ബാബു ഞെട്ടി മുഖമുയർത്തി മീരയെ നോക്കി..
പക്ഷേ, മീരയുടെ മുഖത്ത് പ്രത്യേകിച്ചൊരു ഭാവമാറ്റവു കണ്ടില്ല..
“”അതിനെന്താ…
നീ ഞങ്ങളെഒരുപാട് സഹായിച്ചതല്ലേ…
നിന്റെയൊരാഗ്രഹം നടന്നില്ലെന്ന് വേണ്ട… വാടാ ബാബൂ… ഇവന്റെ ആഗ്രഹം നമുക്കങ്ങ് നടത്താം…””
മീര ബാബുവിനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി..ഗണേശനെ എത്രയും വേഗം മുറിയിൽ കയറ്റാനാണവൾ ശ്രമിച്ചത്..
“”എനിക്കറിയാടീ…
നിനക്കതൊന്നും പ്രശ്നമാവില്ല….
എന്നും ഇവനുമായി കുത്തിമറിയുന്ന നിനക്ക് ഇവൻ കണ്ടാലെന്ത്,ഇല്ലെങ്കിലെന്ത്… ?.
വെറുതെയല്ലെടീ കെട്ട്യോൻ ചത്തിട്ടും നീയിങ്ങിനെ കൊഴുത്തിരിക്കുന്നത്…
എന്നും ഊക്കിത്തരാൻ നിനക്കാളുണ്ടല്ലോ… “”..
മീരയെ മാനസികമായി തകർക്കാനാണ് ഗണേശൻ നോക്കിയത്..
എന്നാൽ ബാബു കസേരയിൽ നിന്ന് എണീക്കുന്നത് കണ്ട മീര, വേണ്ടാന്ന് അവനോട് ആംഗ്യം കാട്ടി..
“” നീ ഭാരിച്ച കാര്യങ്ങളൊന്നും അന്വോഷിക്കണ്ട….
വന്ന കാര്യം നടത്തിയിട്ട് പോകാൻ നോക്ക്… “”..
തന്നെയും ബാബുവിനേയും ചേർത്ത് ഗണേശൻ പറഞ്ഞിട്ടും മീരക്ക് ഒന്നും തോന്നിയില്ല…
“” എന്നാ റൂമിലോട്ട് പോകാം…
നീയും വാടാ ചെക്കാ…
വേണേൽ നമുക്കിവളെ ഒരുമിച്ചൂക്കാം.””..
ഗണേശൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു..
അത് കേട്ട് മീരയൊന്ന് പുളഞ്ഞു..
ഒരുമിച്ചൂക്കാന്ന്…
അത്..
അത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്..
കാട്ട് കഴപ്പിയായ മീരയുടെ പൂറും, കൂതിയും ഒരുമിച്ച് തുറന്നടഞ്ഞു..
വഴുവഴുത്ത പൂറുമായി മീര മുറിയിലേക്ക് കയറി..
കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ബാബൂന് വ്യക്തമായ സൂചന നൽകിയാണവൾ വാതിൽ കടന്നത്..
നേർത്ത നൈറ്റിയിൽ താളത്തിൽ കയറിയിറങ്ങുന്ന അവളുടെ ആകൃതിയൊത്ത ചന്തിയിലേക്ക് നോക്കി ഗണേശനും കയറി..
മീര വാതിലടക്കാതെ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു..
ഗണേശൻ ചെന്ന് കിടക്കയിലിരുന്നു..
ബാബു കസേരയിൽ നിന്നെണീറ്റ്,പതിയെ അവന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു..
അവിടെ കാത്തിരിക്കുകയാണ് അപ്പു.. ബാബു ആംഗ്യത്തിലൂടെ കാര്യം പറഞ്ഞു..
“” അവനെയിങ്ങോട്ട് കയറ്റി വാതിലടക്കെടീ…
ഇനിയേതായാലും നിന്നെ കിട്ടില്ലല്ലോ..?.
നേരം വെളുത്തിട്ടേ ഞാൻ പോകുന്നുള്ളൂ… “..
മീരയെ ആർത്തിയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഗണേശൻ പറഞ്ഞു..
അത് കേട്ട് മീര ചുഛത്തോടെയൊന്ന് ചിരിച്ചു..
ആ ചിരിയിൽ ഒരു വശക്കേട് ഗണേശന് തോന്നി..
അവൻ മുറിയിലൂടെയൊന്ന് കണ്ണോടിച്ചു..
പുതുതായി ഒരു കസേരയുണ്ട് മുറിയിൽ..
ഗണേശന്റെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് ചെറുതായി..
ആ കസേരയിൽ വണ്ണം കുറഞ്ഞ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കയർ…
തൊട്ടപ്പുറത്ത് മേശയിൽ കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ..
ഒരു കട്ടിംഗ് പ്ലയർ.. ഉരുണ്ട രണ്ട് ഇരുമ്പിന്റെ പൈപ്പ്..
വീതി കൂടിയ ഒട്ടിക്കുന്ന ടാപ്പ്..
ഒരു ബെഡ് റൂമിൽ ഒരിക്കലും ആവശ്യമില്ലാത്ത കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ..
അവൻ സംശത്തോടെ മീരയെ നോക്കി..
അവൾ പുഛച്ചിരി..
ഒരു വിജയിച്ച ഭാവം..
ഗണേശന് അപകടം മണത്തു…
അവൻ എഴുന്നേറ്റ് വാതിലിനടുത്തേക്ക് വന്നു..
ഗണേശൻ ഞെട്ടിപ്പോയി..
വാതിലടഞ്ഞ് രണ്ട് പേർ നിൽക്കുന്നു..
ഒന്ന് ബാബുവാണ്..
മറ്റേത്… അതാരാണ്… ?…
ആളെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള നേരമൊന്നും ഗണേശന് കിട്ടിയില്ല..
കുറച്ച് ദൂരെയുള്ള കട്ടിലിലേക്ക് ഒരർച്ചയോടെ അവൻ തെറിച്ച് വീണു..
ബാബു കാലുയർത്തി അവനെ ചവിട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചതായിരുന്നു..
എന്താണ് സംഭവമെന്ന് തിരിച്ചറിയും മുമ്പ് അപ്പു അവന്റെ ദേഹത്തേക്ക് പറന്ന് വീണു..
“ മീരേ… കയറെടുക്ക്…”
അപ്പു അലറി..
മീര കസേരയിലുള്ള കയറെടുത്തപ്പോഴേക്കും ബാബു അത് വാങ്ങി..
“ബാബൂ… കെട്ട്… രണ്ട് കയ്യും കൂട്ടിക്കെട്ട്…”..
ഗണേശന്റെ ദേഹത്തിരുന്ന് അവന്റെ രണ്ട് കയ്യും ബലമായി പിടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ട് അപ്പു പറഞ്ഞു..
ഗണേശൻ കാര്യം മനസിലായി..