അഭിയോട് ഓരോ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
അഭി: “അമ്മേ… ഒറ്റയ്ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടണ്ട എന്ന് കരുതി വന്നതാ. വിസ്മയ ഉറങ്ങിയത് കൊണ്ട് അമ്മയ്ക്ക് ഇന്ന് വലിയ പണിയായല്ലോ.”
അബി പതുക്കെ അമ്മയുടെ പിന്നിലായി ചെന്ന് നിന്നു. അമ്മ തിരിഞ്ഞു നോക്കി അവനെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. പണിത്തിരക്കിനിടയിൽ അമ്മയുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞിരുന്നു.
അമ്മ: “അതിനെന്താടാ… മോനും അച്ഛനും വയറു നിറച്ചു കഴിക്കുന്നത് കാണുന്നതല്ലേ അമ്മയുടെ സന്തോഷം. നീ ഇന്ന് ഗെയിം കളിച്ച് ആകെ തളർന്നെന്നു തോന്നുന്നു, മുഖത്ത് ഒരു വല്ലാത്ത വാട്ടം.”
അമ്മ കൈകൾ കഴുകി തുടച്ചിട്ട് അബിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അമ്മയുടെ സാമീപ്യം അബിയുടെ
ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടാക്കി. മുറിയിൽ വിസ്മയയെ കണ്ടപ്പോൾ തോന്നിയതിനേക്കാൾ തീവ്രമായ ഒരു വികാരമാണ് അമ്മയുടെ ഈ സ്നേഹനിറഞ്ഞ നോട്ടത്തിൽ അവന് തോന്നിയത്.
അഭി: “തളർച്ചയൊന്നുമല്ല അമ്മേ… ഈ മഴ പെയ്യുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യത പോലെ. അമ്മ അടുത്തുണ്ടാകുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ആ ഒരു സമാധാനം എനിക്ക് വേറെ ഒരിടത്തും കിട്ടാറില്ല.”
അമ്മ അബിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ നോക്കി. അവന്റെ വാക്കുകളിലെ ആ സത്യസന്ധത അമ്മയെയും ഒന്ന് തളർത്തിയത് പോലെ. അമ്മ പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ ഉയർത്തി അബിയുടെ തോളിൽ വെച്ചു. അമ്മയുടെ ടി-ഷർട്ടിൽ വിരിഞ്ഞ മാറിടത്തിന്റെ വിടവ് അബിയുടെ കൺമുന്നിൽ ഒരു
പ്രലോഭനമായി നിന്നു.
അമ്മ: “അമ്മയ്ക്കറിയാം… എന്റെ മോൻ വളർന്നു വലുതായെങ്കിലും ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ കുട്ടിയാണെന്ന്. നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളും സങ്കടങ്ങളും അമ്മയല്ലാതെ വേറെ ആരാ മനസ്സിലാക്കുക?”
അമ്മ പതുക്കെ അവന്റെ മുടിയിഴകൾക്കിടയിലൂടെ വിരലുകൾ ഓടിച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിൽ അമ്മയുടെ സ്നേഹവും അതോടൊപ്പം അബിയെ വല്ലാതെ കീഴ്പ്പെടുത്തുന്ന ഒരു വശ്യതയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ അമ്മയുടെ കൈപ്പത്തികളിൽ തന്റെ കൈകൾ ചേർത്തു പിടിച്ചു.
അഭി: “അമ്മ എന്നും ഇങ്ങനെയുണ്ടാകില്ലേ എന്റെ കൂടെ? എനിക്ക് എപ്പോഴും അമ്മയെ ഇങ്ങനെ തൊട്ടും ചേർത്തും നിർത്താൻ തോന്നുന്നു.”
അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവനെ തന്നെ
നോക്കി നിന്നു. അടുക്കളയിലെ ആ ചെറിയ സ്ഥലത്ത് അവരുടെ ശ്വാസഗതികൾ തമ്മിൽ ഇടയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ പ്രത്യേക ഗന്ധം—മസാലകളുടെയും സോപ്പിന്റെയും അതിനൊപ്പം അമ്മയുടെ വിയർപ്പിന്റെയും ഒരു മിശ്രിതം—അബിയുടെ ബോധം മറച്ചു. അമ്മ പതുക്കെ അവനോട് അല്പം കൂടി ചേർന്ന് നിന്നു. ആ ടി-ഷർട്ടിനുള്ളിലെ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അബിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു തുടങ്ങി.
അമ്മ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു: “അമ്മ എപ്പോഴും നിന്റെ കൂടെയുണ്ടാകും മോനേ… നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ.”
അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകളും ആ നോട്ടവും അബിക്ക് നൽകിയത് വലിയൊരു ഉറപ്പായിരുന്നു. അവൻ
പതുക്കെ അമ്മയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിക്കാൻ തുനിഞ്ഞു.
അടുക്കളയിലെ ആ ചെറിയ വെളിച്ചത്തിൽ അമ്മയും മകനും നേർക്കുനേർ നിന്നു. അബിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കം പടർന്നു. വിസ്മയ നേരത്തെ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അമ്മയുടെ ഉള്ളിൽ ഓടി വന്നു. “അബിയെ കൂടി നമുക്കൊപ്പം കൂട്ടണം” എന്ന ആ നിർദ്ദേശത്തോട് അച്ഛനും പച്ചക്കൊടി കാണിച്ചിരുന്നു. അതിന്റെ തുടക്കമെന്നോണം അമ്മ അവനെ കൂടുതൽ അടുത്തറിയാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അമ്മ: “എന്റെ മോൻ ഇത്രയും വികാരാധീനനായി സംസാരിക്കുന്നത് അമ്മ ആദ്യമായിട്ടാ കേൾക്കുന്നത്. നിനക്ക് എന്നോട് ഇത്രയും സ്നേഹമുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം… പക്ഷേ അത് ഇത്രത്തോളം
ആഴമുള്ളതാണെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല.”
അമ്മ അത് പറയുമ്പോൾ പതുക്കെ ഒരടി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി അബിയോട് ചേർന്നു നിന്നു. ആ ടൈറ്റ് ടി-ഷർട്ടിനുള്ളിലെ അമ്മയുടെ മാറിടം അബിയുടെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ അമർന്നു. അബിക്ക് തന്റെ ശ്വാസം നിലയ്ക്കുന്നത് പോലെ തോന്നു. അവൻ പതുക്കെ കൈകൾ ഉയർത്തി അമ്മയുടെ ആ ചെറിയ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. അമ്മയെ ആദ്യമായിട്ടാണ് അവൻ ഇങ്ങനെ ചേർത്ത് പിടിക്കുന്നത്.