്കെ ഇഷ്ടമാണ്.. രവിക്ക് വലിയും കുടിയുമൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു..
“”മീര പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്…
ഇത് നമ്മൾ പോലീസിൽ കൊടുത്താൽ എന്തായാലും പുറത്തറിയും…
ഗണേശൻ മീരയെ പറ്റി പറഞ്ഞതെല്ലാം എല്ലാരും കേൾക്കും..
അവൻ മീരയെ ചെയ്തതും അറിയും..
ഇപ്പോ അത് വേണ്ട…
അത് നമുക്ക് അവസാനം നോക്കാം…
ഇപ്പോ വേണ്ടത് ഇത് വെച്ച് ഗണേശനിട്ട് ഒരടി കൊടുക്കുകയാണ്…
അവന് തല പൊന്തിക്കാനാവാത്ത ഒരടി… അതിനെ കുറിച്ചാണ് നമ്മളിനി ചിന്തിക്കേണ്ടത്…
ബാബൂ… പറ… എന്ത് വേണം… ?””..
ബാബൂനോടാണ് ചോദ്യമെങ്കിലും അപ്പൂന്റെ നോട്ടം കസേരയിൽ പരന്ന് കിടക്കുന്ന മീരയുടെ തുടകളിലേക്കാണ്..
ആരാധനയോടെയും, അൽഭുതത്തോടെയും, അൽപം അസൂയയോടെയുമാണ് അപ്പു,മീരയെ നോക്കിയതെങ്കിലും, മീരയവനെ നോക്കിയത് ലേശം കഴപ്പോടെത്തന്നെയാണ്..
എന്തോ, അപ്പൂനെ അവൾക്കിഷ്ടമായി..അവന്റെ രൂപഭംഗിയും, ചങ്കൂറ്റവും, അവന്റെ സംസാരവും അവൾക്കിഷ്ടമായി..
ബാബു അറിയാതെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവർ രണ്ട് പേരും സംസാരിക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു..
“”ഞാനെന്താ പറയാ… ?…
അവനെ പോലീസിലേൽപിക്കുക തന്നെയാണ് വേണ്ടത്…
പക്ഷേ,ഏട്ടത്തിക്ക് പ്രശ്നം വരുമെങ്കിൽ അത് വേണ്ട…
ഏട്ടത്തി പറ… എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്..?..
ഏട്ടത്തി എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഞാനത് ചെയ്യും…”..
ബാബു അവന്റെ നിലപാട് വ്യക്തമാക്കി..
“”നിങ്ങൾ രണ്ടാളും കൂടെ നിൽക്കുമെങ്കിൽ ചെയ്യേണ്ടത് ഞാൻ പറയാം…
എന്ത് പ്രശ്നം വന്നാലും നമ്മൾ മൂന്ന് പേരും ഒപ്പം നിൽക്കണം… ഗണേശനെ നമുക്ക് തകർക്കുക തന്നെ വേണം… അതവന്റെ അടിത്തറ തോണ്ടിക്കൊണ്ടാവണം…
അവനിനി എണീറ്റ് നിൽക്കരുത്…
ബാബു ഒപ്പമുണ്ടാവുമെന്ന് എനിക്കറിയാം..
പക്ഷേ അത് പോര..
എനിക്ക് വേണ്ടത് അപ്പൂന്റെ ഉറപ്പാണ്…
നീ കൂടി എന്റെ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നൊന്നും എനിക്ക് പേടിയില്ല… “..
മീരയുടെ പൂച്ചക്കണ്ണുകളിൽ കണ്ടത് പകയാണോ, പ്രതികാരമാണോ,അതോ തന്നോടുള്ള അഭിനിവേശമാണോ എന്ന് നിർവചിക്കാൻ അപ്പൂനായില്ല..
ആ കണ്ണുകളിൽ കാണുന്നത് അനുരാഗമാണോന്ന് പോലും ഒരു വേള അവന് തോന്നിപ്പോയി..
അപ്പു സ്ഥലകാല ബോധം മറന്നിരുന്നു..
അവൻ സോഫയിൽ നിന്നെണീറ്റ് തൊട്ടുമുന്നിലിരിക്കുകയായിരുന്ന മീരയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു..
പിന്നെയാ കൈ തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു.. മീരയും കസേരയിൽ നിന്നെണീറ്റു..
“”ഞാനെന്തിനും റെഡിയാ…